Kapkara gözleri dikkatle kısılıp üzerimde durdu. Şiddetle yutkundum, oydu. "Tanımıyorum." Beni baştan aşağıya süzdükten sonra dudakları bir gülümsemeyle gerildi. "Ama tanımak isterim." Sınıfta kopan şamata ve kızaran yüzümle hala lisede gibiydim. Ama değildik. Sadece bir kaç mevsimde on yaş büyümüştüm. Etrafımı kara bir kış kaplamıştı. Sert ve çetin geçeceği belli hayatımın, onu tekrar gördüğümde yeşereceğini bilemezdim. Not - Klişelere inat bir hikayedir... Kapak @gumusprenses - 20.01.2018

Bir Ata sözü vardı; Ön tekerlek nereye giderse, arka tekerlekte oraya gidermiş. Benim hayatım yıkılışlardan ibaret iken yeni bir gün gibi doğmuştu kurtarıcım. Bir iblisin elinden almış ve hiç tanımadığım bir ülkeye getirmişti. Karamel kokulu bir adamdı kehribar gözlü aşk. Elimden sıkıca tutmuş ve "korkma" demişti. İlk kez, hayatımda ilk kez güven ne demek o ellerin sıcaklığıyla anlamıştım. Geldim onunla birlikte iyileştim ve bir umut doğdu içimde. Yeniden tutunabilir, yeniden sevebilirdi kalbim. Bu hevesle daha çok sarılmıştım hayata ve karşımdaki adama. Her şey iki dudağının arasından çıkan cümleler ile son bulmuştu; "bundan sonra hayatını ve çizgini sen belirleyeceksin peri kızı. Bir gölge gibi etrafında olacağımdan emin ol ama hepsi bu" Bir hayal kırıklığı daha peyda olmuştu içimde. Benim için her şey yapmıştı ama bir kez daha terk edilmiştim. Aradan geçen iki yılın ardından bir kıyametin ortasında buldum kendimi. -beni affet" dedi. -ben varım sana bir şey olmasına izin vermem" dedi -sen benim masum peri kızımsın" dedi. Ve en son düştüğüm o yerden elimden tutarak; "Hadi gel SİL BAŞTAN YAŞAYALIM HAYATI"... BAŞLANGIÇ TARİHİ: 03.12.2019

Kalbini Bir Ömür Aşka Müebbet Eden Bir Adam.... Aşkıyla Kendine Müebbet Ettiği Adam için Af Yasasını Bekleyen Bir Kadın... Aşkın esareti ile yanan iki ayrı yürek... Çetrefilli bir Yaşam Savaşı! Kazananın belli olmadığı ama kaybedeni belli olan! Telif hakları Kültür Bakanlığı tarafından onaylanmış olup Yazara aittir.

Yaşama sımsıkı tutunan kelebek ateşe uçtuğunun farkında değildi kanatlarının kül olacağından. Hem yanacak hem yakacaktı herkesi. Umut tohumu önce kalbe düşecek sonra dalından kopacaktı. Savrulacaktı sığındığı limandan. Fakat düşecekti aşka... 22.08.2016 genel kurgu #50 içinde 04.09.2016 genel kurgu #100 içinde 14.09.2016 genel kurgu #85 içinde 30.09.2016 genel kurgu #29 içinde 21.12.2016 genel kurgu içinde #47

(+18) !Şiddet ve olumsuz örnekler içerir!! Annemden öğrenmiştim güçlü olmayı. Kader tüm silahlarıyla üzerime gelirken sona kalan kalkanlarımı kırıyordu insanlar. Önce en yakınlarımın ihanetine uğradım. Beni attıkları çukurun içinden tek başıma nasıl çıkabileceğimi arayıp durdum. Öğrendiğim en iyi şey hayatın tam bitti dediğin yerden başlamasıydı. Belki yürüyeceğim bu yol dikenlerle doluydu fakat umudumu asla kaybetmeyecektim... 'Seni bırakmam' diyordu özgürlüğümü elimden almaya çalışan adam 'Seni bırakmam' neydi bu? Aşk mıydı... yoksa saplantı mıydı? Üstelik elimde olmadan ona alışıyordum. Neyseki kader son hamlesini yapmamıştı. Beni cehennemden kurtaracak olan çok yakınımdaydı... Ben Efsun Demir..benden nefret eden babamdan, bana kötü günler yaşatan o zalim adamdan ve masumluğumu elimden alan hayattan intikamımı; her günümü sonsuz bir mutlulukla geçirerek alacağıma yemin ederim Kendiineyazarr...

Hayatınızda her şeyin çok güzel gittiği bir anı düşünün. Sevdiğiniz adam yanı başınızda kendiniz için doğru olduğuna emin olduğunuz bir adam ama sizi bu adamdan ayırabilecek ölümcül bir hastalık aranızdaki en büyük engel oluveriyor. Sevdiğiniz adam gözünüzün önünde ölümle pençeleşirken onun için ne yapabilirdiniz? Hangi kadın evlenmeyi düşündüğü adamın gözlerinin önünde ölmesine dayanır. Yarım kalan bir aşkın hikâyesi nasıl tamamlanır? Peki sizi sevdiğinizden ayıracak ölümün karşısında ne yapabilirdiniz? Sizce bir insan hayatında kaç kez aşık olur? Yarası kapanamayacak kadar derin bir hüznün içini kim doldurmaya cesaret edebilir ki? Kim uçmayı unutmuş kuşa uçmayı hatırlatır? Sorular karmaşasının içinde hayattan tek beklentisi bir gün kendisininde ölmesi olan bir kadının yarım kalan hikayesi.

Her evlilik mutlu son olmaz..hele evliliğiniz kocanızla değil kaynanızla ise...Bu bir aşk hikayesi değil, kalp yarasıdır.(Her hakkı saklıdır..)

Sadece yaşamak istiyordu.Aşık olmak, sevilmek evlenmek ve çocuklar.Hayat tutuna bilmek için her yolu deneyecekti."Biraz sabır "dedi adam. "Sabır benim erdemlerinden biri değil"dedi Nisan.

Beni duvarla arasına sıkıştırdığın da "Bunu yapmamalıyız..." diye mırıldandım. Kafasını sallayarak "Biliyorum." dedi. "O zaman..." dedim ve tam yandan kaçacakken duvara ellerini koyarak beni bir kere daha duvarla arasında sıkıştırmıştı. Kafamı kaldırdım ve gözlerine baktım. Çapkın bir sırıtışla "Ama istiyorum." dedi ve dudaklarımızı birleştirdi...

Hayat benim için karanlığın en kuytu köşesinde bir umut ışığı aramaktan ibaretti.... Ve hayat benim için doğmak-ölmek arasındaki o zaman diliminden çok gelişi ve gidişi arasındaydı...