"Өнгөрсөн бүхэн өнгөрсөнд үлдэж, одоогийн зүйлс одоогоороо байдаг тийм ертөнц гурвалжин байдаг байх."

- Өө, соруул! Хажууд хэн нэгний сүүдэр тусахтай зэрэгцэн, газар унасан соруулаа авах гээд харсан ч байсангүй, харин үл таних өндөр хөвгүүний гарт байх нь тэр. Би харцаа өргөн түүн рүү харахад, яг л лааны тосон баримал мэт царайлаг хөвгүүн байлаа. Хөөх.. Ийм царайлаг хүн бас байдаг аа.. Үнэхээр.. Үнэхээр царайлаг юм.

Хунтайжын гүнжийг эгэл ардаас сонгон гэрлүүлнэ.... Гэхдээ одоо 2017 он. Хаант засаглал хэвээр байх Солонгос улс

Танихгүй халуухан залуутай унтчихвал чи яах байсан бэ? Тэр тусмаа тэр хүн чинь найз залуугын чинь сайн найз байсан бол?

"Манай сургуульд хэр удаан байх юм дээ?" хэмээн сурагчдын зөвлөлийн дарга гэх өнөөх хөвгүүн асуусаар над руу одоо л нэг юм өнгийн харахад нь би зуршил болсон ёсоороо түүнийг сонжиж амжив. ... Түмпэн тавьж байгаад тойруулаад хайчилчихсан уу гэмээр бөв бөөрөнхий хэлбэргүй зассан үсээ үхрээр долоолгосон юм шиг л гөлчийтөл самнаж, өөрийнхөө царайнд тохирохооргүй томоо дөрвөлжин шил зүүсэн тэр үнэхээр л номын цагаан солиот шиг харагдаж байлаа. "Өнөөдрийг үл тооцвол 69 хоног байна даа" гэж их сээтэн хаясан байртай хэлээд хөлөө дээш ачин суухад тэр толгой дохисоор эргээд л компьютер луугаа шагайх нь тэр. ...Сонирхолтой л юм..