(ruhlar_alemiii) Bu benim ruhsal bir ölümüm ve nihayetinde başlangıcımdır.

"Şiir yazdıracak kadın yanımda olduktan sonra, ben zaten her bir zerresine şair olurum."

Bu sefer son diye başlayarak bir defter daha tükettirdin bana, sevgili. Ömrümden birkaç yıl çaldığın gibi kelimelerime de yoldaşlık edip onların ruhunu aldın. Aman sen bana uzak, onlara yakın ol. Kimse anlamıyorken beni, kelimelere fısılda ve sen anlat kendini. Çünkü bu kez gerçekten sonumuz olacak sevgili. Bana sarf ettiğin son bakış, son gülüş, son yakarış gibi bu sona da yardım etmen dileğiyle. Sevgiler, ilk kez gördüğün son adam... Ben yazar değilim ama sen içimde kıvranan kelimeleri çıkartabilecek kadar çok sevdin beni. Sana kıyamadığımdan karşılık veremedim. O kadar güzel bakıyordun ki, daha önce bana böyle bakılmadığını biliyordum. Daha sonrasında ise olacağını sanmıyordum. Sonra bir şeyler oldu ve tükendik. Özür dilerim, adam. Bu aşk sonumuz olacak klişesini, seninle yaşamak istemezdim. Çünkü daha çok bu aşk sonsuzumuz olmalı, sözüne inanırdım. Sevgiler, sonun olan ilk kadın...