*** Timur'un soyundan gelen Babür İmparatoru Ekber Şah, zamanın belki de en kudretli hükümdarıydı. 14 yaşında çıktığı tahtla halkına yepyeni bir yönetim sundu. Yüreğinde taşıdığı cesareti, kudreti ve merhameti ona yeni bir isim getirdi; " Celaleddin... " Ekber Şah, dinine ve geleneklerine aykırı bir şey yaptı. Rajput'un soyundan Jodhaa ile evlendi. Rajput prensesiyle Şah'ı ayıran en büyük sorun prensesin Hindu, Şah'ın ise Müslüman olmasıydı. Ulema da dahil bir çok kişinin itirazına rağmen Celaleddin, Rajput prensesini " Babür Melikesi" olarak sarayına, hayatına getirdi. Tek amacı dedesi Babür zamanından bu yana fethedilmekte olan toprakları vatanı haline getirmek olan Şah'ın henüz bilmediği bir şey vardı; " Aşk... " Düğün çadırına girene dek ne Şah ne de prenses birbirlerini görmemişlerdi. Jodhaa'nın yüzünü ilk kez gördüğü an Şah'ın kalbi zehirli bir okla vurulmuşçasına yandı, yandı, yandı. Ve en sonunda kül olup prensesin ayaklarına döküldü...

BU KİTAP BASILI ESER HALİNE GETİRİLDİĞİ İÇİN KALDIRILMIŞTIR. FİKİR SAHİBİ OLMAK İSTEYENLER İÇİN GİRİŞ BÖLÜMLERİNDEN BAZILARI BULUNMAKTADIR. KEYİFLİ OKUMALAR. * Lütfen bekleyin. Operatöre bağlanıyorsunuz. * * Kapak tasarım: @viranebirkalp

Henüz 6 aylıkken bara bırakılan Mavi Altun onu sahiplenen mafya lideri üvey baba Kuzey Altun nüfusuna taşıyıp babalık yapar. Üvey babasının düşmanı İdris Kara ve oğlu Azad Kara. Hem mafya hemde boksör olan Azad ,Mavi altuğu görüp düşmanın kızı olduğunu bilmeden aşık olur.

Esin, şehirden sıkılıp köy hayatının huzuruna sığınmak isteyen genç bir öğretmendi. Yeni görev yeri olan bu dağ köyüne adım atar atmaz, Nebahat teyze ile tanışmıştı. Nebahat teyze, köyün en tatlı ama aynı zamanda en meraklı yaşlı kadınıydı. Kısa sürede Esin'i de kanatlarının altına almıştı. Esin, ona "Neboşum" diye hitap etmeye başlamış, bu sevimli hitap aralarındaki bağı daha da kuvvetlendirmişti. Köyde herkesin hakkında konuştuğu bir isim vardı: Esat. Nebahat teyzenin torunu olan Esat, sessiz ve içine kapanık biriydi. Çiftlik işleriyle uğraşıyor, insanlarla pek konuşmuyordu. Onunla ilgili söylentiler köyde sıkça dile getiriliyordu; kimileri onu ukala buluyor, kimileri ise geçmişte yaşadığı travmalar yüzünden böyle olduğunu söylüyordu. Esin, bir gün köy kahvesinin önünden geçerken birkaç kadının onun hakkında fısıldaştığını duydu: "Esat'ın neden hâlâ yalnız olduğunu hiç anlamıyorum." "Kesin bir sorunu var, yoksa bu kadar yakışıklı adam evde kalır mı?" Kadınların söylediklerine kulak misafiri olan Esin, tam o anda Nebahat teyzenin onu fark edip yanına gelmesiyle afalladı. "Esin kızım, şunların laflarına bakma," dedi Nebahat teyze, gözlerini devire devire. "Esat'ın gönül işlerine kimse karışamaz. Ama seninle iyi anlaşacağınızı düşünüyorum." Bu cümle Esin'in beyninde çakan bir şimşek gibiydi. Nebahat teyze, Esin'i Esat'la yakıştırmaya başlamıştı! Daha kötüsü, bunu dile getirmekten hiç çekinmiyordu. Köyde dedikoduların hızla yayıldığını bilen Esin, istemsizce bir yalan söyledi: "Ah, zaten biz Esat'la sevgiliyiz."

"Her şey, o defteri bulmamla başladı. Başlangıçta yalnızca bir oyun gibi görünüyordu. Sadece düşüncelerimi dökeceğim bir yer... Ama yazdıklarımın gerçek olacağını kim bilebilirdi? Oysa ben, sırf bir kalbe dokunabilmek için bir hayatın altını çizdim. Ve şimdi, başlattığım bu hikaye beni boğmaya başlıyor." Alina, sevdiği adamın adını bir kez daha kâğıda döktü. Bir rüya mı, yoksa kâbus mu başlatıyordu? İçi korkuyla karışık bir heyecanla doluydu. Yazdığı her kelime, gerçekliği örmeye başlamıştı. Adamın ilişkisi çatırdıyor, olaylar tam da onun satırlarda yazdığı gibi gelişiyordu. Ama o, sevgisini anlatmanın bir yolunu ararken kendini tehlikeli bir oyunun başrolünde bulmuştu. "Bazı şeyler yalnızca hayalde kalmalıymış," diye düşündü Alina. Ama bunu anlamak için artık çok geçti.

"Benim..." dedim gözlerim anlık dudaklarına kayarken. Etli dudaklarının üzerindeki su taneciklerini diliyle temizlediğinde gözlerim gözleriyle buluştu. "...korumam ol, Kara Yağız."

Benim yıllar önce gördüğüm o belli belirsiz çizgiyi dahi bir ihtimal olarak kabul etmediğini gösterircesine bıçağın keskin ucunu gözlerimin içine bakarak kendi avcuna bastırdı ve aşağıya doğru çekti. Oluk oluk akan kan beyaz gömleğine süzülmüş, yüzünde acıyı gösteren tek bir mimik bile oynamamıştı. ''Ne bu kan akmayı durdurdu...'' dedi Ferman'ı tutan elimi bir hışımla çekerek. Avcum ellerinin arasındayken sıcak kanı buz gibi tenimde süzüldü. Ben yıllar önce bitti diye haykırırken o bizim sonumuzun daha gelmediğini belirtircesine o kanlı bıçağı avcumun içine bıraktı. Bu beni öldür demekten başka bir şey değildi. ''Ne de bu can bu bedenden çıktı.'' Dedi düşüncemi doğrulamak ister gibi. Parmaklarımdan süzülen, tenime bulaşmış kanıyla birlikte avcumun içine baktım. Bizim sonumuz yine benim ellerimin arasındaydı fakat bu sefer ima ettiği son çok daha başkaydı. -Hikaye içerisinde yetişkin içerikler bulunmaktadır.

"İkimizde biliyoruz ki, er ya da geç benimle evleneceksin. Ve bu zorunluluktan olmayacak!" "Başlangıç: 12 HAZİRAN 2016 Bitiş: 18 EKİM 2019" © Ağa adıyla yayımlanmış ilk ve tek hikayedir! ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz. KANLI BAŞLANGIÇLAR SERİSİ 2 (KİTAPLAR BİRBİRİNDEN BAĞIMSIZDIR! DİĞER KİTAPLARI OKUMANIZ GEREKMEMEKTEDİR!)

Nehirde yıkanırken kendisini izlediğinden habersiz olduğu adam onu boğulmaktan kurtarır. Fakat suni teneffüs yaptığını gören köylüler onları sevişiyor sanınca olaylar bir namus davasına dönecek şekilde karışır. ❝Bataklığın neredeyse son bulduğu bu noktada karşısına çıkan manzara onu şaşkına çevirmişti. Bu kadar tenha ve tehlikeli sayılabilecek bir yerde bir insan neden yıkanmayı seçerdi? Aklına ilk olarak suyun serinliğinin cazibesi ya da bataklığın hemen ötesindeki doğal kaynaktan gelen berrak su ihtimali gelse de mahremiyet ihtiyacı düşüncelerine hiç uğramadı. Genç kadın önce ıslaklığı sebebiyle üzerinde yalnızca ince bir tabaka gibi duran kombinezonunu ağır hareketlerle çıkarıp bir kayanın üzerine bıraktı. Ardından sütyeninin kancalarını çözüp omuzlarından kaydırdı ve onu da aynı yere bıraktı. O an suyun yansımalarıyla parlayan bembeyaz, dolgun göğüsleri gözlerinin önünde bütün çıplaklığıyla belirmişti. Bakışları istemsizce o dik ve kusursuz yuvarlaklığa kaymış, ardından ucundaki canlı pembe tomurcukları seçmişti. Bu görüntünün şimdiye dek gördüğü en baştan çıkarıcı şey olduğunu düşündü bir an.❞ ▪︎Rayiha : Hoş koku ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsellik ve küfür barındırmaktadır. Rahatsız olacaklar, duyar kasacaklar uğramasa çok iyi olur. Tamamen eğlenmek amaçlıdır. Kadına şiddet ve tecavüz yoktur.

••Kitap oldu. Yakında final olacak ve seri altı kitaptan oluşacaktır. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.