Yağmur yağıyor, her yeri sel alıyordu. Sokaktaki insanlar ıslanmamak için oradan oraya koşuyor, trafik arabalar sayesinde tıkanıyordu. Şemsiyesi olan insanlar rahat bir şekilde yolda yürüyordu. Şemsiyesi olmayanlar ise şanssızdı. Yağmurdan ıslanmamak için korunacak yer arıyorlardı. Şemsiyesi olmayan, elinde kalın hukuk kitapları, üzerindeki deri ceketi ile rahatça yürüyordu İzem. Acelesi yoktu. Islanmayı seven biriydi. Küçükken babası onu sokağa attığında yağmurun altında kendi kendine eğlenir, biriken suların üzerine zıplardı. Uzun kahverengi saçları ıslanıp birbirine karışmıştı. Elindeki hukuk kitapları çantasına sığmadığı için elinde sımsıkı tutuyor, ıslanmamaları için boynundaki kahverengi atkıyı kitaplarına siper ediyordu. İzem Karasu. Üniversite son sınıf öğrencisiydi kendisi. Yirmi üç yaşında, geleceğinin hayallerini kuran ve başarılı bir savcı olmayı hedefleyen bir hukuk öğrencisiydi. Son yılının bitmesine ve mezun olmasına sadece aylar kalmıştı. Metro durağına inen yürüyen merdivenleri görene kadar normal hızda yürümeye devam etti. Yürüyen merdivenler gözüne çarpar çarpmaz adımlarını hızlandırdı. İzem dışarıdan çok sert görünürdü. Bakışları her zaman insanlara nefretle bakardı. Oysaki sıcakkanlı biriydi. Sevdiklerine karşı çocuksu olurdu. Merhametli ve sevecendi. Soğuk olduğu insanlara acımazdı. Metro durağına geldiğinde metro gelmişti bile. İnsanlar birbirlerini ittirerek metroya ulaşamaya çalışıyordu. Sanki birbirlerini itmeseler metroya binemeyecek gibi bir halleri vardı. .....

*Tamamlandı* Abinin beş kişilik arkadaş gurubundan bir çocuğa aşık olursan ne olur? peki, abin bunu öğrenirse? Gece ve Mirza'yı zorlu günler bekliyor. Fakat, aşkın önüne ne geçebilir ki? *abi #1 (10.03.2021) *gizlilik #1 (15.04.2021) *mizah #1 (19.04.2021) *plan #1 (26.04.2021) *sevgili #1 (04.05.2021) *arkadaş #1 (05.05.2021) *gençkurgu #1 (25.04.2021) *kurguolmayan #1 (03.04.2021)

"Kaç yaşındasın?" "Se-Sekiz..." "Annenin adı ne?" "A-annem yok," dedi Uralp yutkunmaya çalışarak. Kadın gülümsedi. "Babanın adı ne?" Uralp sarışın kadının sorduğu soruyu düşündü. Zihninin ezberlediği ve sürekli söylediği yanıtı verdi. "Babam da yok," "Güzel, adın ne?" Uralp'in gözleri parladı, hiç düşünmeden, heyecanla yanıt verdi. "Uralp!" Kadının kaşları çatıldı. "Hayır, gerçek adını söyle." Çocuk bir kez daha yineledi. "Uralp!" "Adını söyle!" diye kükredi sarışın kadın. Ve bulutlar dağıldı. "0001," dedi Uralp. Yine sekiz yaşındaki o güne gitmişti. Halbuki şuan 23 yaşındaydı. *** Çok küçük yaşta babası tarafından yüklü miktarda para karşılığında, insanlar üzerinde deney yapan bilim insanlarına satılan Uralp'in acı dolu hikayesi. Türlü işkencelerle, ilaçlarla, seslerle delirmeye yakın olan Uralp'in hüzün dolu öyküsü. *** "Adın ne evladım?" Okul müdürünün sorduğu soruya gülümsedim. Adım neydi benim? Uralp mi, 0001 mi?

Bir elin beş parmağı... Biri olmasa hepsi eksik, hepsi yarım. Ama eğer bir aradalarsa sırtlanabilirler yükünü tüm dünyanın. Onlar kanlı bir çemberin içinde sürdüyorlar hayatlarını. Etrafta ceset kokusu var, bir de acıyla örülmüş duvarlar... Sıkışıyorlar, sıkıştıkça birbirlerine sığınıyorlar. Yeri geliyor, o duvarlar üzerlerine yıkılıyor. Önce biri çıkıyor enkazın altından, sonra canı pahasına diğerlerine uzatıyor elini. Çünkü bu bir ekibin aileye dönüşme hikâyesi.

O onun küçük kızıydı, oda onun korkusuz sert adamıydı. "Ben senin kalbini kelepçelemişim benden gitsen ne olur" **** Dudaklarımdan çıkan derin bir nefes ardından "Neden burdasın" Gecenin karanlığında ay ışığının vurduğu yüzü son derece sert ve kaskatıydı "Neden burada olduğumu biliyorsun küçük" Doğrulduğum yataktan kalkarak içeri girdiği balkon kapısına doğru doğru ilerledim, perdenin arkasından dışarıya bakıp "Kimse görmeden gitmen gerekiyor anlaşmamız bitti daha ne istiyorsun" Açık kapının önünde ona geçmesi için yer verirken sert bakışlarını bana ardından önünde dikildiğimiz kapıya baktı, ben daha ne olduğunu anlamadan sırtım soğuk duvar buluşurken kollarımı mengene gibi sarıp kafamın üstüne bastırarak bedenini bana yasladı "Bitmedi küçük anlaşma iptal ben bir tek seni istiyorum" Ben daha dudaklarından çıkan kelimelerin bıraktığı şaşkınlıktayken dudaklarımın üzerine kapanan soğuk dudaklarla gözlerim kocaman açıldı. Tek eli bileklerimi birleştirip duvara bastırırken diğer eli boğazımı sardı gözleri kocaman olmuş gözlerimi adeta delip geçen bakışlar atarken dudakları durmadan dudaklarımı sert darbeler atmaya devam ediyordu. Alt dudağımı dişlerinin arasına kıstırıp çekiştirerek bıraktı "Beni kendine alıştırdıktan sonra öylece çekip gidemezsin izin vermem!" ***** Devamı kitapta +18 yetişkin içerik sahneler vardır

{28.07.2020} (21.12.2020 #1 güzelim) (21.12.2020 #2 karşılık) (01.02.2021 #1 karşılık) "ad....adam bi.....bize ba...kıyo" dedim gözlerini açıp dudaklarıma doğru fısıldadı "tabi bakar sanki seni zorla öpüyorum yakalanırsak olacaklardan ben sorumlu değilim" dedi kaşlarımı çattım "zaten beni zorla öpüyosun" dedim sinirle serseri güldü güldüğünde kıvrılan dudaklari ile parlayan dişleri onu daha çekici kılıyordu dudaklarıma doğru "devam!" dedi ve dudaklarıma yapıştı . . . . . Devamı kitapta Yetişkin içerik +18

O gece bir sır düştü okyanusa, sır çarptı kayalıklara, kayalık ezdi büsbütün her şeyi ve sonra her şey esrarengiz bir şekilde başladı. O gece zihninden tüm benliği bir kalemle silip atıldı, ne geçmişine dair ne de kendisine dair hiçbir şey hatırlamıyordu. O gece derin bir bataklığı andıran adam geldi ve onu geleceğinden tutup geçmişe sürükledi, sürükledikçe karanlık bir boşluğun içinde sallandı. Sonra... Sonra, Derin bir tutku yılan gibi sarıldı bedenlerine. İç içe geçmiş bir zincir gibi ne kopabildiler ne de bir bütün olarak paslanmadan kalabildiler işte bu onların arasındaki âşkın basit bir betimlemesiydi. "Cinnetimin içindeki akıl hastanemsin sen benim." ❄⛓

Hayat istediklerimizin tam tersini karşımıza çıkarırken bir istisna ile istediği gerçekleşen azra'nın hayatını sorguluyoruz....

[Tamamlandı] İncir ağaçları'nın hiçbir zaman çiçek açmadığı... İşte o gün, O öğrendiğim akşam... Ondan nefret ettim... Tanrı'ya yalvardım... Onu birdaha sevmiyim diye... Ve Tanrı dileğimi gerçekleştirdi... ~•~ #2 GxB [28 Mart 2021] #2 calling [5 Nisan 2021]

''Ne demek hiçbir şey? Az önce ellerinden ale-'' lafımı bitiremeden eliyle ağzımı kapayıp arkama geçti. Beni yürütüp hemen önümüzde olan kızlar tuvaletine götürdü ve kapıyı kitleyip ağzımı serbest bıraktı. Arkamda durmayı kesip önüme geldiğinde tek kaşımı havaya kaldırmış ağzım açık bir şekilde ona bakıyordum. ''Evet ellerimden alev çıkardım. Fakat her insanda olmayan bir özellik olduğu için, her önüne gelene söylersen senin ya deli olduğunu, ya da şaka yaptığını düşünürler. Emin ol sende yapabilirsin. Sadece çalışmak gerekiyor.'' dedi. Olayları idrak edemediğimde gözlerini devirip iki elini omuzlarıma koydu ve ''Bak, ben element koruyucusuyum. Sende öylesin. Biz element koruyucuları 1 tane element kontrol edebilir ve istediği her şeyi yapabiliriz. Ben ateş elementinin koruyucusuyum. Ateşle istediğim her şeyi yapabilirim. Sende su element koruyucususun. Anladın mı?'' diye sorduğunda kafamı hayır anlamında salladım. Burada neler dönüyordu acaba? Ne saçma bir şakaydı bu böyle! Bir anda böyle bir zamanda ne elementiydi?