Daha çoçuk yaşta aşk yolunda ilk kez kalbi kırıldı Asude'nin Yıllar önce bu adam'a Hissedilen duygu aynı mıydı? Aşk,kırgınlık,öfke yada özlem mi? Rengarenk sıcacık bir mahallede doğan bu aşk çocuk Asude'nin kalbine daha onu görür görmez düşmüştü bir kere Yusuf Ali Demirkan'ı Yıllar sonra tekrardan karşılaşmışlardı Bunca zaman sonra karşılaşmaları nasıl olacaktı herşey eskisi gibimiydi? Gecmişten gelen bu adam ile Asude'nin hayatı ve bu mahalle değişecek gibiydi Sarıca mahallesi aşk'a,dostluğa, hüzne ve mutluluğa şen kahkahalara şahitlik etmişti bunca zaman Yıllar sonra gelen adamla nasıl olacaktı peki? Gelin hep beraber aynı satırlarda buluşalım

Aşka inancı olmayan Şiyar ağa bir gün rüyasında kendisinden yardım isteyen bir kız görür. Aklımdan çıkaramadığı varlığından bile emin olmadığı kızı sokak sokak aramaya başlar.. Rüyayla başlayan bir aşk hikayesi.. *** "Sen onu uzakta ararsın ama o zatenin senin yanındadır" Başlama tarihi; 18.10.2023 Bitiş tarihi; 02.04.2025

Ateş saçan gözleri bedenimi süzerken sinirle gözlerime kaldırdı bakışlarını . ' Ayağınıza kadar gelip seni istedik diye sakın istendiğini sanma . ' Gözlerim dolmaya başlarken korkakça nefes almaya başladım . ' Ömrünün sonuna kadar eziyet göreceğin bir adamdan ne aşk bekle ne de sevgi . Çünkü sen sırf abin ölmesin diye aldığım .. ' Duraksayıp sabır çekerken daha sinirle gözlerime döndü . ' Almak zorunda olduğum bir kızsın o kadar . '

Hayaldi Gerçek Oldu Serisinin Üçüncü kitabı olan YÜKSELİŞ ile devam ediyoruz. Keyifli Okumalar...

-TAMAMLANDI- Dalga geçmek dışında hiçbir işe yaramayan arkadaş grubumla birlikte Hakkâri'de olmayan bir şey yaptık. Korku Evi açtık. İlk randevu oluşturanlar Hakkari'nin en bilinen timi. Kanca Timi. Doğum günü olduğu için timi tarafından zorla korku evine gelen komutana yapacağım minnacık bir şaka en fazla neye sebebiyet verir ki? Diğer asker veya asker-texting kurguları gibi ana kızımız okumuş doktor ve öğretmen değil. Çünkü bu hayatın bazı gerçekleri var ve herkes okuyacak diye bir kural yok? Bence bir şansa değer. ∞ Çıtır çerez bir şey. Hikaye'nin kurgusu tamamen şahsıma aittir ve kopyalanması halinde tüm haklar kullanılır. Hikayede geçen, kişiler, olay örgüsü vb. her şey hayal ürünüm olmakla birlikte gerçek dışıdır. Fazla dikkate almamak lazım. #1 - Polis [ 28.10.25 ] #1 - Love [ 07.09.25 ] #1 - Aşk [ 21. 01. 26] #2 - Mizah [ 24.09.25 ] #4 - Edebiyat [ 19.11.25 ]

"Ulan annem her şeyi bimden alıyordu da gelinini de bimden bulacağını düşünmemiştim" Alya yazın kendine okul harçlık çıkarmak için bimde çalışan bir genç kızdır. Bimde çalışırken mahallenin dedikoducu teyzelerinin ağına düşüp bir aşkın kucağında kendini bulacağını nereden bilebilirdi ki?

*Gerçek aile kurgusu.* Valeriya... Rusya'da yaşayan 16 yaşında genç bir kızdı. Hayatını, Türk bir anne ile Rus bir babanın kızı olduğuna inanarak sürdürüyordu. Kimliğini, geçmişini ve geleceğini bu gerçeğin üzerine kurmuştu. Ta ki bir gün ailesi onu karşılarına alıp konuşana kadar. O an söylenen birkaç cümle, Valeriya'nın bildiği her şeyi yerle bir etti. Gerçek sandığı anılar çatladı, güven duyduğu bağlar çözüldü. Ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Çünkü bu sadece bir itiraf değildi... Bu, kanla yazılmış sırların, acı bir dramın ve geri dönüşü olmayan bir kaderin başlangıcıydı. ° Hikayenin eski adı: Valeriya / Gerçek Ailem -Aşiret- Reklam yapmayın, diğer hikayelerden bahsetmeyin siliyorum. 04/07/2022 17/06/2024

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

"Zorla evlendik farkındasın değil mi?" dedim dehşetle. Umursamadı ve gözlerimin en derine bakıp, belimde olan eli belimi okşamaya başladı. "Evet karıcım. Gayet farkındayım." dedi.