Nje ngjarje do te trondiste nga themelet dy familje , nje vrasje, nje fajtor pa faj Nje I vdekur dhe nje i denuar padrejtesisht por qe askush nuk beson ne fjalen e tij Nje familje ne kerkim te hakmarrjes dhe te etur per te marr gjakun e te birit Nje 20 vjecar qe detyrohet te largohet larg familjes per te mbetur gjalle, qe zhgenjehet dhe nga dashuria E gjithe jeta e tyre do te ndryshonte brenda nje nate tashme asgje nuk do te ishte njelloj Mario do te kalonte shume gjera do te mundohej te perballonte shume sfida qe do ti dilnin prepara Nje djale qe dikur enderonte te behej avokat Jeta do ta kryqezonte ne rrugen e krimit ne ate qe kishte then se nuk do e bente kurr Nje I tradhetuar nga shume rruge te jetes ne shume menyra por qe ne nje moment do te njoh njerez qe do ti japin doren te ngrihet nga humnera qe ka rene do ti japin mundesin te behet dikushi ne jete edhe pse ne rrugen e Mafias Kthimi ne Shqiperi pas dhjet vitesh do e ndryshoj jeten e tij Rastesisht do te gjej dashurin , nje dashuri qe ka pengesen me te madhe Nje dashuri qe ne mes ka "Hakmarrjen" A do te arrijn ata ta mbrojn ate dashuri kur e gjithe bota do te jete kunder tyre Kur ndonjehere edhe vet ata te dy do ta "mallkonin" ate dashuri

- Pra, beson ne fund te lumtur? -Jo.-nuk ndaloi te mendonte qofte edhe nje sekonde. -Jo?!-nuk u mundua aspak te fshihte zhgenjimin qe mori nga pergjigja e tij. -Nuk mund te jete edhe fund, edhe i lumtur. A nuk vdesim te gjithe ne fund?-mblodhi supet e vajza vec tundi koken.-Besoj ne mes te lumtur.-shtoi me tej duke mbire keshtu nje buzeqeshje te madhe ne fytyren e saj me menyren sesi ai i shikonte gjerat.

Teksa linte pas pemen ne fund te rruges, xhamin gjysem te hapur te dritares se katit te dyte, shpinen kishte kthyer. Nuk do te kthente kurrsesi koken per te pare mungesen e nje shikimi qe nga pas nuk po e ndiqte ne kete nate te erret. Le te ishte nje arrogant ne ikje. Me shpinen e kthyer do e braktiste gjithcka. Le te konsiderohej nje fatlum mosmirenjohes qe nuk denjoi te hidhte syte e te pershendetej per te fundit here me gjithcka kishte nderkohe qe ne realitet ai thjesht ishte nje fatkeq qe e kishte te pamundur ti thoshte 'lamtumire' asaj gjithckaje nese do te kthente koken edhe njehere. Teksa braktiste naten, pemen, rrugen e mbase gjithcka tjeter qe njihte, nuk mundej te mos mendonte se nderkohe qe njerezit luteshin per nje fund te bukur, ai kishte dashur fare pak. Ah, sikur Argenti te kishte patur fatin te kishte vec nje fillim.