Ve ölümün sıcak kucağı ancak kalpten isteyenlere açıktı. Hayatın defalarca ruhuna hançer sapladığı o kız intihar sandalyesine çıkarken ölümü istiyordu. Ancak istediği olmadı. Zira hiçbir zaman kalpten dilediği bir dilek değildi bu. (t22felton bir canlı yayın başlattı.) Sandalyeden indi ve telefonunu eline aldı... Arafta kalacağını bilmeden.

Karnımda yer etmiş o bilindik huzur duygusu yerinden ayrılmazken, biz de gözlerimizi kapatmış kokularımızda kayboluyorduk. Çenemi beyaz-sarı saçlarına koymuş, bir yandan tüm kokusunu içime çekerken, bir yandan da yumuşakça okşuyordum. Koltuğun sert koluna oturmama rağmen, belki de en yumuşak yataklarda olabileceğimden daha rahattım. Yavaşça belimden sırtıma doğru eliyle turlayan Draco da kıpırdamıyordu. Gözlerini kapatmış, benim gibi anın tadını çıkarıyordu, belki de. Kendime o an bir şeyi itiraf ettim. Zaten bildiğim bir şeyi kanıtlamıştım aramızda hiç mesafe yokken; ben Draco'yu sıradan bir öğrencimden öte görüyordum. Peki, ne kadar öte? ❝𝐀𝐝𝐫𝐢𝐞𝐧𝐧𝐞 𝐁𝐥𝐚𝐜𝐤 × 𝐃𝐫𝐚𝐜𝐨 𝐌𝐚𝐥𝐟𝐨𝐲❞ •🇸 🇲 🇺 🇹  🇼 🇦 🇷 🇳 🇮 🇳 🇬  •🇸 🇹 🇷 🇴 🇳 🇬  🇱 🇦 🇳 🇬 🇺 🇦 🇬 🇪  •🇹 🇪 🇦 🇨 🇭 🇪 🇷  × 🇸 🇹 🇺 🇩 🇪 🇳 🇹  🇫 🇦 🇳 🇹 🇦 🇸 🇾

Ametist Brave, soyadının hakkını verecek şekilde cesur, güçlü ve kimseye ihtiyacı olmayan bir kızdı. Sokaklar eviydi. Karanlık bile onun için aydınlıktı. Brave aynı zamanda güvenilmez, umursamaz ve bir o kadar da yalancıydı... Evet yalancıydı bir sırrı vardı ona güvenmemek gerekiyordu. Tanıştığı Sarı Çocuk, ki ona hep öyle hitap ederdi, bunu zamanla anlayacaktı. Sarı Çocuk Draco Malfoy, dürüst bir çocuktu. Yalan söylemezdi, zorbaydı, şımarıktı bir o kadar da zengin. Babasının kuklası olan ve her şeyini ailesine göre yapan, kendi tabiriyle seçim şansı olmayan çocuk. Belki de seçim şansı vardı ama seçim yapacak cesareti yoktu. İşte böyle birbirlerini tamamladılar. Brave ona cesareti, Malfoy da ona dürüstlüğü öğretecekti...

-Belki başka bir zaman, başka bir yerde. Sonuçta yarım kalmış her şey tamamlanmaya muhtaçtır.

Herşey küçük kızın Ormanda kaybolması ile başlıyor... En iyisinden bir dostlu ormanda buluyor... En zorundan bir bulmacayı ormanda bırakıyor... Peki Hogwarts'ın 6. yılında neler oluyor?? Sanki lanetliymiş gibi başima ne geldiyse bu yıl geldi herşey üst üste gelişti... Ama en çok canımı yakan... Masum duygularımın hepsini kaybetmemdi... "Çok zekisin Y/N..." dedi yine o yumuşak ses "Orman Y/N"... "Kaderin Ormanda"... "Dünyayıda,Yangınıda,Aşkıda,Arkadaşlığıda" "Çok merhametlisin Y/N"... "Ama bir o kadar da sinsi"... " İntikam Y/N"... "İntikam kimseyi kurtarmaz ... İntikam kimseyi rahatlatmaz Y/N"... "Ormana git kızım"... "Arkandayım Y/N" dedi bu seferde o iğneleyici ses ama şimdi ormandakine göre çok daha şefkatliydi sesler kayboldu yerine soru işaretleri geldi...

𝐌𝐚𝐥𝐟𝐨𝐲'𝐮𝐧 𝐛𝐢𝐫 𝐏𝐨𝐭𝐭𝐞𝐫'𝐚 𝐚şı𝐤 𝐨𝐥𝐚𝐜𝐚ğı𝐧ı 𝐤𝐢𝐦 𝐛𝐢𝐥𝐞𝐛𝐢𝐥𝐢𝐫𝐝𝐢 𝐤𝐢... 𝐃: 𝐄ğ𝐞𝐫 𝐤𝐚𝐫ı𝐦 𝐨𝐥𝐬𝐚𝐲𝐝ı𝐧 𝐤𝐚𝐡𝐯𝐞𝐧𝐞 𝐳𝐞𝐡𝐢𝐫 𝐤𝐨𝐲𝐚𝐫𝐝ı𝐦 𝐀: 𝐄ğ𝐞𝐫 𝐤𝐚𝐫ı𝐧 𝐨𝐥𝐬𝐚𝐲𝐝ı𝐦 𝐨 𝐤𝐚𝐡𝐯𝐞𝐲𝐢 𝐢ç𝐞𝐫𝐝𝐢𝐦 𝐃𝐌: 𝐆𝐞𝐜𝐞𝐦𝐢 𝐚𝐲𝐝ı𝐧𝐥𝐚𝐭𝐚𝐧 𝐲ı𝐥𝐝ı𝐳ı𝐦 𝐨𝐥𝐝𝐮𝐧 𝐀𝐥𝐢𝐜𝐞 𝐃𝐌: 𝐒𝐞𝐧𝐢 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐲𝐨𝐫𝐮𝐦 𝐀: 𝐒𝐞𝐧𝐢 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐲𝐨𝐫𝐮𝐦 Smut içerir! Başlama tarihi 28.04.21 <3

❝ biraz daha kal ❞ Merhaba, ben sadece hikayeyi okuyabilmeniz için türkçeye çeviriyorum, hikaye ve tüm haklar tamamen malfoyuh'a aittir.

kim bilir ilk defa gittiği okulunda aşkı bulacaktı ?