Bu kitabı neden yazdım? 1993 yılından beri kekemelerle çalışıyorum. O zamandan bu zamana kadar mesleki birikim, deneyim ve tecrübelerimden faydalanmak isteyen bir çok insan bu kitabı yazma konusunda bana talepte bulundu. Bu talebe cevap vermemek danışanlarıma haksızlık olacaktı. Bundan dolayı bu kitabı yazdım. Türkiye'de her köşe başında bir "Kekemelik Merkezi" açıldı. Ama işin ehli olan kimse yok... Bu işletmeci, maliyeci, yüksek okul mezunu (sözde) uzmanlar binlerce kekemeye zarar veriyorlar. Bu manevi sorumlulukla da yazmaya karar verdim. Adana'dan bir amca aradı. "Hocam, benim oğlum kekeme... Bizim bir komşunun oğlu var. Bu gencin marketi vardı. Lise mezunu... Marketi kapatıp 'Kekemelik Merkezi' açmış. Geçenlerde beni sokakta gördü. 'Ali amca, senin oğlanı gönder tedavi edeyim' dedi. Çocuğu gönderdim. 2-3 ay gitti, geldi. Uzattırarak konuşturuyorlardı. Çocuk 15-20 gün takılmadan konuştu. Sonra geri bozuldu. Şimdi eskisinden daha kötü... Çok pişmanım.

Beklenmedik olaylar.. Farklı bir okul… Farklı bir şehir... Öğrenilmeyi bekleyen sırlar… Yeni arkadaşlıklar… Yeni acılar… Yeni umutlar… Kazanılan ama aynı zamanda yitirilen hayaller… İstenmeyerek alınan sorumluluklar... Aşk'ın bilinmeyen gücü… Ve bunlarla başbaşa bir genç kız... Hiç bilinmeyen bir EMANET.. *********** Yorgun gözleriyle bana bakarken yumaşacık elini iki elimin arasına aldım. Zorla gülümsedi. Buruk bir gülümsemeydi. Ve devam etti. "Benim gideceğim kesin.. ve senden son isteğim ona sahip çıkman.. ne olursa olsun onu bırakma.. Emanetine sahip çık..! Ve asla onu pişman etme." ************ - Peki ya bir insan herşeye rağmen EMANET'ine sahip çıkabilir mi? Ona ihanet etmeden.. Onu üzmeden.. Üzülmesine izin vermeden...