Para sa taong mahal ko, Sana patuloy kang maging masaya, At kahit sa piling ng iba, 'Di ako magsasawang sumuporta sayo. Para sa taong niloko ako, Maraming salamat. Sa wakas, ako ay natuto. Huwag kang mag-alala; hindi masama ang loob ko, Salamat, dahil 'di na ako muling magpapauto. Para sa taong nang-iwan, Panigurado, ikaw ay may dahilan. Sana man lang ako ay iyong binalaan, At baka sakali, ito ay aking napaghandaan. Para sa taong naiwan, Alam ko ang iyong nararamdaman, 'Yan din ay aking naranasan, Marami pang ibang darating, ito'y iyong tandaan. Para sa taong nagmamahal, At sa taong naghahanap ng pagmamahal. Para sa taong pilit lumilimot, Sa kanyang nakaraang puno ng poot. Para sa taong patuloy na nasasaktan, Kapit lang; ito rin ay iyong malalampasan. Huwag kang susuko, Narito ako, karamay mo. At sa pamamagitan ng mga tulang ito, Puso't damdamin niyo ay sana'y maantig ko. Lahat ng mga isinulat, Dito lamang maisisiwalat.

Language : Filipino || Genre : Poetry

isang kwentong katatakutan....

May isang dalagang bagong salta sa bayan ng Mapayapa. Maraming nagkakagusto sa taglay niyang kagandahan at kaputian ngunit nagimbal ang lahat nang may nakapagsabing isa itong aswang. Bulong-bulungan man ito sa buong bayan ay hindi iyon hadlang upang makipagkaibigan pa rin si Naldo sa dalaga dahil malakas ang paniniwala niya na hindi iyon totoo.

Sa isang Cosplay event sa Greenbelt, isang babae ang inabutan ng isang sanggol na may kasamang isang bag ng salapi ng isang maliit na taong naka-costume na dwende. Lalaki ang sanggol at tatawagin siyang Moymoy. Tulad ng ibang bata, masaya siyang nakikipaglaro, umiiwas sa mga away, at napagsasabihan ng matatanda, ngunit malalaman niyang kakaiba siya nang sandaling magalit siya at maging isang Tigre. Umpisa pa lang ito ng pagtuklas niya sa kanyang pagkatao at sa totoong mundo kanya talagang kinabibilangan.

NARITO ang kilalang kuwentong bayan sa Gabuna may pamagat na, Si Salir, Ang Panglimang Apo. Gaya ng ibang mga kuwentong bayan, ito ay nagpasalin-salin sa bibig ng mga ninuno pa ng mga tibaro. Tanyag na tanyag ang kuwentong ito sa mga tibaro. Sa unang grado pa lang ng mag-aaral na tibaro ng Gabun, nangunguna ito bilang bahagi ng kanilang panitikan na ikinukuwento ng mga ibalong o ng kanilang mga guro. Gaya ng kahit na anong kuwentong bayan, walang nakakaalam kung sino ang sumulat nito:

Halika at ating Tuklasin ang Lihim ng Baryo Bantay... Dito mo makikita ang napakagandang tanawin na nakatago sa likod ng mga kabundukan.. Isang Baryo na kinatatakutan puntahan ng mga tao dahil sa kwento ng kababalaghan.. Huwag kang pumasok kung wala kang dalang Alay dahil tiyak na di ka na makikita at mawawala na parang bula...

Sa bawat kwento sa koleksyong ito, masisilip mo ang manipis na tabing sa pagitan ng imahinasyon at katotohanan. Isang estudyanteng laging nakakapanaginip ng sariling kamatayan, isang batang nakakausap ang "kaibigan" sa ilalim ng kama, isang manunulat na sinusundan ng sarili niyang likha-lahat sila'y biktima ng sarili nilang isipan. Pero paano kung ang mga nakikita at naiisip mo ay hindi lang malikmata? Paano kung totoo sila... at isa lang ang habol: ang buhay mo?

Sa isang tahimik na sitio sa gitna ng maisan, may mga matang laging nakamasid-hindi tao, hindi hayop. Nang mawala ang batang si Leo matapos makasalubong ang nilalang sa ilalim ng punong Duhat, unti-unting nabunyag ang lihim ng mga sanggol na ibinaon sa lupa, at ang malignong matagal nang nagbabantay sa dilim. Isang sigaw, isang maling hakbang, at wala ka nang balikan. Hindi lahat ng matang kumikislap sa dilim ay pag-asa. Minsan, kamatayan na ang nakatitig sa iyo.

The story is available on Libri App