"Bu batan güneş, şahidim olsun ki Dilber, seni asla karım olarak görmeyeceğim. Seni sevmeyceğim, bir damla sevgi dileceneceksin ama sana dönüp bakmayacağım bile. Ömrünün sonuna kadar benim soyadımı taşıyacaksın ama asla gerçek karım olmayacaksın." Diye kararlılıkla konuştu. "Bana ihanetinin bedelini ömür boyu ödeyeceksin." . ⚠️+18 ve uygunsuz davranışlar barındırır!

⚜️ KAN BEDELİ: REZAN ŞAHMARAN KURGUSUDUR ⚜️ "Şahmaranların ağası, kendi yatağına da kendi kaderine de kimsenin hükmüyle ortak almaz. Bu evlilik olmayacak!" Urfa'nın kadim topraklarında töre fermanını vermiş, iki ezeli düşman aşiretin kaderi tek bir kelimeyle mühürlenmişti: Evlilik. Bir tarafta kalbi bir mezarda mühürlenmiş, kibrinden surlar örmüş, dondurucu bakışlarıyla şehre hükmeden Şahmaranların ağası Rezan... Diğer tarafta ise on beş yaşından beri, tam dört koca yıl boyunca o buzdan kaleyi uzaktan uzağa, içi kanayarak seven Rêberlerin asil kızı Jiyan. Jiyan, dört yıldır büyüttüğü o gizli sevdanın Rezan'ın tek bir sözüyle, yüzlerce ağanın önünde paramparça olacağını bilemezdi. O gece o eski sınır hanında sadece bir evlilik hükmü reddedilmedi; on beş yaşındaki o masum kız çocuğu diri diri toprağa gömüldü. Ama Mezopotamya'nın kızı uysal bir nehir değil, yatağını yıkan hırçın bir Fırat'tı. Gururu ayaklar altına alınan Jiyan Rêber, o gece döktüğü dilsiz gözyaşlarını birer kurşuna dönüştürmeye yemin etti. Artık karşısında Rezan'ın insafını bekleyen o aşık kız yoktu; o taştan krallığı Rezan'ın başına yıkmaya gelen bir Gül Dikeni vardı. "Sen bugün o mecliste sadece bir töreyi çiğnemedin Rezan Şahmaran. İçimdeki o masum çocuğu öldürdün. Şimdi o enkazdan doğan kadının gazabına hazır ol. Çünkü o canını çok yaktığın gülün dikeni, ilk önce senin o taş kalbine batacak." Aşkın nefretle dövüldüğü, gururun kanla yıkandığı ve bir kadının küllerinden doğuşunun hikayesi...

​"Bana Zelal Yılmaz olarak geldin, ama buradan Welat Şahmaran'ın esiri olarak çıkacaksın." ​İki isim, tek bir hüküm: Kan Bedeli. > Welat, öfkesini bir zırh gibi kuşanmış, kalbinin kapılarını dünyaya kapatmıştı. Zelal ise o kapıları yıkmaya değil, o karanlığın içinde kendine yer açmaya mecburdu. Bu bir evlilik değildi; nefretle atılan imzaların, kana bulanan beyaz gelinliklerin hikâyesiydi. ​Onlar birbirlerini yok etmeye söz verdiler. Ama dudakları birbirine mühürlendiğinde, ne intikam kaldı ne de düşmanlık. Sadece ikisini de yakıp kül edecek o yasak ve vahşi tutku... ​"Ölmek için çok genç, Welat Şahmaran'ı sevmek için çok masumdu. Zelal, celladına aşık olduğunda; Welat, kurbanının gözyaşlarında boğulacak mı?"

siz : Eli damarlı olanın şeyi de damarlı olur derler doğru mu? Uygar : Gece gece sen kimsin? Uygar : Canına mı susadın? siz : Uh,sert erkeklere bayılırım siz : Yatağa geçmemiz gereken konular var Uygar : Herkesle sevişmiyorum Uygar : Hele senin gibi küçük bir kız çocuğu ile asla... ...devamı kitapta~ • #ihtiras -1 |10.08.21| #genelkurgu -16 |21.08.21| #kurgu -2 |31.01.22| #text -2 |13.01.23|

"Geçecek mi peki?" Diyebildim yalnızca hafif çıkan sesimle. Yüzüne bakmak istemiyordum çünkü eğer bakarsam, gözlerinde duymaktan korktuğum cevabı görmekten çekiniyordum. "Geçmeyecek," dedi dudaklarından dökülenlerin yüreğimi bin bir parçaya ayırdığından habersizce. "Ama alışıyor insan." "Sen alıştın mı?" Dedim. "Alıştım." Dedi. "Nasıl peki acıya alışmak?" Bir süre öylece gözlerime baktı. O an anlamıştım. Gözleriyle konuşup anlatmaya çalışmasını gerektirecek kadar zordu belki de onun için sorduğum sorunun cevabı. Gözlerinin çırpınışına daha fazla dayanamayıp önüme döndüğüm sırada aramıza bıçak gibi saplanan gerçek dudaklarından dökülüverdi. "Ölüm gibi." Acı biz gibiydi demek ki...

Betül yetenekli bir aşçıdır. Çevresinin ısrarıyla evlenmek için evlilik görüşmeleri yapmaya başlar. Bu görüşmeleri yaparken ev sahibinin oğlu Yüzbaşı Fırat'a ilgi duymaya başlar. *atıfet:karşılık beklemeden duyulan sevgi (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.

"Senden yapmanı istediğim küçük ve basit bir şey daha var Stajyer." Sakin kalmak için derin bir nefes aldım. "Benden daha ne isteyebilirsiniz ki? Tüm gün yapmadığım şey kalmadı. Sizce de artık bu kadarı fazla olmuyor mu?" Sonunda bir tepki vermiş olmamdan memnun olduğunu belli edecek bir ifadeye büründü. Bu sinirlerimi bozarken gözleri üzerimde geziyordu. "Hayır Stajyer bu kadarı yetmez. Yapman gereken bir şey daha var." "Neymiş o?" Bakışları üzerimde gezinmeye devam ederken bir adım yaklaştı. Ondan uzaklaşmak istedim fakat belimden tutup kendine çekerek buna engel oldu. Şaşkınca olduğum yerde kalırken dudaklarıma baktığını fark ettim. Yutkundum. Bir şey söylemek için cesaretimi toplayıp dudaklarımı araladım ama o daha önce davranarak beni şok edecek o cümleyi kurdu. "Çok güzel olmuşsun bugün, bir daha bu kadar güzel olma. Aklım sende kalıyor ve işime odaklanamıyorum, senin yüzünden bugün tüm işlerim aksadı."

Masada bakışmalar oluyordu, birinin söze girmesi için herkes birine kaş göz yapıyordu. Sevda, Şirin'le ilgileniyordu, o yüzden fark etmiyordu ki zaten hiçbir zaman da onların işine karışmazdı. "Sevda" dedi halası. "Efendim hala." "Kızım şey" deyince bunu nasıl söyleyeceğini düşündü. "Sana görücü gelecek" dedi. Sevda bunun da diğerleri gibi olacağını sanıyordu ama işin rengi değişikti. "Hı"dedi Şirin'in ağzını silerken. " Gökmen Bey için "deyince Sevda durdu. Başını ağır ağır halasına döndürdü. " Ama o zaten evli "derken itiraz edeceği bir durumda olduğunu sanıyordu ama bilmiyordu ki büyükler karar vermişti. " Öyle, öyle de biliyorsun Gökmen Bey çok zengin. Üç çocuğu var sadece. " Üç çocuğu, bir eşi var sadece! " Ben - "dedi korkarak. Ona fikrini sormuyorlardı, ona sadece olacağı söylüyorlardı ve sanki itiraz etmeye hakkı varmış gibi bir de bunu söylemeye çekiniyorlardı. Amcalarına baktı ve gördü ki herkesin aklına yatmış.

Havadan gelen nefes karaya vurmasaydı, Çiçek toprağa kavuşmazdı. Çiçek, oksijen bulması için toprağa karışması gerekirdi. Ve Hava Ve Kara Birleşirdi. Toprak ve Çiçek Buluşurdu. Bu ne demekti? Tam olarak şu demekti... Bir Makine, Bir İnsan. Tek Vücut Olduğunda Yeryüzü ve Gökyüzü Birleşir. Bir Savaşçı Doğar. •Bu hikayede geçen kurum ve kuruluş adları ile birlikte olmakla tamamı ile hayal ürünüdür.

"Ben fısıltıyım çığlığım olsana."