Nehir ve Umut'un hikayesi devam ediyor... Her şey hiç olmadığı kadar kötü bir hal alıyor. Geçmişin Karabasanları uyanıyor. Hayalet intikam peşinde. Tüm bu kötülüklerin arasında çiçek açabilecekler mi? Yoksa filizleri çürüyüp gidecek mi? Gelin, beraber karanlıkla savaşa tanık olup, Nehir ve Umut'a destek olalım.

Her insan bir yalancıdır. Her insan bir yabancı... Bize öğretileni yapar, bir yalanı yaşarız hayat boyu. Vakti geldiğinde ise yalan hayatlarımıza yabancılaşırız. İsteyerek ya da zorunda kalarak... Biz zorunda bırakıldık ve her şey o gün başladı. Hayatlarımıza yalan o gün bulaştı. Ya da biz öyle sanıyorduk. Biz kim miyiz? Bizler yabancıyız. Belki biraz da yalancı...

Sonunda sıra bana geldiğinde yakamdaki numarayı düzelttim ve bildiğim tüm duaların ardından nefesimi tutup seçmelerin yapıldığı salona girdim. Salon geniş ve ferahtı. Boydan boya cam kaplı olan bir duvar ve o duvarın hemen önündeki koltuklarda oturan dört adet jüri vardı. Hemen sağımda siyah kocaman piyano ve piyanist, solumda ise çeşit çeşit müzik aletleri sıralanmıştı. Keman, org, ney, saksafon, gitar, saz, bağlama, çello ve daha bir sürü alet titizlikle sıralanmıştı. O günü ve detaylarını hiç unutmayacaktım. Sorulan soruları, yaşadığımı stresi ve heyecanı... Adımın söylenişini... ''Nehir Mira BÜYÜKYILDIZ!''