Ben Sirina. Kaos ve büyünün elçisiyim. İntikam hırsının doğurduğu gücüm. Ve o gün, kara bulutları delip geçen şimşekler çaktığında etrafı saran büyünün lanetini hissettim. Etrafıma dolanıp boğazıma yapıştı. Ruhumun ilmeğini boynuma dolayıp ona itaat etmem için zorladı. Ben Sirina'ydım. Baştan aşağı güç ve zarafet kokandım. Ama onunla karşılaşınca her şey alaşağı oldu. Ve ben aslında o kadar da güçlü olamayacağımı fark ettim. Peki ya siz, bir sürü büyülü yaratığın hüküm sürdüğü bir yerde elinizi kana bulamadan nasıl yaşayabilirdiniz? * Kitapta kan, savaş ve cinsellik bulunur. Lütfen bunları bilerek okumaya başlayın. "Tüm hakları saklıdır." Kapak tasarımı: @leticiamodi💜 Yayınlanma tarihi: 16.06.2020💜 Sirina bitiş tarihi: 09.05.2021🔮 Asmera bitiş tarihi: 16.06.2022🦅

Ve Arden Ayman.. O gece sadece sokağıma değil, tüm yaşantıma atmıştı adımını.

KİTAP OLDU. "Yani sen bir tanrısın?" diye sordum alayla. Adamın kızıla çalan gözlerinden bir karaltı geçerken, "Gülmeye devam et küçük kız." diye fısıldadı. Aramızda bıraktığı mesafeyi iyice azalttığında nefes almam gittikçe güçleşiyordu. "Eline düşebileceğin en tehlikeli tanrının eline düştün." Tek kaşımı havaya kaldırıp çenemi havaya diktim. Ona meydan okuyabilirdim. Sonuçta şizofren olup aklımı kaçırmıştım. Karşımdaki muhteşem beden kaçık zihnimin uydurmalarından biriydi. Bir tanrı olamazdı. En fazla bir büyücü falandı. "Ya..." diye mırıldandım. "Kimin elinde olduğumu öğrenebilir miyim artık?" Adam beni ürpertecek bir şekilde gülerken bembeyaz, güzelce sıralanmış iri dişleri gözüktü. "Uslu kız," diye mırladı. "Kibar olmayı öğrenmişsin." Kafasını bana iyice yaklaştırdı. Gözlerinin içindeki kanla yıkanmış kızıl nehir fokurdadı. "Heves, ihtiras, tutku..." Dilini sivri köpek dişlerinin üzerinde dolaştırırken gözleri kısıldı. "Şehvetin tanrısı." ❝Alev alev yanmak normalde bizi öldürür. Bu kadar tutkuyla birlikte kazanan biziz.❞ • Tür: Genç Yetişkin- Fantastik • Kitapta geçen mitoloji kitaba özel oluşturulmuştur. Ayrıntılı tanıtım için Tanıtım bölümüne bakabilirsiniz! Başlangıç: 05.09.2018 Tüm Hakları Saklıdır. ÇALINTI, ESİNLENME GİBİ DURUMLARDA UYARI OLMAKSIZIN YASAL İŞLEMLERE BAŞVURULACAKTIR.

Eylül gözlerini karanlık bir dünyaya açmıştı bir kere. Kılıcı kırılmış bir şövalyeydi o. En korkusuzu, en acı çekeni öylece duruyordu savaşın ortasında her an bir bomba patlar, bir tetik çekilir diye. Ölmekten korkmuyordu, verdiği sözü tutabilmek için yaşaması lazımdı. Acıyı çok fazla tatmıştı, şimdi sıra aşktaydı.

Sokaklarda büyüdüm, hayatın sillesini yedim. Ailem yoktu. Sokakları ev bildim. Küçüktüm, küçücüktüm ve aşkı kalbimde hissettim. Kara gözleri geceyi hatırlatan Kara Çocuk, ellerimden tuttu. İlk kez güldüm. Gözlerim ilk kez mutluluktan yaşardı. Herkesin iğrenerek baktığı bedenim, sonunda mutluluğu da tattı. Ve hayat benden Kara Çocuk'u da aldı. Hayat, 7 yaşında bir kız çocuğuna intikam yemini ettirdi. İnsanları öldürdüm, işkence ettim, bir çoğunu da yaşarken öldürdüm. Ama ben kimsenin çocukluğunu çalmadım. Tek derdim, çalınan çocukluğumdu. Büyüdüm ve kadın oldum. Çocukluğumu boş bir mezara gömüp, oradan kadın olarak çıktım. Ve bir gün geldi. Karşıma Kara gözleriyle geceyi hatırlatan adam çıktı. Bana yıldızlarımı verdi. Belki bana Kara Çocuk'u veremedi ama bana iyi ki Kara Çocuk gitmiş dedirtebildi. Ben Alya Demirel. Bu yıldızların kızının ölüp, ruhunun kadın oluşunun öyküsü. Bu ölen tüm çocukların öyküsü.

- Ve kadın, kül olacağını bile bile ateşe sevdalandı- Çocukken dinlediğimiz masalları hepimiz hatırlarız. Kül kedisi ayakkabıyı giyer, kurbağa prense dönüşür, uyuyan güzel bir öpücükle uyanır. Sonra sonsuzsa kadar mutlu yaşarlar.. Peri masalları hayal ürünüdür.. Evvel zaman içinde, sonsuza kadar mutlu anlattığımız masallar, asla gerçekleşemezler... Gerçek hayatta başlayan masalların sonları ise, çoğu zaman hatırlamak istemediklerimizdir. Sonsuza kadar mutlu yaşamak, sadece masallarda vardır. Romantizm #1 © Tüm hakları saklıdır.

Sonka ölen Tanrı ve Tanrıçaları yakarak bir tören düzenledi . Uyuyan Tanrı içinde cam bir tabut yaptı ve onu Olimpos'un en gizli odalarında sakladı . Kronos tüm yarı tanrılarıda öldürmüştü . Onlardan da çok az kalmıştı ve Sonka geri kalanları da öldürdü . Tüm düzeni kurdu ve asla bozulmaması gereken kurallar koydu . Hiçbir Tanrı ve Tanrıça bir insanla veya Tanrı statüsü olmayan biriyle ilişki yaşamayacak. Ve hiçbir Tanrı ve Tanrıça gücünü bir insanla veya Tanrı statüsü olmayan biriyle paylaşmayacaktı .

Mumun içinde eriyen bedenlerdik. Mumun üzerinden gökyüzüne dağılan ince dumanında bir parça bizden vardı ve gökyüzünde ruhlarımızla raks ediyordu tenimiz. Tek bir farkla. Ruhumuz... Hatta bedenlerimiz bile birbirine saplı şekilde dans ederken, zihnimizin düğümcük geçmişinden kanlı izler dökülüyordu.. Ben Aniyenna Karen.. Benim savaşımda, Vampirler, Büyüler, Kurallar, Kahramanlar, Antremanlar ve size daha sayamayacağım birden fazla konu geçiyor. Aslına bakarsanız tek bir konum var. Tek bir amaç.. Yalnızca Kan. Kanımın savaşı bu. (ilk bölümler yalnızca piyondur!) (+18 sahneler mevcuttur, bilginize!)

Ruhe kasabasında yaşayan bir grup arkadaş, kasabalarına gelen keşifçinin, kasabadaki mağaradan ne istediğini anlamaya çalışırlar. En yakın hedefleri, o mağaranın haritasına ulaşmak ve mağaraya, keşifçiden önce girmekti ama... hiçbir şey planladıkları gibi gitmemişti. O geceden sonra Ruhe'de çok şey değişmişti. Hassas adalet terazisinin bir tarafına aşk, bir tarafına vicdan oturmuştu. ❝Beni kaça bölersen böl, kaçla çarparsan çarp. İstediğini ekleyip istediğini çıkart... Sonuç hep Ahu yapar. ❞ •cinsellik, argo, yamyamlık, korku gibi yetişkin içerikler mevcuttur•

Zemheri Serisi -1- Tan. Karanlık ve aydınlık arasındaki o geçiş vakti, güneşin doğuşuna en yakın an. Gizli bir birlik olan Tan'ın baş ajanı Duru'nun asıl hayatı annesini failleri hala bulunamayan bir patlamada kaybetmesiyle başlamıştı. Tan'ın en önemli görevi bozulan düzeni er geç yeniden sağlamaktı ancak Duru bunlara bir yenisini daha eklemişti. Annesinin katillerini bulmak ve gerekeni yapmak. Ve bunu başarana kadar da kimse onu durduramayacaktı. Ancak öyle bir gün gelecekti ki doğru yanlışa, dost düşmana ve aydınlık karanlığa karışacaktı. Ay gökyüzünü terk edip yerini güneş aldığında gerçeklerden kimse kaçamayacaktı. O gece orada birçok insan ölmüştü. O gece annem ölmüştü. O gece intikam arzusunun karanlığının gebe kaldığı Luna doğmuştu. Luna, o karanlık arzunun çığlıklarla beden bulmuş haliydi. Luna, bendim. "Kime güvendiğine ve neye sığındığına dikkat et." ❄ 24.01.2017 ❄ ❄ 02.01.2021 ❄