Sıradan bir hayatı olan Feza, üniversitede öğrencisidir aynı zamanda bir hastanede de danışman olarak çalışmaktadır. Tek gayesi kendisinden beklenildiği gibi bir an önce okulunu bitirip abisinin yanına yurtdışına yerleşmektir. Ama staj yaptığı doktorun hasta kayıtlarının ifşa edilmesi ile suçlanır ve okuldan uzaklaştırma cezası alır. Bu bir yıllık kayıp planlarını ertelemesine neden olur. Bir de üstüne okuldan bir arkadaşının hastane masraflarını ödemesi gereken bir fatura ortaya çıkmıştır ve paraya ihtiyacı vardır. Karanlık bir dünyada yetişmiş olan Talha Bahremoğlu, sıradan bir insan değildir ama mafya da değildir. Hayatta önem verdiği tek şey diyaliz hastası olan kız kardeşi Leyla'dır. Leyla'nın mutluluğu ve güvenliği için elinden gelen her şeyi yapmaktadır. Bir gün Leyla, diyaliz için gittiği hastanede Feza'nın kaybettiği defterini bulur. İçinde, Leyla'nın solmakta olan kalbine ışık tutan satırlar yazmaktadır. Böylece Leyla, Talha'dan defterin sahibini bulmasını ister. Talha, Feza'yı bulur ve onu Leyla'nın yanında tutmak için elinden gelen her şeyi yapar. . . . 2017

Hare, anne ve babasının ölümünden sonra intikam arzusu içinde ki amcasının yanında kalmaktadır ve kendisine miras kalan mal varlığından dolayı öldürülmesi için verildiği yerde adım adım ölüme gittiğini düşünmektedir. Sonunda o an gelirde. Ölüme giderken -gözlerinin safir mavisi dışında- görmediği, tanımadığı bir cellada ölüm emri ile teslim edilir. Lakin düşündüğü gibi olmaz, kader döngüsüne devam eder ve böylece yolu bir başka yol ile kesişir. Hare bir şekilde başka bir zamanda ölmek için oradan kurtulur. Berzah, babasını öldüren adamdan intikam almak için mükemmel bir plan kurar, planını uygulamaya başkalarının canını yaksa dahi devam eder. Bu yoldan dönmemeye de oldukça kararlıdır. Lakin hesaba katmadığı bir şey vardır ki o da kardeşini kurtarmak için gittiği eski bir düşmanının evinde karşılaştığı kadına karşı tüm bildiğini tersyüz eden içinde beliren tuhaf duygudur. Ki o da aşktır. Berzah bu kadının bir şekilde hayatını kurtarır ama kader burada hayatına bir kördüğüm atar. Hare, ölüme giderken ölümün rengine Berzah'ın gözlerini gördüğünde karar verir. Öldüm sanır lakin ölmek için önce bir imtihana tabi tutulması ardından da bir lütfa layık olması gerekmektedir. . . . 2014

Bir dolunay gecesinde Selen'in hayatı tamamen değişir. Yaşanan bir trafik kazası, yirmi yaşındayken onu kucağında on aylık kız kardeşiyle yetim bırakır. Bir zaman sonra kız kardeşinin onu annesi sanmaya başlamasıyla birlikte Selen, onun annesi oyununu oynamaya başlar. Bekar bir anne olduğu için zaman zaman toplum tarafından baskıya ve iftiralara maruz kalsa da, onun düşündüğü tek şey; kardeşinin mutluluğudur. Onun için böylesinin daha iyi olduğunu düşünmektedir. Aradan sekiz yıl geçtikten sonra ani bir tayin sebebiyle Selen, kız kardeşi ve en yakın arkadaşıyla birlikte Trabzon'a taşınır. Bunca zaman yalnızca kardeşine anne olarak yaşamayı seçen Selen, Trabzon'un köklü ailelerinden birinin oğlu Enes ile karşılaşınca duygularına söz geçiremez hale gelir. Bu sırada da geçmişte yaşadıklarıyla yüzleşmek zorunda kalacaktır.

İki birbirinden farklı hayat... Gerçek anlamda farklı... Yollarının kesişmesi birine göre kaderken diğerine göreyse tesadüften ibaretti. Dünyaya bakış açılarıydı en büyük farklılıkları. Birisi inandığı dine, onun kurallarına saygı duyup elinden geldiğince kuralları hayatında uygulamaya çalışan genç adelet arayışçısı bir kadın. Diğeriyse hayatta tek ciddiye aldığı şey dedesinin sözleri olan genç umarsız bir adam. Bir kadın ne kadar merhamet sahibi olabilir, peki ya bir adam ne kadar gözükara? Bu iki alakasız insanın bir araya gelmesi imkansızken iki tarafında elini kolunu bağlayan önemli bir olay cereyan eder aralarında. Bu olay kaderin ağlarını örmesiyle mi yoksa sadece basit bir tesadüfle mi başladı? Okuyup görmeye ne dersiniz?

İlk hikayem olup gerçek yaşanmış bir olaydan esinlenerek yazıyorum.Entrikalarla dolu bu hayat hikayesinde ilerleyen bölümlerinde esrarengiz bir ölümün Ayşen'in hayatına kabus gibi nasıl çöktüğünü ve sonuçlarını da okuyacaksınız.Bir yuva kurulurken bir ocağın da nasıl söndüğüne tanık olacağız. Gerçeklerin,doğrularla çatıştığı bu zaman da Ayşen kendi gerçeğini, doğrularıyla yaşayabilecek miydi? Yalnız toplumda arada kalan bir kesim var ki Allah onların yardımcısı olsun.Fakir desen fakir değil, zengin desen tam değil.Çoğu duygularını kaybetmiş başarı ve paranın onları daha çok mutluluk ve ferahlık getirdiğine inanan kendini beğenmiş ukala kariyer sahibi, aydın insanlar diye tabir edilen kesimdir.O kesim paraya önem derecesinde başarı ve kariyere de çok değer verirlerdi. İşte iki kariyerli aydın sahibi diyeceğimiz Ayşen ve Erdem'in görücü usulü evliliğinde yaşananları anlatmaya çalışacağım.

"Yaşanılan kötü günler gelecek olan güzel günlerin habercisidir" derler. Peki ya öyle mi? 22 yıldır yalnızlığın ruhuma işlemiş olduğu bu kötü ve acımasız dünya, bana daha da kötü günler yaşatırken gelecekteki güzel günlerimin planını yapıyor muydu? Gözlerimizi açtığımızdan ebediyen kapatacağımız güne kadar olan süreçe verdiğimiz isim olan "Hayat" bu kadar adaletli miydi? Ben, sen, biz, hepimiz bir savaşın içindeyiz. İçimizde verdiğimiz savaşlardan tutmuş gerçek savaşlara ve hayatta kalmaya çalışmak için verdiğimiz savaşa kadar...Sadece bazılarımızın savaşı daha büyük, daha gerçek ve daha acıdır... Ben Gece. Sadece Gece. İsmim ruhumun aynası... 22 yıldır ruhumla olan savaşım bir gün daha büyük bir hal aldı ve ben gerçek bir savaşın içine düştüm. Burada her şey gerçekti. Ölümler vardı, acılar vardı, tarifi zor hisler vardı... Burada "Hayat" dediğimiz tiyatronun "Sahne arkası" vardı...

Yıllarca hayat denen zırvalığın bana bahşettiği kaderle mücadele ettim ben. Hayat güçlülerin hayatta kaldığı bir oyunsa eğer ben de adımı listeye ekliyorum o zaman. Hodri meydan... Ama belki kim bilir karşıma birileri çıkar da bana el uzatır? Belki benim de mutlu olma zamanım gelmiştir ha? Şimdi hikayeme bir göz at istersen..

Önümde duran kocaman dilim üzümlü kekten bir dilim ısırık alırken istemsizce ağlıyordum. Altı yıldır yaşadığımız evimizin mutfağında ağlarken yalnızdım. Tezgahımın üzerinde hep tatlı kokulu kurabiyeler ve hep severek pişirdiğim üzümlü kekim vardı ve bir de asla kullanmayı sevemediğim telefonumun ekranı açık şekilde duruyordu. Kullanmayı gerçekten iyi beceremiyor olmalıydım ki 10 yıllık sevgilim 6 yıllık kocam ve ikizlerimin babası adamın beni aldattığını tam altı ay sonra fark etmiştim. *** "Ben iğrenç bir adamım! Allah da benim bela mı versin! Oldu mu? Bir kere dinleseydin, benden duysaydın bunların hiç biri olmayacaktı, sana söyledim Alev'le hiç ilişkimiz olmadı sadece yemek yedik birkaç kez ve-" Güldüm sadece. Hala anlamamıştı, ne acı. Ona güldüğümü fark ettiğinde kolumu çekti. "Siz erkekler neyi anlamıyorsunuz biliyor musun Emre? Aldatmak sadece cinsel ilişkiyle olmaz, sen benden habersiz 20 yaşında bir kızla duygusal olarak bir ilişkideydi. O kıza güzel mesajlar attın, benden sakındığı o boş zamanlarını onunla geçirdin, mutlu pozlarını onun sosyal medyasına yüklemesine izin verdin! Şimdi söyle, aldatmak sadece cinsel ilişki midir? Sen hiç psikolojik şiddet gördün mü benden? Ben sana bu saygısızlığı yaptım mı?" Cevap vermedi, veremezdi. Kuzguni bakışlarını benden çekip biraz geriledi.

"Siz hiç rüyanızda gördüğünüz birine aşık oldunuz mu?" Arya oldu.. Dünyaya dair hiçbir şeyini bilmediği bir rüya karakteri onu kendi kalbine hapsetti.. "Siz hiç uyumaktan korktunuz mu?" Arya korktu. Arya ve Poyraz, gerçek olamayacak kadar güzel bir rüyada aşkı tattı. Birbirlerini gördüğü rüyalar dışındaki tüm rüyalar siyah beyaz kalmıştı.. Oku tuşuna bastığınızda sizde bu rüyanın içine gireceksiniz! Hazırsanız başlayalım! *** Tesadüflere inanmam ben. Bugün bu kitapta karşılaştıysak, bunun bir sebebi vardır...

İlginç bir aşk ve ayrılık hikayesi sizi bekliyor... Bir yanda hayatındaki her şeyin sahte olduğunu öğrenen Gece, Bir yanda aşkı için sessiz kalan Poyraz... Ve öte yanda her şeyden habersiz masum bir çocuk... *** “Gece’m hayat ışığım.. Keşke sana en başından olanları anlatsaydım.. Ben seni kaybetmekten korktuğum için her zaman sustum. Anlaşmayı bana sundukları gün ben şiddetle karşı çıkmıştım ama seni İstanbul’a geldiğin gün gördüğümde büyülenmiştim ve anlaşmayı kabul ettim. Ailelerimize hiçbir zaman sana aşık olduğumu söylemedim. Bana senin üstünden yaptıracaklarından korktum. Sana söylemedim çünkü seni kaybetmekten korktum” “Sence kaybetmedin mi?” “Evet kaybettim.. Ve bedelini sensizlikle ödüyorum…” ***