Sessizce çırpınan hatıralar, gölgelerin arasından gelen bir tablo ve onunla başlayan bir çözülmeyle unutulmuş gibi görünen geçmiş bir gece ansızın geri döner. Hem de en savunmasız anda... Hayatını yeniden kurmaya çalışan bir ruh, hafızanın kırık camlarından sızan imgeler... Gecenin içinde yankılanan bir dansın adımları duyulur. Her adımda artan gerilim, her adımda yaklaşan bir yüzleşmedir. Kimin izlediği belli olmayan bakışlar, adı anılmayan bir suç ve çözülmeyi bekleyen bir bilmece... Karanlıkla örülü bu hikâyede, aşk bile kendini sorgular. Çünkü bazı kalpler sevmeyi değil, hayatta kalmayı öğrenmiştir. Geçmişin sessiz çığlıkları, kimliğin kırılganlığı ve tutkulu bir çöküş; yavaş yavaş yükselen bir fısıltı gibi içine çekiyor, boğuyor ve sonunda kendinle baş başa bırakıyor. "İnsan kendisinin en dibinde, derinliklerindedir."

Adamın yüzü boynunda gezinirken nefesi sıcak, dokunuşları soğuktu. Kalbi öyle hızlı atıyordu ki, sanki göğsünden çıkaracaklardı. Omzundan beline süzülen yabancı el, bedeninde istemsiz bir titreme bıraktı. Parmakları bel oyuntusuna indi. Bu kez daha sertti. Kadının gözleri sulandı; ipler biraz daha gerilerek elini acıttı. Adam aynı sözleri, aynı soğuk vurguyla kulağına tekrar söyledi: "Твои крылья пахнут смертью, мой ангел!" bağırmamıştı fakat sözlerin tonu karnının kasılmasına sebebiyet verdi. Sanki bir şeyi anlamasını istiyordu. Ama kadının zihni, ağır bir sisin içindeydi. Sesler bile kendisine ulaşmadan parçalanıyordu. Onu nasıl anlayabilirdi? Hayal meyal üzerindeki sıcaklığın, dokunuşların ve yabancı elllerin sanki hiç yaşanmamışcasına, birden çekildiğini hisseti. Kadın gözlerini araladığında, adam kapıya doğru gidiyordu. Tam çıkacakken, başını ona doğru çevirdi. Yüzü net değildi ama sesi, bozuk bir plak gibi zihnine çarptı: "Твои крылья пахнут смертью, мой ангел."Aynı sözler... Anlamasını istercesine, tane tane. Kadının göz kapakları ağırlaşarak açık tutmayı imkansız hale getirdi. Kanındaki madde adamın görüntüsünü tamamen silikleştirirken, zihni karanlığa sığınmak istercesine, gözünün önüne siyah noktalar uğratarak onu karanlığa davet etti. Sonra, kapı sertçe kapandı. Ses, bodrumun duvarlarında yankılanıp kadının kulaklarına saplandı. Kuru dudaklarından bir inilti bile dökülemeden, başı öne doğru düştü. Işıklar söndü. Bodrum tamamen karardı. Adam gerisine bakmadan oradan uzaklaştı. " Aklını kaybetmek kolay olandı; zor olan o karanlıkta kalıp hala sevebilmeyi bilmekti." Tür: Piskolojik Dram / Gerilim.

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

Geçmiş hayatınızı yaşama şansınız olsaydı ne yapardınız? On yıllık ilişkisi büyük bir ihanet ile son bulduğunda Eda artık bir gerçeği kabul etmek zorunda kalmıştı. Gerçek aşk diye bir şey yoktu. Varsa da onu bulmak gibi bir niyeti olmamıştı. Arkadaşının zoruyla sonunda evden çıktığında aklına en son gelen şey bir falcının karşısına oturmaktı. Egzotik giyimli kadının karşısına oturduğunda ise söylediklerini dinlemekten başka çaresi yoktu. Falcı ona aşkı bulması için geçmişte yaptığı bir hatayı düzeltmesi gerektiğini söylediğinde parasını boşa harcadığını düşünmekten kendini alamamıştı. Fakat eve dönerken geçirdiği kaza sonucu gözlerini İngiltere'de 1823 yılında açtığında kendini önceki yaşamı olan Helena Anne Mercer olarak buldu. Şimdi tek yapması gereken yapılacak hatalı seçimi bulmak ve bunu engelleyebilmekti. Ama hiçbir hata bu kadar cezbedici olmamıştı.

Favori R19 novelimin final bölümünü okurken heyecandan kalp krizi geçirdim ve gözlerimi açtığımda kendimi《Azize Lylia'nın Kalbini İstiyorum》içerisinde buldum. Ölümüm biricik Azize Lylia'nın canavar sevgilisi Dük Heilon'un elinden gerçekleşti. Kötü kadın karakter olarak bana biçilen talihsiz kaderimi değiştirmem gerekiyor. Savaşmak ise benim tek çıkar yolum. - Bana niye bu kadar takıntılısınız leydim? Sizin en yakın arkadaşınıza aşığım. - İyi de seni seviyorsam bundan sanane! Hikayemiz başlıyor... ☆ {Açıklama: Çeviri değil, ben yazıyorum. Bölümler düzenli olmasa da gelecektir.}

| Düzenleniyor... | Kimberly Lamar, adı çıkmış bir leydi. Erkeklerin gözde sevgilisi. Onunla olmak için sıraya giren insanlar onları piyon olarak kullanan kadın. Geçmişinden korunmak için üstlendiği iğrenç ithamlar. Lucian Edgard Rodney, elleriyle öldürdüğü iki kadınla kadınların katilli olarak nam salmış bir Dük. Onunla evlenmek ölümü getirmek olarak bilinen bir lord. Oysaki aile sırlarını korumak için düşünülenden fazla ileriye giden bir adam. Birbirine zıt ancak birçok ortak bağı olan bu iki insan ne kadar süre beraber olabilir. Düşmanlarını yok ederken kendilerini bir tutabilecekler mi? Yoksa hayatta kalmak bile onlar için zor mu olacak? ◇ Kapak Tasarımı: Bana Aittir Konu Tamamen Bana Aittir Lütfen Çalmayın Yayınlanma Tarihi: 10.01.2022 Son Yayınlan: 07.03.2023 Düzenlenme Başlangıç Tarihi: 02.03.2024

• DİĞER İSİMLER: [악역의 엔딩은 죽음뿐 ] -Kr [Villains Are Destined to Die]-Eng [Death Is The Only Ending For The Villainess]-webtoon -Eng • BÖLÜM SAYISI: 231 Bölüm 40 yan hikaye 8 özel bölüm • KONU: Cha Siyeon,Penelope Eckart, Duke Eckart'ın evlatlık kızı ve reverse harem flört simülasyonunun kötülüğü olarak reenkarne oldu. Sorun şu ki, oyuna en zor zorlukta girdi ve ne yaparsa yapsın her sonda ölüm onu bekliyordu! Bu oyun beni bağımlı yaptı! sanki hayatımı ele geçirmiş gibi...bekle- ZOR MOD AKTİF. Hayır-hayır-hayır-hayır-hayır! Mümkün olan her son ölümdür! Bu dünya bana karşı yığılmış durumda, ancak zekam ve öğrendiğim oyun bilgim bu erkek karakterlerin sevgisini kazanabilir mi? Veya sıfırlama düğmesi??? •Caninin Tek Sonu Ölüm-[Death Is The Only Ending For The Villainess] manhwa'sının uyarlandığı, [Villains Are Destined to Die] romanının Türkçe çevirisidir.

"Sana sıfırın bir değeri olmadığı söyleyen ahmaklara sakın inanma." 2016-2022 #bangtan