"Sevgi bir yalandır. Zalimlerin, budalalar ve güçsüzlere oynadığı bir oyundur. Aklınızdan çıkarın gitsin. Aklınızı ya da iradenizi zayıflatmasına asla izin vermeyin! Çünkü benim krallığımda tek kural bu; Sevmek yok, sevmek günah ve bu günahı affetmem!" Zamanın çok farklı işlediği bir yerdi orası. İnsanların kalplerinin soğuk olduğu yer. Buzlar Kraliçesi'nin krallığıydı. Kimsenin kalbinde sevgi,aşk,acıma yoktu. Sadece tek bir kural vardı. "Kimseyi Sevme"

Sabaha karşı yeni doğan güneşin ışıklarını seyrederek yudumladım sıcak kahvemi. Keşke diye geçirdim içimden , keşke doğan güneşin ışıklarının gece'nin karanlığını sildiği gibi silinseydi içimizdeki dertler. Sabahın saf ve temiz kokusu esti burnuma. Uykuya direnen gözlerim kapanıp uykunun derin kollarına teslim etti kendini... ⭐⭐ Arkadaşlar hikaye düzenlenme aşamasında bazı yazım hatalarını mazur görünüz. İyi okumalar :)