[ 彼の名前は ; 전 정국 ] « genç kız üzerinde bulunan merak duygusu ile kapıyı açar, karşısında, onların yeni taşındığını öğrenir öğrenmez onlar için kek hazırlayan bir adam görmek belki de beklediği en son şeydi, fakat, aynı zamanda bu adamın onun yeni okulunda ki öğretmeni olduğunu nasıl bilebilirdi ki? » • first fan fiction - beşinci nisan iki bin on sekizinci yıl • à quatorze ans

"𝑩𝒊𝒓 𝒃𝒂𝒃𝒂𝒏ı𝒏 ç𝒐𝒄𝒖ğ𝒖𝒏𝒂 𝒗𝒆𝒓𝒆𝒄𝒆ğ𝒊 𝒆𝒏 𝒈𝒖̈𝒛𝒆𝒍 𝒉𝒆𝒅𝒊𝒚𝒆, 𝒂𝒏𝒏𝒆𝒔𝒊𝒏𝒊 𝒔𝒆𝒗𝒎𝒆𝒌𝒕𝒊𝒓. 𝑽𝒆 𝒃𝒆𝒏 𝒔𝒆𝒏𝒊 ç𝒐𝒌 𝒔𝒆𝒗𝒊𝒚𝒐𝒓𝒖𝒎." •Tüm Hakları Saklıdır

Kendi çocuklarının ellerinden tutuyorsun ama haberin yok.

Uzun, kemikli parmaklarını küçük kızının, parlak kahverengi saçları arasına geçirdi yavaşça. Okşadı, kızının istediğiyle tek bir örgü yaptı omuzlarına kadar gelen. "Baba.." dedi sakin bir sesle. Adam, onun sesini duyunca gözlerini kapattı huzurla. Kızı, her hareketiyle ona annesini hatırlatıyordu. "Güzelim." diye cevapladı kızını. "Baba, annem nerede?" Kızının saçları arasında gezinen elleri duraksadı. Kızını kendine çevirdi ve ellerini yanaklarının iki yanına koydu. Aynı annesine benziyordu, tıpa tıp aynılardı ve bu, adama her geçen gün daha çok acı veriyordu. "Bilmiyorum," dedi çaresizce. "Bilmiyorum, bebeğim. Gideli çok uzun zaman oldu." "Çaresiz ve aşık bir babanın, kızını koruma hikayesi."