Gra na skrzypcach, rozwiązywanie zagadek, łapanie morderców, strzelanie do ściany, ciągłe kłótnie, herbata pani Hudson i pojawiająca się od czasu do czasu uporczywa nuda. Wszystko takie same, oprócz jednej rzeczy. Współlokatora Sherlocka Holmesa. Komu przypadnie zaszczyt mieszkać ze słynnym detektywem?

Zapraszam ❤️

Okładkę wykonała AnnaDowneyJr, za co dziękuję ❤️

Sherlock przechadzał się nerwowo po salonie. - Powiedz mi. Powiedz mi, kim jesteś. Czemu tu jesteś? Czy ktoś cię przysłał? Nie jesteś zwykłym człowiekiem. Jesteś inteligentna. ZA bardzo inteligentna. Przecież to niemożliwe, żebyś tak przypadkiem zapukała do moich drzwi... Ja nie wierzę w przypadki. Nie odpowiedziała, więc mówił dalej. - Ktoś cię przysłał, tak? Powiedz mi. To ON? Chociaż to do niego nie podobne... Chyba, że chce uśpić moją czujność... A może to mój braciszek się ze mnie nabija... Nie, wiedziałbym, że to on... Więc skąd się tu wzięłaś? Wciąż milczała. - I dlaczego się ciągle tak uśmiechasz? Przecież nikt się nie może ciągle uśmiechać. Ale na twojej twarzy zawsze gości uśmiech. Co ukrywasz pod tą maską? Dlaczego to ukrywasz? - Sherlock? - usłyszał głos Amber i po chwili dziewczyna weszła do salonu. - Co robisz? Obrócił się do niej, nawet nie próbując zakryć siedzącej na kanapie małej kukiełki, która na szyji miała zawiązaną jedną z apaszek dziewczyny. - Rozmawiam z tobą. - odparł, jakby nie było w tym nic dziwnego. - Ze mną? - obrzuciła go uważnym spojrzeniem. - Często tak rozmawiasz ze mną, jak mnie nie ma? - To był wyjątkowy przypadek. - Sherlock usiadł w fotelu, wyciągając przed siebie nogi. - John był bardziej chętny do rozmowy, gdy go nie było. - Ile razy mam ci powtarzać, że nie jestem Johnem? - Przecież wiem, że nim nie jesteś, nie jestem głupi. John nie nosił apaszki w groszki. Spojrzała na niego z politowaniem. - Jesteś niemożliwy... - Jestem Sherlockiem Holmesem. *** Sherlock ma nowego asystenta, a właściwie... asystentkę. Czy to oznacza, że słynny detektyw znowu będzie rozwiązywał zagadki kryminalne? Czy asystentka okaże się odpowiednia? Czy może tym razem sukces odniesie druga strona? Czy to możliwe, żeby ktoś rozumiał drugą osobę bez słów? No i - czy detektywi dadzą sobie radę? Fanfiction na podsta

- Po prostu powiedz mi do cholery, gdzie ona jest! - Sherlockowi puściły nerwy. - Sherlocku, czyżbyś się o nią martwił? - mężczyzna zaśmiał się szyderczo. - Spokojnie, postawię jej piękny nagrobek. - Gdzie ona jest. - wycedził przez zaciśnięte zęby Holmes. Mężczyzna rozłączył się.

Moriarty żyje... Johna nie ma... Ściana już dzisiaj oberwała... Lestrade nie ma ciekawych zleceń... Przychodzą do mnie debile, nie klienci... Nudy... Plastry nikotynowe skończone... Struny palą się od ciągłego grania... Potrzebują przerwy... Gdzie ci mordercy? Może... Ktoś mógłby zastąpić Johna? Ogłoszę nabór... To jest trudniejsze niż myślałem... Nikt Go nie zastąpi... *** Kim ONA jest? I czemu jest taka młoda? A jednak... Całkiem inteligentna... Niech zostanie. I tak nie mam nic lepszego do roboty... *Fanfiction powstało przed powstaniem czwartego sezonu Sherlocka.

stary jest piekny

Młodszy Holmes został wplątany przez swojego brata w sprawy polityczne. Z powodu pogarszającej się sytuacji w Polsce Sherlock zostaje wysłany do tego kraju jako... nadzorca z ramienia UE. Sherlock wraz z Johnem i inspektorem Lestradem przylatują do kraju nad Wisłą, by zmierzyć się z tym niecodziennym zadaniem. Na miejscu okazuje się, że nie tylko oni zmienili Londyn na Warszawę, a ich problemy nie będą sie ograniczać do zwykłej biurokracji. Seria zagadkowych przestępstw upewnia ich, że Jim Moriarty naprawdę mógł wrócić. uwagi: kanon 1-3 bez odcinka specjalnego, post-Appledore; Mystrade; OC

Wiele osób wmawiało mi, że mam wspaniałe życie. Ja też próbowałam to sobie wmawiać. Ale to nie była prawda. Wszystko było takie nudne. Teraz wiem, że gdyby nie pewien mężczyzna cały czas bym tak żyła.

ᴡᴛᴇᴅʏ Cisza, krew płynąca po ulicy i odgłos syren gdzieś w oddali - to jak symfonia mojego życia, do której teraz dołącza głośny męski śmiech obok mnie. Wtedy przypominam sobie o moim zadaniu, robię krok w tył i wymierzamy w siebie w tym samym momencie. - Kim jesteś Peggy? - pyta rozbawiony, jakby to była najzabawniejsza chwila w jego życiu, a nie jakby zaraz miał zginąć i patrzy na mnie jak na najlepszą rzecz, jaka mu się przydarzyła. - To nic osobistego James, to tylko misja. - W takim razie droga wolna - mówi z uśmiechem, chowając broń, a moją ręką zaczyna drżeć. ᴛᴇʀᴀᴢ Lepiej już się zastanów, co będzie dalej. Jak będzie wyglądać Twoje życie, kiedy straciłaś serce, swoje własne centrum wszechświata, kiedy mężczyzna, który definiował Twoje jestestwo, umarł. Jego największa przegrana to nie tamta gra w Londynie. Tamtą partię rozegrał po mistrzowsku. Jego porażka to skazanie Cię na resztę Twojego życia bez niego. ♛♚ Wtedy - kilka lat przed rozpoczęciem pierwszego sezonu. Teraz - tuż po drugim sezonie. Odrzucam większość tego, co dzieje się w kolejnych sezonach. W opowiadaniu pojawiają się sceny erotyczne.