Yüreğime, kor gibi düşen bir engeldi. Kumral saçları ile bal köpüğü gözleri beni içimdeki cinayetlere sürüklüyor, gülüşü ile kalbimin intiharına sebep oluyordu. Papatyaların yapraklarını kıskandıracak kavruk teni, bedenime büyük bir yıkım sunuyordu. Dedim ya, o benim engelimdi. Taehyung'un yürüme engelinden kurtulması için tanrıya biçare yalvarırken, benim engelimi benden almaması için her gün ihtirasla dua ediyordum. Güzelliğim @ggukwantstae için

seninle hem büyüyüp hem çocuk kalmak. [tamamlandı]

Jungkook kütüphanenin rafları arasında yanlışlıkla bulduğu bu günlüğü bakınmak için okumaya başladığında kelimenin tam anlamıyla aşık olmuştu. Günlüğün sahibi kendi ve yaşamı hakkında her şeyi günlüğe çok güzel bir şekilde aktarmıştı. Jungkook yazılırkenki tüm hisleri neredeyse hissediyordu. Sayfaları hızla çevirirken son sayfasına geldiğini şimdi fark etmişti. Son sayfasını çevirdiğinde gördüğü şey şokla ağzını açık bırakmış ve gözlerini doldurmuştu. "Güle güle dünya. -Kim Taehyung (1962-1986)" "24! Öldüğünde sadece 24 yaşındaymış!" Gözlerinde biriken yaşlarla ağzından döküldü kelimeler. Üzgün ve kırılmış hissetti Jungkook. Onu tanımıyordu ama okuduklarıyla onunla yaşamış ve yakınıymış gibi hissetmişti. "Ne veya kim öldürdü seni..Neden daha fazla dayanamadın? Ama Kim Taehyung eğer yanında olsaydım gitmene asla izin vermezdim.." Son sayfaya tutturulmuş fotoğrafa baktı ve gözyaşı daha fazla dayanamayıp düştü. Gözyaşı günlüğe değdiği an etraf güneşten bile daha fazla aydınlanıp parıldadı..

'' Ateşe merak duyan 4 kelebeğin hikayesini bilir misin? '' TaeKook__VKook

Her şey Taehyung'un telefonuna gelen bir bildirimle başlar. "Çünkü sevdiğim; kimse benim sana baktığım gibi bakamazdı, sen de baktırmazdın zaten." Not: klişeler mevcuttur. Taekook/yoonmin

❝Vroslav'da rüzgâr Vlad'ın istediği yere doğru eser...❞

bu kadarı nefretin, aşktır what if he's written 'mine' on my upper thigh only in my mind?

elimi, hayallerine götür

şairin kayıp ilhamıyım, bir bacağı yaralı kuşum, dingin nehirim, göze kaçan o tozum, içilmemiş o şarap, okşanmayan o saç, hiç öpülmemiş o adam, saksıya ters ters bakan yoğurt kabıyım. kuş seslerinin, güneş hüzmelerinin uğramadığı odayım. kendimin etmediği en büyük intiharım.