Kasaba Güzeli adlı hikayenin özel anlarıdır. Kurgudan bağımsızdır. Ve kitapta yetişkin içerikler bulunmaktadır. Keyifli okumalar... Yazarlar;Esra Sönmez. Yusuf Sönmez.

Çok zaman onun yanında, diken değil de gül olmak geliyordu içimden.

"Eğer farklıysak..." Kelimeler boğazında düğümlenmiş, cümleyi tamamlayamamıştı. "Biz kardeşiz. Bundan en ufak bir şüphe duymuyorum." diyerek yatıştırdım onu. Sonra devam ettim: "Ama elbette tuhaf olan şeyler var. Mesela; genetik yapımız inanılmaz derecede mükemmel. Hücrelerimiz kendini çok hızlı yenileyebiliyor. Hasta olmuyoruz ve yaralarımız çok çabuk iyileşiyor. İnsanlar gibi değiliz yani..." Ne söylediğimin farkına varınca birdenbire irkildim ve son cümleyi kısık ve düşünceli bir ses tonuyla tekrar mırıldandım: "İnsanlar gibi değiliz!..." Tüm Hakları Saklıdır.

Rüya, geçmişin izlerini silmekte zorlanan genç bir kızdır. Korkuları yüzünden karşısına çıkan nefes kesici adamdan uzak durmaya çalışsa da ruhu ateş almıştır. Tutkulu birliktelikleri aslında aşık olduğu adamı hiç tanımadığını fark ettiğinde keskin bir viraja girer. Turgut, gerçek aşka giden yolda sürekli sevdiği kadın ile sınanır. Hayatı büyük sırlar ve duvarlarla örülüdür. Bir gün bu sırlar sevdiği kadın ile yaşadığı hayatı alt üst eder. Görevi ve aşık olduğu kadın arasında seçim yapması gereken bir adamla, bu tutkulu aşkın içinde savrulan kadının masalı ortaya çıkar. Fakat bu masalda Turgut beyaz atlı prens değil, avcıdır. Belki, hala ikisi için umut vardır

Küçük bir kasaba da kasabanın güzeli olarak tanınan Esra, görücü usulü evlendirilecekti. Evleneceği kişinin, sert sinirli ve hiç kimseye benzemeyen tarafını tanıyacak ve ona geri dönülmez bir şekilde âşık olacaktı. Yusuf ve Esra herkesten, hepsinden farklıydı... •••• *©Tüm telif hakları EPSİLON yayınevine aittir. *Bu kitap, 18 NİSAN 2016 tarihinde yayınlanmaya başlamıştır. *Romantizm popüler arasında on beş kere, birinci sıraya yükseldi.

(+18) !Şiddet ve olumsuz örnekler içerir!! Annemden öğrenmiştim güçlü olmayı. Kader tüm silahlarıyla üzerime gelirken sona kalan kalkanlarımı kırıyordu insanlar. Önce en yakınlarımın ihanetine uğradım. Beni attıkları çukurun içinden tek başıma nasıl çıkabileceğimi arayıp durdum. Öğrendiğim en iyi şey hayatın tam bitti dediğin yerden başlamasıydı. Belki yürüyeceğim bu yol dikenlerle doluydu fakat umudumu asla kaybetmeyecektim... 'Seni bırakmam' diyordu özgürlüğümü elimden almaya çalışan adam 'Seni bırakmam' neydi bu? Aşk mıydı... yoksa saplantı mıydı? Üstelik elimde olmadan ona alışıyordum. Neyseki kader son hamlesini yapmamıştı. Beni cehennemden kurtaracak olan çok yakınımdaydı... Ben Efsun Demir..benden nefret eden babamdan, bana kötü günler yaşatan o zalim adamdan ve masumluğumu elimden alan hayattan intikamımı; her günümü sonsuz bir mutlulukla geçirerek alacağıma yemin ederim Kendiineyazarr...

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

"Ne işin var bu saatte, burada senin? Kafayı mı yedin sen? Biri görecek şimdi kaybol git şuradan!" "He, yedim! Sen gelene kadar gitmiyorum bir yere." Alaycı tavrı ve dediklerimden hiçbir şeyi umursamıyor oluşu çileden çıkmam için yeterliydi. "Aklın başında mı senin?" Bu aptal herif yüzünden neler gelecekti başımıza haberi yok gibi davranıyordu. "Bir bilsen..." Şarkı mırıldanır gibi sarf ettiği sözcüklerin ardından elimi sabırsızlıkla alınıma yapıştırdım. "Ya ben çok iyiyim. Aklım da yerinde canım! Ama bak, sen birazdan aşağı inmezsen hiç iyi şeyler olmayacak," dedi. O sinir olduğum gülümsemesi kapladı yüzünü ve yıldızların altında, birer yıldız gibi parıldayan gözleri ışıldadı. "Bekle lan geliyorum." Sinirle geri çekildim. "Lan mı?" diye şaşkın kıkırtısını işitirken hızla camı kapattım. Başlangıç: 10.04.2020 Bitiş: 30.08.2020

Hamza Mahir GÜMÜŞPALA Tanıdığınızı söyleyemem, henüz.

"Eteğini çıkar" katı ve hissiz sesini duyduğumda ellerim titremeye başladı. Gözyaşlarım sessiz sessiz yanaklarımdan süzüldüler. Titreyen elimi eteğimin fermuarını getirip açtım. Eteğim yavaşça yere düşerken benim gözlerim hala onun buz mavisi gözlerindeydi. Karşısında yarı çıplak kaldığımda yerdeki eteğimde olan gözleri gözlerime değdi. Gözleriyle iç çamaşırımı işaret ettiğinde İlk defa sessiz akmadı gözyaşlarım... Ve ben orda onun gözlerinin önünde hıçkıra hıçkıra ağladım. "onuda çıkar" sesini duysamda kafamı kaldırmadım. Onuda zorla üstümden çıkarttıracağını biliyordum ama yapmak istemiyordum. "kes zırlamayıda çıkar şunu" ağlamalarım hiçbir işe yaramadı ve ben orda o gün yıllardır kimseye boyun eğmeyen ben ona boyun eğdim. En az 10 vote gelmeden bölümler gelmeyecektir...