Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

.

Bu hikayenin böyle bitmesini ben istemedim. Bunu isteyen kaderdi. Karmaydı. Belli ki daha önce çok büyük bir hata yapmıştım ve şimdi bunun bedelini ödüyordum. Aşık olarak. Romantik ve mizah içeren bir hikaye. İyi okumalar :) Küfür içerir*

"Yanımızdan geçip giden adamlar var... Bir de dönüp baktıklarımız, durup izlediklerimiz... Onlar Efsunlu Adamlar... Sırası geldikçe anlatılacaklar." Sıra onda! Timuçin Eronat. Nam-ı diğer Cambaz.

"Şiir yazdıracak kadın yanımda olduktan sonra, ben zaten her bir zerresine şair olurum."

✤ Fırtına mı daha sert eserse yaprağı düşürür? Yoksa yaprak mı daha güçlü tutunursa fırtınayı yıldırır? Başını suratıma eğdi ve lafına devam etti. "Bende sana ilgi çekici şeyler gösterebilirim." dudaklarıma doğru fısıldadı kelimelerini. Sıcak nefesinin suratıma çarpmasıyla gözlerimi yumdum. Üzerimde bıraktığı bu etkiyi farkettiğinde geri çekildi ve iç tırmalayıcı bir tınıyla gülmeye başladı. "Titriyorsun." dedi dudakları zevkle yukarı kıvrılmışken. "Yaprak gibi. Fırtınanın ortasındaki bir yaprak. Bunu sevdim." Tüm hakları saklıdır. İletişim için; Instagram: zeynep_bozik Twitter: zeynep_bozik Snapchat: bozikzeynep

''Bir adam sevdi kadın, bir adamı canından çok sevdi. Kadın sevdi, adam gitti. Ve sonsuza dek kadının kalbi kırık kaldı.'' Başlıktan da anlaşılacağı gibi...Birini sevdiğinizde kalbiniz sonsuza kadar kırık kalır, onu onarmak isteyen yeni biriyle karşılaşana kadar tabii. Sonrasında karar sizin; ya o kırıkların biri tarafından onarılmasına izin verirsiniz, ya da o kırıklarla hayatınızın sonuna kadar yaşamayı tercih edersiniz. Baktın bu kırıkların onarılacağı yok, ben de sonuna kadar yazmaya karar verdim. İçerikte hem denemelerimi, hem de şiirlerimi bulabilirsiniz. Belki de sadece ben değilimdir kalp kırıkları olan? Çok dikkat edin kırıklara basmayın, acımasın sizin de canınız. Kırıklarda buluşmak üzere o zaman... İyi okumalar :)

Her seferinde yeniden başlıyoruz. Zihnimizi boşaltıp yeniden bağlanıyoruz hayata. Her seferinde yolculuğa çıkar gibi... Yeni sözlerle ve yeni şoförlerle. Her seferinde üzülüp ağlıyoruz. Her üzülüp ağlamamızın ardından gülecek nedenler buluyoruz. Bazen sesimiz kesiliyor bu sözler konuşuyor yerimize. Bazen ise sessiz bir çığlık atıyoruz içimizden. Ama her seferinde tekrar tekrar bağlanıyoruz hayata. Bu sefer, belki son kez tekrardan bağlanmaya var mısınız ?

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.