TAMAMLANDI Ben İstanbul'da hayat bulmak isterken onun bana verdiği şeyler sonum olmuştu. Kaldıramamıştım, gücüm yetmemişti. Benim hayat hikayem heyecanlı olabilirdi ama güzel değildi. Kim güzel olmayan son isterdi ki? Ben sonumun güzel olmasını istediğim halde İstanbul'un denizinde boğulmuştum. Herkes öldürmez miydi sevdiğini? ''İstanbul bana hep seni hatırlatıyor. Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil. Hala, gülümseyen bir lale gibi bana sürgününü gönderiyorsun. Dört yanı çevrili bir kale gibi ne sır umut, ne de sır veriyorsun. Gemiler gidiyor, sen gidiyorsun sulara yansıyor yeşil gözlerin. Hüzün dalga dalga, ıssız ve derin beni İstanbul'a terkediyorsun. Sensiz ne şehrayin, ne deniz kalır. Gidersin, harabe olur İstanbul. Martılar göç eder; sular alçalır kendini çöllerde bulur İstanbul''