Bilinmeyen numara: Bir dakika! İlişki mi dedin? Ulaş ne ima ediyorsun? Bu bir teklif mi? Bizim bir ilişkimiz mi var şimdi? ALLAH'IM ÇILDIRIYORUM Ulaş: MANYAK MISIN KIZIM SEN! FJFKHEMDJSLFMDNDK Ulaş: İki insanın iletişim kurması da bir ilişkidir. Bilinmeyen numara: Yaa SEN BENİMLE iletişim mi kuruyorsun? Ulaş: Yavrum içip içip mi yazıyorsun bana? Bilinmeyen numara: Yavrum mu? ANNE DAMADIN NELER DİYOR ABV FJFJDKDLF Bilinmeyen numara: Bunların hepsini toplayınca ortaya evlenme teklifi çıkıyor. Agh ama maalesef kabul edemem. Ulaş: Ya ne evlenme tek- Ulaş: Ne demek kabul edemem! Ben senin için kızların olmadığı kaldırımlardan yürümedim mi? Bilinmeyen numara: Yooo. Ulaş: Sinemaya giderken rahatsız olma diye hep kalabalık komedi filmlerini seçmedim mi? Bilinmeyen numara: Yoo. Ulaş: Çantamda senin için nolur nolmaz diye yedek kız eşyaları taşımadım mı? Bilinmeyen numara: Yo Ulaş: Telefonumun duvar kağıdına senin fotoğrafını koymadım mı? Bilinmeyen numara: Y- içim ağlıyor. Ulaş: İşte karşıma çıksaydın bunların hepsini yapmış olabilirdik. ♾️ Ulaş: Öyle de güzel gülünmez. Millet görüyor kıskanıyorum sonra. Bilinmeyen numara: Öyle'yse Güzel severim bende. Başka şeyleri bilmem ama aşkımı yalnız sen görebilirsin. ... 💬💬💬 Mekanım reklam panosu değildir, kusura bakmayın. İKİ KİŞİNİN KULLANDIĞI BİR HESAPTIR. HELİN YAZIYOR. Kısa Hikaye: #7 Romantizm: #1 Texting: #3 Aşk: #34 Genç kurgu: #3 Genç Kız Edebiyatı: #3 Zayn Malik: #1 Tom Holland: #1

Yıldız Koleji, sınav senelerinden önce on birinci sınıf öğrencilerini rahatlatmak amacıyla yaz kampına götürür. Yaz kampına gittikleri için sevinen öğrenciler, düşman okulları Kaya Koleji' nin de aynı kampa geldiğini görünce sinirlenir. Gerek dersler, gerek yarışmalar, gerekse spor dallarında düzenlenen turnuvalarda birbirlerinin hep en büyük rakibi olan iki okul, kampın düzenlediği yarışmalarda da birbirine rakip olur. Yıldız Koleji' nde ki öğrencileri örgütleyen, genelde kararları veren ve bir nevi onların başı olan Melis ile Kaya Koleji' nin bir nevi başı olan Barış birbirlerinden pazartesiden nefret eder gibi nefret ederler. Bir öğrencinin pazartesiyi sevmesi ne kadar zorsa, onların birbirini sevmesi de o kadar zor imkansızdır. Fakat üç aylık bir zaman diliminde her insanın fikirleri değişebilir. " Benimle koşu yarışı yapmak istediğine emin misin? Lisansım var ve beni geçmen çok zor, Melis." " Ben zoru severim, Barış. " Yazılma Tarihi 2015 Ağustos-2020 Haziran

"Sana her yaklaştığımda," dediğinde başını eğip dudaklarını usul usul kulağımın kenarına getirdi. Nefesi resmen nefesimdeydi. Bu çok fazlaydı.. O gecekinden daha farklıydı bu. Yirmi iki yıllık ömrümde tanıdığım Kerim abi değildi bu karşımdaki adam. "Benden sanki bir vebalıymışım gibi bir canavarmışım gibi kaçışın," sıcak nefesi önce kulağıma sonra boynuma çarptı. Gözlerim artık kendiliğinden kapandı. İşkenceden beterdi bu durum. Biz şu an ne yapıyorduk? Cümlesini tamamlamadan son kez derin bir nefes çekti ciğerlerine. Bunu yaparken burnu benim kulağımın tam üstünde, saçlarımın tam başlangıcındaydı. "Şu koskoca bedenimi bitirdi, tüketti Işıl." baştaki cümlenin amacından sapan bu cümle de ne demek oluyordu? Neler söylüyordu bu adam, neler hissettiriyordu bana!? Dudaklarının arasından usul usul bıraktığı kısık nefesler saçlarımın arasına vurduğunu ve onları yavaşça havalandırdığını hissettim. Tüm tüylerim havaya kalktığında yeni doğmuş bir bebeğin açmaya çalıştığı gözleri gibi bende araladım gözlerimi ve dudaklarımın kıyısına vuran bir hevesle mırıldandım. "Kerim a-" "Şşş," titreyerek söylemeye çalıştığım sözler bıçak gibi kesildi, irkildim. Tüm bedenime etkisi altına alan bir ürperti yayıldı. Tüm hislerim öyle bir karmaşıklığa gömülmüştü ki ne hareket edebiliyor, ne de buna itiraz edebiliyordum. O ise göz kapakları birbirine geçili, sanki boşlukta sallanıyor gibiydi. Sanki bir hayalin içindeydi ve o hayalde yalnızca ikimiz vardık. Sonra bir an kapalı göz kapakları titredi. Nabzım her geçen saniye hızlanıyor, bana yaşam alanı bırakmıyordu. Ama meğer ben daha hiçbir şey duymamışım ki. Zira saniyeler sonra duyduğum Kerim abinin işkenceden farksız pürüzlü sesi canı çekilen parmaklarımın tutunmak amacıyla bir yerlere savrulmasına sebep oldu. "Abi yok, artık abi yok güzelim."