''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

İşte tam o anda... Avşar'ın boyama kitabında taşırdığı en son çizgi de... Baha'nın bana dik dik baktığı o anda telefonum çaldı. Bilin bakalım kim arıyor? Allah'ım keşke şu an gözlerim kanıyor olsaydı da ben bu ismi bu telefonda görmeseydim. TKB ARIYOR... TKB kim mi? O ki bütün gençlerin korkulu rüyası... O ki FBI'ın gizli ajanı... O ki benim en büyük kabusum. O TEYZELER KURMAY BAŞKANI! O Safinaz teyze! Telefonun ekranına bakarken kaşlarım çatıldı, ben bu telefonu varya hayatta açmam. Canıma susamadım ben daha. Ama ya Ulus'a ulaşırlarsa-ki bizimkine ulaşmalarına gerek yok. Ulus onların yanından ayrılmıyor ki! Vallahi bunlar Ulus'a bir şey yapabilirler. Allah'ım bir de görüntülü arıyor! Korkarak bir saattir çalan telefonu açtım. Bu sefer hiç yüzümde bir gülümseme olmasını falan umursamadan direkt alçak bir ses tonuyla konuya girdim. Yakınımda oturmuş aralarında konuşarak boyama yapan üçüzler az sonra olacakları duymasa daha iyi olurdu. "Ya sizden kurtulamayacak mıyım ben?!" Karşımda oturan Baha'nın kaşları havalanırken sesini çıkartmadı. Safinaz teyze ise yanında oturan Makbule teyze ile sırıtıp dudaklarını büzdü ve başını geriye doğru atarak "Cık!" Diye bir ses çıkardı. Ya sabır! Acaba bunlar görüntülü arama yapmayı nereden biliyorlar bir kere? Yüzüm buruşurken arkadan Ulus'un sesini duydum. Ağlıyor muydu o? "Ulus? İyi misin? Ulus'a ne yaptınız?!" Makbule teyze "Bir şey yapmadık canım. Hani o dizi vardı ya, onu izliyor." dedi. O anda arkadan Ulus'un çığlığını duydum. "ALLAH BELANI VERSİN ANTONİO! ÖL İNŞALLAH!" Baha "Bir sorun mu var İzem?" Diye çatık kaşlarıyla sorduğunda yerin dibine girmek istedim. Yapma be! Beni merak edecek zamanı buldun sende! Safinaz teyze yine yarasa kulaklarıyla bunu duydu tabii. "O erkeğ sesimi o? Sen şu gamerayı çevir bir bakayım." Allah'ım niye ben?!

Bir kız... Bir de ses... Hayalet bir ses... Ama gerçek. Biraz da doğa üstü... 《Korku kitabı değildir.》 Derin, sürekli derinlerden duyuyordu ismini. Korkuyordu. Varlığını bilmediği bir ses sürekli onunla iletişime geçiyordu. Biraz zaman korktu. Biraz zaman kovdu. Ama sonra alıştı o sese. Dokundu. Sarıldı. Öptü. Arkadaş oldu. Belki sonra daha da fazlası... . . . İçim yine bir tuhaf olsa da çalışma masama doğru baktım. Ne bir belirti ne bir işaret hiçbir şey yoktu. 'Belirti mi istiyorsun?' diye sordu zihnimin içinde yankılanan sesiyle... Olumlu anlamda başımı salladım. Düşüncelerimi okuması bazen sinir bozucu olabiliyordu. 'Sende çoğu zaman sinir bozucusun Derin.' Yine yapmıştı işte! Yine okumuştu düşüncelerimi... Masamın orada bir şeyler hareketlenince oraya doğru baktım. Kalem kendi kendine hareket edip kağıda bir şeyler yazıyordu. İstemeden de olsa elimin altındaki yorganımı sıktım avcumun içi ile. Korkuyordum belki de hala. Göremediğim bir ses ile konuşuyordum. Her an benimleydi ve sanırım o sadece ses değildi. Bir varlıktı. Dokunabilirdim ona. Elimle hala yorganı sıkarken kalem masadaki yerini aldı ve kağıt havalanmaya başladı. Havalanan kağıda baktım. Kağıdın üzerinde ' HESİM ' yazıyordu. Bu onun ismi miydi? Başlangıç Tarihi: 16 Ocak 2016 İlk Yayın Tarihi: 17 Mayıs 2016 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır... Bana ulaşmak isteyenler için instagram hesabım- @bilgeliyasam Hesim'in instagram hesabı: @hayaletsesim

O gün o hastanede yapılan o hata birbirinden habersiz olan o iki kızın hayatlarını birbirine karıştırmıştı. Ve işte o gün yapılan o hata bir kızı ve bir aileyi uçurumun kıyısına getirdi. ---------------------------------------------------- Alkım hayata küsmüş bir kız. Peki bu kızın hayatı aniden değişirse. Yalnızca hayatı değil ailesi bildiği insanlar aslında ailesi değilse... Gerçek ailesiyle yaşamına hadi hep beraber bakalım. ----------------------------------------------------- Bu Alkım'ın hayata dönüş hikayesi...

Kaya ve Arden'in hikayesi. Bir öğretmen ve öğrenci hikayesi. Onlar imkansızın içinde imkanlar. olmayacak bir hayale tutunan iki hayat. Kaya, daha öğretmenliğinin ikinci yılında eğitim öğretim aşkıyla tutuşan bir geometri hocası. Arden ise klasik bir lise öğrencisi. Kaya ve Arden'in hikayesine hoşgeldiniz!

Görme yetisini kaybeden liseli bir kızın yaşadığını sıkıntılar esnasında ailesinin yardımcı olsun diye bulduğu kişi ile hikayesi...

#Gerilim 2. Sırada #Şeytan 2. Sırada #Melek 2. Sırada #Tanrı 1. Sırada #Tanrıça 1. Sırada #Zaman 2. Sırada #Melez 4. Sırada #Kanat 4. Sırada #Korku 33. Sırada #Mitoloji 8. Sırada ***** Adı Fire'dı onun. İntikam için and içmiş acılı bir ruhtu kendisi. Kurbanları ile oynamayı severdi. Ancak yapmaması gereken bir hata yaptı. İçlerinden birine aşık oldu. Dost edindi içlerinden. Sırlar ve yalanlar birbirine dolanıp gerçekleri boğarken en sonunda kontrolü kaybetti. Her şey birbirine girerken durumları kurtaracak tek şeyin yaptığı her şeyin bedelini ödemesi olduğunu biliyordu. Geçmiş, gelecek ve şimdi birbirine karışırken amaçlar değişti. Mantık, duyguları artık durduramazken işler karıştı. Sonra kim olduğunu hatırladı. İhanet etti. Öldürdü. Can yaktı. Can aldı. Bedel ödetti. En büyük bedeli kendisinin ödediğini ise geç fark etti. Hayaller ve gerçekler... Yalanlar ve doğrular... Sırlar ve onları açığa çıkaranlar... ------ Kitap kapağı tasarımı @sonnedes_todes adlı kullanıcıya aittir!

İstanbul'da yetimhanede küçük bir kız çocuğudur Luna.. Kimsesiz olduğunu sanan, ama aslında Kral'ın kaderini yaşayan.. Büyülü, sihirli kocaman bir dünyayı içinde taşıyan..

Bir gün eve geldiğinizde, aslında aylardır evli olduğunuzu ve yarın daha hiç tanımadığınız kocanızın yanına gitme zamanınızın geldiğini bir mektupla öğrenseniz ne yapardınız? O da bilmiyordu ama bu, bir fikir bulmayacağı anlamına gelmiyordu. Sonuçta o akıllı(!) bir kızdı. Akıllı(!) *** Dertlerle boğulduğunuz hayatı kısa bir süreliğine geride bırakın ve hazırlanın. Eğlence Başlıyor! (Bakırköy'e Çeyrek Kala isimli ilk kitaptır) (27.01.2018)

Abisinin hayatının kurtulması için sevmediği daha da önemlisi tanımadığı bir adamla Berdel yapılmasına karar verilen Mira'nın hayatını okumaya var mısınız?