"Bir anlık mutlulukdur,umutlanmak umutlarla" ||Kanserli bir kızın ölmeden önce sevdigi çocuğun artık ondan haberdar olmasını istemesi ve Anonimden mesaj atmasıyla başlayan masum bir hikaye.|| - .........................- Batuhan bir kaç adım daha yanıma yaklaşıp. Cebinden telefonunu çıkartıp birşeyler yapıp telefonu bana uzattı.ekranda ayşe vardı ,hastanedeydi.gözleri açık yorgun bir şekilde etrafa bakarken çekilmiş bir fotoğrafdı. "Biliyorum imkânsız gibi görünüyor ali ama bu bir mucize o uyandı.senide yanında görmek ister.hadi bırak elindeki silahı." Yavaşça elimi indirip silahı yere attım.dizlerimin üzerine çöküp hıçkırıklar içerisinde ağlamaya başladım. Ayşem uyanmıştı.. Ayse*Ali ...Bir yaş süzülür gozlerinden yüreğine.. Kor olur yakar söndürmek yerine.. #Hayalini kurmadigin hicbirsey imkansiz olarak kalir# TAMAMLANDİ TEXTING KITABIDIR Başlama tarihi; 28.05 .2017 pazar

055********: Kedileri sevdiğin kadar sevsen ya beni.. 055********: Bir kaba kalbinin yarısı koyup önüme bıraksan ya.. 055********: Okşasan saçlarımı.. 055********: Bende koklasam seni.. 055********: Sırnaşsam yanına.. 055********: Kıvrılsam kalbinin bir köşesine.. Selinay: Hayvan olduğunu bu kadar belli etmesen? 055********: Ben hayvanlığımı saklarım. Sende güzelliğini sakla. Selinay: Neden? Sen kimsin ki? 055********: Ömrünü sana adamış biri.. *Küfür içerebilir* *** Yorumlara yapılan kitap reklamları vs. itinayla silinecektir. ©Tüm Hakları Saklıdır. S.D.

(tamamlandı.) Elis: Artık söylemem gerektiğini düşündüm.(20.13) Elis: Daha fazla saklayamayacağım çünkü.(20.14) Elis: Kutay (20.14) Elis: Seni seviyorum. Hem de her şeyden çok. (20.14) Elis: Peki sen, (20.15) Elis: Beni Romeo'nun Juilet'i sevdiği kadar sevebilir misin?(20.15) Elis0: Bir dakika...(20.20) Elis: Bu numara...(20.20) Elis: Ben yanlış numaraya mı mesaj attım?! (20.20) 0536******: Aynen öyle yaptın güzelim. (20.20)

Bilinmeyen: hani 'aşk kirdir' dedin ya Bilinmeyen: evet, haklısın Arel Bilinmeyen: ve bu aşk benim Bilinmeyen: en temiz kirim Bilinmeyen: Anla... 🔐 "Özür dilemek çözüm değil. Keşke gücüm olsaydı da kırdığım her bir zerreni sevgimle öpseydim. Sen kalbi kırık kız, öyle güçsüz bir çocuğa tutuldun ki o çocuk ayakta durabilmek için bile senin kalbinin sivri uçlu parçalarına tutunuyor. Affet beni. Hak ettiğin gibi sevemedim seni." Ve bir yıldız kaydı. Kayan yıldızın ardından derin bir nefes aldı rüzgâr. Ben de seni diledim. Defalarca. Tekrar ve tekrar. Ama asla anlamadın. Şimdiyse ben anla demiyorum. Anlamıyorum da kimseyi. Her şeyi tam da burda bırakıyorum. Kalbimin sivri uçlu parçalarında. 🔐 271119|140620 •©

05** *** ****: Bana sevimsiz diyebilirsin Erez: Bir insan neden kendini sevimsiz diye tanımlar ki ? Erez: YOKSA SEN UZAYLI MISIN ? *** Kurgu bana aittir. Herhangi bir (ç)alım söz konusu değildir. texting serisi 2. ***

Anonim'cik: Adisin ! Çağrı: Biliyorum Anonim'cik: Şerefsizsin ! Çağrı: Biliyorum Anonim'cik: Egolu düşüncesizsin Çağrı: Biliyorum Çağrı: Fakat gerçekten seni bu derece üzdüğümü bilmiyordum. Anonim'cik: Hayır Çağrı, Anonim'cik: Biliyordun.... --- KONU VB. HER ŞEY BANA AİTTİR. HERHANGİ BİR (Ç)ALIM SÖZ KONUSU DEĞİLDİR. Texting serisi 1. #gençkurgu '9' (1 kasım 2020) #aşkacısı '1' (22 aralık 2020) #gençkızedebiyatı '4' (22 aralık 2020) #texting '5' (31 aralık 2020)

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...