17 yıllık hayatını geçirdiği ailesinin öz ailesi olmadığını öğrenen Umay'ın hikayesini anlatıyoruz. Klasik bir aile kitabı olabilir ama çok daha güzeli.

Solita 17 yılını bir evde tutsak olarak geçirmiştir. Yeni yıla girerken telefonda konuştuğu rastgele bir adam bütün hayatını değiştirecektir. 17 yıl sonra esir olduğu evden çıkıp gerçek ailesinin yanına döndüğünde her şeyin geride kaldığını düşünür ancak asıl hayatı yeni başlıyordur. Geçmişin kirli oyunları ve kilitli kutularda saklanan sırlar bir bir ortaya çıkacaktır.

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

Kitabın tüm hakları bana aittir. Benden izinsiz en ufak bir alıntıda, paylaşımda yasal işlem başlatılır. Genç kurgu #3 'üncü sırada... +18 içerikler vardır. (Cinsellik, taciz, kavga, şiddet, ölüm) "Senden nefret ediyorum pislik herif" dedim yatakta biraz daha geriye gitmeye başlamıştım. Üstüme geldikçe hayal kırıklıklarımda fazlalaşıyordu. Oysa onu öldürme planları kurarken o benim bedenime sahip olmaya çalışıyordu. "Benden nefret etmiyorsun, hayır" dedi sırıtırken. O sırıttığı ağzının ortasına yumruğumu geçirmek istiyordum ama beni yine o karanlık odaya kapatmasından deli gibi korkuyordum. "O yüzden mi suratına baktığımda tiksiniyorum" dediğimde çenemden tutup beni duvara çarptırdı. Başımı vurduğum yer zonklarken yüzümü buruşturdum. "Benden tiksinmiyorsun" dedi ve birkez daha başımı duvara vurdu. Acı içinde ağzımdan bir inilti firar etti. "Benden tiksinmiyorsun" diye bağırdıktan sonra sıktığı çenemi gevşetip dudağımı öpmeye başladı. (+18 İÇERİKLER VARDIR. LÜTFEN 18 YAŞ ALTI KİŞİLER OKUMASIN!!!) Kitabın tüm hakları noter ile tarafıma alınmıştır. En ufak bir alıntıda kişiler üzerinden yasal işlem başlatılacaktır. +18 içerikler vardır... Gerçek hayattaki kadına şiddet olaylarından esinlenilerek yazılmıştır. Keyifli okumalar...

Hangisi daha kötü? En yakın arkadaşlarının ölümünü görmek mi? İçinizden birinin katil olduğunu bilmek mi? SEÇİM SİZİN...

"Katil yakından tanıdığımız biri ama aslında hiç tanımadığımız" Bir sınıf gezisi düzenlenir ve gezide ıssız bir ormanlık alanda bir otele giderler ve bir katille karşı karşıya kalırlar.

Bu dünyada herhangi bir şey kesinse, tarih bize bir şey öğretebildiyse, o da aşkın gözü kör olduğudur.