İnsan korkularını saklayıp kimsenin görmesine izin vermeyince mi daha cesur olurdu yoksa onları saklamadan,onlarla yaşamayı öğrendiğine mi? Bunun cevabını bilmiyordum ama korkularımla yüzleşemediğimin de farkındaydım. Ben korkularından her zaman kaçan,onlardan olabileceğim en uzak noktaya saklanmak için uğraşan o kızdım. Ve benim en büyük korkum Mizra Devrim Sertkaya'ydı.

"Ne yapıyorsun?!" Benim ona soracağım soruyu bana yönelttiğinde şaşkınlığımı gizlemeden ona bakmaya devam ettim. "Beni öpmeyi bu kadar mı istemiyorsun?! Bu kadar mı zor?" yüksek sesiyle bakışlar bize dönüp müzik durdurulurken ellerini benden çekip aniden arkasını döndü ve ilişkimizi bitirecek o hamleyi yaptı. Bizi izleyen herhangi bir kızı gözlerimin önünde öptü... * Birkaç yıl önce hoşlantısını itiraf eden Gece Gencer'i okula rezil eden Bora Duman, lise sonda ondan hoşlanmaya başlar fakat şu an Gece'nin bir sevgilisi vardır... Sınav stresinin yanı sıra lisedeki son yılının tadını çıkartmaya çalışan Gece'nin etrafında, hayatında yaşananları merak ediyorsanız Deli Kızın Ayısı'na sizi beklerimm <3

|TAMAMLANDI.| Kadının kanatlarında taşıdığı kül, adamın kabri andıran göğsünde alevlendi. O günden sonra ruhları ebediyen birbirlerine öldü. ©Gecenin Koynunda Yaktım Ağıtlarımı isimli ilk ve tek kitaptır. (Ç)Alınması dâhilinde, yasal işlem başlatılacaktır.

Beni iyice tezgâha yaslayarak "Gülden," dediğinde "Bitti," diye tekrar ettim. "Unuttun mu? Aramızdaki her şey bitti?.." "O yüzden mi gözlerime öyle bakıyorsun?" diye sataştı bana. "O yüzden mi beni kıskandırmaya çalışıyorsun? O yüzden mi delirtiyorsun beni? O yüzden mi geceleri hayalimle orgazm oluyorsun?" "Sen..." "Söylesene Gülden, yetiyor mu?" Dudaklarını çenemde hissettiğimde gözlerim sessizce kapandı. "Söylesene," diye fısıldadı. "Söylesene Gülden, yetinebiliyor musun?" *** Alparslan Gündoğdu, karısını ve dört yaşındaki kızını bir yangında kaybetmiş ve yıllar sonra yeni bir başlangıç için her şeyi geride bırakarak İstanbul'a yerleşmişti. Geçmişin kötü hatıralarından kaçmak ve unutmak istiyordu ama kendini ansızın saçları ateşten bir güzele tutulurken bulmuştu. Gülden Seçkin, yemyeşil bakışları ve beyaz tenini çevreleyen kızıl saçlarıyla eşsiz bir güzellikti. Bazen sakar, bazen delidolu biriydi ve kendi sıradan hayatında her şey yolundaydı, ta ki sevgilisi tarafından aldatılana ve hiç ummadığı bir gece Alparslan Gündoğdu'yla karşılaşana dek... Kendini hiç tanımadığı bir adamın kollarına atarken bunun delilik olduğunu biliyordu, yine de o bakışlara karşı koyamayarak ona teslim olmuş ve işte o gece, her şey mahvolmuştu...

Gözümden akan birkaç damla yaşı da başparmağıyla sildi. "Yemin ederim, yaralarını teker teker yeni bir yara açmadan sararım Hazal. Bıkmadan, usanmadan sararım." dedi gözleri dolu doluyken. "Senden hiçbir karşılık beklemem. Bana sadece yaralarını sarmam için izin ver. O insanla aynı kandan olduğumu bile unutacaksın." Kapak için @sylviarts'a çok teşekkür ederim

Sıradan geçen hayatım, bir gün yanlış bir numaradan gelen bir mesaj ile değişecekti. Bir mesaj, iki sevgili, bilinmeyen numara ve ben, belki de oldukça basit bir denklemdeydik. Ancak hiç bir şey umduğum veya düşündüğüm gibi olmadı. Yaşadığım her şey o gün gelen yanlış bir mesajda yazılan iki kelimede gizliydi. "Özledim sevgilim."

Aşiyan 3 Serilik bir kitaptır ve tüm seri tamamlanmıştır. ... "Sen benim evimsin Gülfem, şu tenin.." derken elini boynumda dolandırdı. "Sadece benim. Başkasının el sürmesine izin vermem. Sen buraya girdiğinden beri.." dedi elimi kalbinin üzerine koyarak. Avuçlarımın altında güçlü şekilde atan kalbini oldukça net hissettim. Sıcacık elini buz gibi elimin üstüne biraz daha bastırdı. "Başkasına böyle attıysa namerdim." Dedi erkeksi gür sesiyle. "Buralar hep senin." Dedi tekrar kalbinin üzerine bastırarak elimi. "Sen benim!" ..... Siddet, Küfür ve yetişkin içerikli sahneler bulunmaktadır. Rahatsız olanların başlamaması önemle rica olunur :)

Birini ölmeyi bile göze alacak kadar sevdiniz mi? Yaşarken ölmeyi, ölürken bile sevmeyi göze alan bir kadın düşünün... Acıları ile mutlu olmaya çalışan, Aşka olan inancını hiçbir zaman yitirmeyen bir kadın.. "Özür dilerim." dedim. "Ne için?" diye sordu. "Seni sevdiğim için," diye fısıldadım.. "Ben yangını ile başa çıkamadığım adamın, külleriyle söndüm..." 🕯️ 12.08.2021

Milat, tarih hesaplamalarında İsa'nın doğduğu gün olarak kabul edilir. Onun miladı ise bir doğumu değil, ölümü simgeliyordu. Babasının intiharının ardından derin bir yas içinde olan Kayra ve ağabeyi, yeni bir mahalleye taşınarak hayata sıfırdan başlar. Ancak unuttukları bir şey vardır, geçmişin kirli elleri yakalarını asla bırakmayacaktır. Yeni bir mahallede ayları deviren Kayra, cenazesine bile gidemediği babasının mezarını ziyaret eder. Ziyareti sonrasında tesadüfen karşılaştığı adamın hayatını değiştireceğinden bihaberdir. #dram 7. | 1.5.21 #genel kurgu 14. | 24.03.20

(Tamamlandı.) Aral: Sonuç olarak benim açımdan pek iyi şeyler yaşanmadı ve aşk kalbimi kırdı. Altın Kadeh: Kalbini aşk değil, o kız kırdı. Aral: O kıramaz. Yani bilerek. Altın Kadeh: Aşk belki de bir şans oyunu gibidir Aral. Sevdiğimiz bizi sevmez veya bizi seveni biz sevmeyiz. Bu şans oyununu tutturabilmek değerli bir şeydir. Altın Kadeh: Aşk küsülecek bir şans oyunu değil, deneyim kazandıracak bir şans oyunudur. Aral: Sen nasıl böyle cümleler kurabiliyorsun? Altın Kadeh: Ne demek istediğini anlamadım? Aral: Boşver. ~ Altın Kadeh: Bir gün birlikte bir salkım söğüt ağacının altında bulutları seyreder miyiz? Aral: Seyrederiz. Aral: Umarım bu "Bir gün" ler çabuk gelir. Altın Kadeh: Umarım bu "Bir gün" ler gelir... 🍃 Bu texting "Karpuzlu Meyve Suyu" hikayesinin yan karakteri olan Aral'ındır. Not: İki kitap bağımsız okunabilir. 020520