" Beni sevme Jungkook." Gözlerim cesurca harelerine bakarken mırıldandığımda yanağımdaki eli yavaşça çeneme kaymış ve sıkıca tutmuştu. Görebiliyordum, gözlerindeki hayal kırıklığını görebiliyordum ancak arkaplana attım hepsini. Bir önemi olmadığını fısıldadım. Dudaklarından alay dolu bir kıkırtı döküldüğünde kendimi arkamdaki demire tutunmak zorunda hissetmiştim. İşte o an benim de en az onun kadar büyük bir yalancı olduğumun farkına vardım. Arkaplana attığım, önemsiz olduğunu kafama ve kalbime kazıdığım; kazımaya çalıştığım tüm her şeyin en az onun olduğu kadar benim de gerçeklerim olduğunun farkına vardım. İkimiz de büyük birer yalancılardık ve bir aşk, iki yalancıya asla ev olamazdı. •rosékook fanfiction• •020920• #4 at fanfiction, unknown history

rosesrose: bu yükü tek başıma kaldıramıyorum Jungkook! jeonjung: yarın sabah atıver bir kere de şu çöpleri jeonjung: ne yüküymüş bu gece gece yahu rosesrose: sana olan aşkım diyorum Jungkook, ya karşılık ver ya da sal artık beni! Görüldü. rosesrose: yoruldum, kurtar beni bu yükün altından. kpopfanfic #1 Park Rosé × Jeon Jungkook © aspassiamom | 2020

Jnjnkkk: Küçük sırrını biliyorum Park Chaeyoung.