Her şey eve gelen yanlış bir kargoyla başladı... Ben kim miyim? Ben, Peri Ahsen Bennur. Bu hikâyenin Tomu mu yoksa Jerrysi mi olduğumu örenmek istiyorsanız, mutlaka okuyun! Şşt🤫 burda olanlar aramızda! Bütün hakları: Peri'nin magazin dergilerinde, Nur'un bombalarında ve Ece'nin göz yaşlarında saklıdır! 💙 🌼 01.12.2020

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

İki kız kardeş, gizemli bir adam, bir av, kurulan bir tuzak ve değişen hayatlar.. yetişkin!!! ŞUBAT 2021 #tuzak 1.'si AĞUSTOS 2021 #romantikkomedi 1.'si AĞUSTOS 2021/ #karakter 1. KASIM 2021/ #tuzak 1. KASIM 2021/ #sevgi 1. TEMMUZ 2022/ #karakter 1. AĞUSTOS 2022/ #romantikkomedi 1. 'si BU KİTAPTAKİ KİŞİ VE OLAYLARIN GERÇEK HAYATLA ALAKASI YOKTUR!

Mahalle dediğin nasıl mı olmaz! İşte tam da böyle katibem! Bizim Mahalle gibisini her yerde bulamazsınız, siz en iyisi mi baştan başlayın okumaya! Yaptıklarımdan pişman mıyım diye sorarsanız: Pişman değilim, aklım hâlâ yapamadıklarım da! *** "Mini mini bir kuş donmuştur, pencereme konmuştur" diyerek ayaklarımı salladım. Desenli çoraplarımı donumun üzerine çekmiştim. Şu an tam bir libido killerdim. Bu halimi Cihangir'in görmeyecek olması ne kadar üzücüydü...Evet üzücü. Çünkü beni bu halimle bile kabul ederse bundan sonra benden asla kurtulamazdı! "Aldım onu içeriye, çiv çiv çiv çiv ötsün diye..." "Ee sonra?" diyerek kalbimi korkudan tekleten sesle yerimden hopladım. "Allah seni ne etmiye!" Elim kalbimde samara kılıklı saçlarımla pencerem de oturan adama korku dolu bakışlar attım. "Cihangir!" diye sersenişte bulunmamla kahkaha attı. "Hep sen mi alacaksın aklımızı yavrum? Biraz da biz alalım. Ne olmuş?" "Normal bir şekilde almaya ne dersin o zaman sayın Başkomiser bey?! Yüreğim ağzımdan çıktı bak! Önünde duruyor!" "Senin bana yaptığın gibi mi?" 🌼 20.Kasım 2021

-Bu kitapta şiddet ve uygunsuz içerik bulunmaktadır. - Ölü bedenler etrafta gezinen delici ruhlar. Çevremizi kuşatmış kan kokusu. Heycandan kasılan bedenimiz kan kokusuyla yenilenen hücrelerimiz bizi ele geçiren o his. Biz bu varoluşta ebediyette eksikleri tamamlamak adına gönderilmiş bir tamamlayıcıyız. Ya da tamamlanmışları parca parca bölmek. Yarım kalanlar ihtiyatla tamamlanmaya çalışırlar. Oysa bizi bu hale sokan ihtirasla bezenmiş tamamlanmış bedenleri ebediyete uğurlama hissi değil miydi? Ne kadar eksik parca birleştirilmesi gereken o kadar beden. Hayatımız paramparça ve hiçkimse onları yeniden bir araya getiremez. Biz bütün olarak bir araya gelmiş topluluk değil parça parça birleşmiş birbirini tamamlamaya çalışan eskik yapboz parçalarıyız. Bizim tamamlanmamız Tanrının bize sunduğu görevleri yerine getirmek ile gerçekleşeceğini biliyorduk. Insanoğlunda eksik parçaları bir araya getirmek üzerine bir araya gelen 6 insan. Dolunay yerini belli edercesine zifiri gökyüzünde tanrıçanın güzelliğini andırırcasına parlıyordu.

Gözlerini güneş ışığıyla açmak isteyen ben alarm sesine en sevdiğim müziği koyup lanet ede ede en sevdiğim şarkıdan olmaya başlamıştım herşey o gün başlamıştı yağmurdan kaçarken Sedata tutulmuştum. Ne acıdır ki döve döve yeri gelince söve söve yere gömdüğümadama aşık olmuştum. insan hiç evire çevire dövdüğü adama aşık olur mu be? oluyormuş bende yeni öğrendim keşke öğrenmeseydim ah benim aptal kafam. Dünyada başka insan yokmuş gibi gidip onu bulmuşum aşık olacak. Güç mü en alası şiddet mi en serti güzellik mi o bende hiç yok ya bildiğiniz ortalamanın bile altında olan ben ve Sedat ahh sedat zeusun 2021 versiyonu. Hayatın güçlendirdiği o her darbede ayağa kalkan kimsesiz kız. Bu benim işte ya. Yarım hayatımı sürdürmeye çalışan annesi babası hiçbirşeyi olmayan hayatıda yetimhaneden çıkınca kaç bucak olduğunu öğrenen çaktırmayın biraz hırsız olabilirim. Hak çalmadık ya biraz ekmek çaldık oda aç karnımızı doyuralım diye.

[TAMAMLANDI] Hep sert düştüm bu hayatta. Öyle kolay da olmadı kalkışlarım. Uzanan bir el olmayınca asla bir başına doğrulamıyor insan... Hangi yöne dönersem döneyim yoktu kendimden başka kimsem. Yalnız olunca hayata karşı deplasmanda oynuyormuşsun gibi, gölü atsan bile sevinçten sarılacak kimsen yok. Hep kırgındım bu hayatta. Köpek ısırığı misali ağız dolusu küfürler var içimde. Ağzımı açsam kan kusacağım biliyorum. İçim mezarlık gibi tıklım tıklım. Kendimden bi haberim. Neredeyim, nasılım, ne yapıyorum bilmiyorum. Mutluluğun yerini annem bile bilmiyor. Mutsuzluğu ise kendi ellerimle koymuş gibi buluyorum her köşe başında... Kafamın içinde anlamsız sesler. Bakın, dikkatli dinleyin. Bakın! Duydunuz mu o küçük çocuğun haykırışlarını. Cinayetlerden sağ çıkamadığım gecelere şahit oluyorum bazen. Bazense cümlelerim bir yumru gibi oturuyor soluk boruma... Ne olur susturun bu sesleri. Yalvarırım susturun. Yoksa soluk borumu deşeceğim...