"Ben Itır Asi, bir cami hocasının eşi olabilecek bir kadın değilim. Sinirliyim, bazen dedikodu ederim, sabırlı değilim, tövbeyi hak edenlerden olduğumu sanmam, namazın beş vakit nasip olduğu kullardan da olamadım, Rabbimin güzel kelamını hakkıyla okumayı başaramadım, uykuya ve yemeğe düşkünüm... Kısacası Hoca Bey, benden size eş olmaz. Kendinize ahiret yoldaşı bulun, ben gibi kulluğu dahi beceremeyen biri ile ömrünüzü hiç etmeyin."

Kapı çaldığında sofraya son tabakları yerleştirmekle meşguldum. Gülsüm teyze eli hamurlu olduğu için kapıyı açmamı istediğinde kapıya ilerledim. Kapıyı açtığında uzun boylu sayılabilecek, üstünde jandarma forması olan, dik duruşlu ve oldukça sert mizaçlı bir adam karşıladı beni. Kim olduğuna dair en ufak bir fikrim yoktu. Sert bakışları bir an gözlerime değsede hemen çevirdi bakışlarını önüne. "Buyrun?" dedim çekingen bir sesle. Bakışları yerdeyken, "Sen kimsin?" diye sorduğunda, yanıtladım. "Feyza ben. Yeni kiracı." "İyi, hayırlı olsun," dedi tekdüze bir sesle. "Sağolunda, siz kimsiniz?" diye sormayı akıl ettim sonunda. "Bende Eyüp, ev sahibi. Şu an sizin durduğunuz dairede yaşıyorum." Harika, adamı kendi evine almak yerine hesap mı soruyordum cidden!

İzel: Seninle asla evlenmeyeceğim İzel: Bunu o kafana sok İzel: Anladın mı! İzel: Seninle işim dahi olmaz Anıl: Bende seninle evlenmeye çok meraklı değilim Anıl: Bir şekilde çözeceğim işte mevzuyu İzel: Güzel Anıl: Güzel (21.37) İzel: BENİMLE ALAY MI EDİYORSUN? İzel: Bana hem diyorsun ki ben bu işi çözeceğim İzel: Yarım saat sonra ailen, istemeyi ne zaman yapalım diyor İzel: AÇIKLA BUNU İzel: Çünkü nasıl açıklayacağını merakla bekliyorum Anıl Yurtseven

✨#imtihan~1✨ ✨#gerçeksevgi~1✨ ✨#helalim~1✨ ✨#helalaşk~2~✨ Kapının açılma sesini duymamla başımı eğdim. Bir küfür duyunca kaşlarım çatıldı istemsizce. Yok artık! Yoksa bu kişi o kişi mi? Yani küfreden şahıs benim kocam mı? Hayır,hayır. Lütfen böyle bir şey olmamış olsun. Ben hala başım eğik bir şekilde dururken görüş açıma bir çift siyah ayakkabı girdi. "Ne o? Çirkin çıkarım falan diye mi kaldırmıyorsun kafanı?" O sert ve korkutucu sesi içimin daha da ürpermesine sebep olurken ben sessizliği tercih ettim. Yutkunmakla yetinip ellerimle oyalanmaya başladım. "Hey kime diyorum ben? Ben konuşuyorsam yüzüme bakacaksın!" Şu an çok istediğim bir şey varsa o da korkusuzca kahkaha atmak. Adama bak! Kendini ne sanıyor acaba? Ayakların bana doğru yaklaştığını fark ettiğimde elimi kaldırdım. "Sakın bir adım daha atayım deme!" Ben ayakların uzaklaşmasını umarken o ayaklar tam tersine daha da yaklaşıyordu bana. Kulağıma sevgili eşimin iğrenç bulduğum alay gülüşü ulaştı. "Niye? Sonuçta karım değil misin?" ༻ ༺ "Bana tehlikede olmanın ihtimalini sormuştun." Oktay'ın sesiyle gözlerimi o güzel gözlerine çevirdim. Bana sevgi dolu bakan gözlere kaptırdım kendimi o anda. "Ben yanındayken 'tehlike' anlamını yitirir. Ben yanındayken öyle bir ihtimal sıfırdır. Sen yanımda ol yeter ki ormanları sana saray yaparım. Senden tek isteğim de bu nurlu kız; daima yanımda olman." Koca adamımın sözleri üzerine söylenecek kelime bulamıyordum. Dilim tutulmuştu âdeta. Birden kulağıma ulaşan o sesle başımı kaldırdım. Gökyüzündeki oluşan yazı ile yüzümdeki gülümsemem iyice yayılmıştı. Aynen şöyle yazıyordu: 《BU; NURLU KIZ İLE KOCA ADAMIN İMTİHANI BU; BİZİM İMTİHANIMIZ...》 "İnsan sevdikleriyle sınanırmış, imtihan edilirmiş nurlu kız. Sen de benim imtihanımsın."

"Burası wattpad. Buraya giriş var, çıkış yok aslanım." Daha yeni yüklediğim uygulamada pano denen yere bunu yazan bir erkekti. Ben nereye düşmüştüm böyle ?! Buraya gelen her çömezin % 99,8 ihtimalle yaşadığı şeyleri ben de yaşayacakmışım. % 0,2 'lik şans beni bulur muydu¿ Kitap okuma uygulamasında en fazla ne yaşayabilirdimki ? Yeni bölüm beklerken kalp krizi geçirdi, ikinci sayfa haberleri. Şok şok şok (!) "Mutlak değer bir sayının sıfıra olan uzaklığıdır. Peki ben sana ne kadar uzağım da beni sürekli yutuyorsun Zero?" Sanırım aramızdaki mesafeler sayıdan ibaret değildi. Bizim kalplerimiz uzaktı. Bundan nefret ediyordum. Wattpad yükleniyor... %99

0543#: Az önce kantinciye at etinden köfte yapıyor diye bağırdın. Efnan: Bana bilmediğim bir şey söyle. 0543#: Ben at eti seviyorum lan. Efnan: Banane lan Ebu Cehil karpuzu.

"İMAM HATİP Mİ?" "Amca,ben imam hatipe falan gitmem!Ya ben Allah'a inanmıyorum bile doğru düzgün nasıl gidebilirim?" Amcam sinirle oturduğu koltuktan kalktı ve yüzüme türkürüklerini saçarak konuşmaya başladı,sinirden kıpkırmızı olmuştu.Yengem ise mutfağın kapısının önünde bizi izleyip sinsi sinsi bakıyordu. "Ne yapabilirim?İllede okuyacağım diyorsun.Seni karakollardan topladım.Daha 18 olmadığın için ve çok fazla içlerinde değilsin diye bıraktılar seni,kaç okula sorduk sende gördün almıyorlar.Zaten bu okula da yetim olduğun için, acıyıp aldılar." Dinsiz bir kızın İmam Hatibe gittiğini hayal edin. Tuhaf öyle değil mi? O zaman buyrun okumaya devam edin.