Yavaş adımlarla salona girdim. Sehpaya oturup, yüzünü görebildiğim kadarıyla Anıl'a bakmaya başladım. Sakalları yoktu, pürüzsüzdü suratı. Bir kızı kıskandıracak kadar güzeldi. Kafamı iki yana sallayıp, açık cama baktım. Kaşlarımı çatıp, ayağa kalktım. Bu çocuk gerçekten hasta olup, kendini bana baktırmak istiyordu. Manyak! Tam anlamıyla manyaktı. Camı sessiz biçimde kapattım. Sessizce salondan çıkıp, Anıl'ın odasına girdim. Işığı açıp, dolabın kapaklarını açtım. İçinden çarşaf alıp, salona girdim. Çarşafı yavaşça Anıl'ın üzerine örttüm. Çarşaf, Anıl'ın çenesine gelince yavaşça çarşafı biraz aşağı çektim. Tam o sırada Anıl gözlerini açıp, bana gülümsedi. Ağzım şaşkınlıkla açık kalırken, korkuyla bakakaldım. "Rüyamda bile o güzel kokunu hissediyorum. Nasıl bir şeysin kızım sen?" Diye sorduğunda, benden cevap bekleyen gözlerle bakıyordu... Sessiz kalarak, onun bunu rüya sanması için gözlerini kapatmasını bekledim. Gözlerini kapatınca, hızlı bir şekilde odaya koşacak ve uyuyacaktım. Ama işler istediğim gibi olmadı. Yine tepe takla oldu.... Anıl kafasını kaldırıp, dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Yavaş bir şekilde emerken, kalbimin hızlı atması... beni tehlikeye sokuyordu. Birkaç dakika sonra yavaşça ayrılıp, "İyi ki varsın güzelim. Bu gece de rüyama gelip, beni mutlu ettiğin için sana teşekkür ederim." Diyerek kafasını tekrar yastığa koydu ve saniyesine gözleri kapandı. Hızlı bir şekilde Anıl'ın odasına gidip kapıyı kapattım. Beni öpmüştü. Bir de rüyasına girdiğim için, bana teşekkür etmişti. Her ne kadar rüya olmasa da... Anıl sen nasıl bir çocuktun böyle? Küfür içerir! Tüm haklar saklıdır. Hiçbir şekilde kopyalanamaz ya da yapıştırılamaz aksi takdirde gerekli yasal işlem başlatılacaktır.

Clarabel Lawrence, aile soyuna layık davranamamış basit bir kadındı. Bu sebepten cemiyet kuralları çerçevesinde sosyeteden dışlanmıştı ve şimdi nerede olduğunu yalnız Tanrı biliyordu. Anthony Cameron ise yılların gözde bekarı ve İngiltere'nin en zengin Düküydü. Dükalığı devredeceği bir varise ihtiyaç duyacağından metresi Elise Harington ile evlenme kararı almıştı. Ta ki Dük Townsende ondan bir çocuğu evlatlık almasını isteyene dek... Bu çocuk kirlenmiş eski bir Düşesten başkası değildi. Anthony, Clarabel ile evlendiğinde kimse Dük Cameron'ın neden böyle bir şey yaptığını anlamadı. Oysa onların hikayesi yıllar öncesine dayanıyordu; Clarabel'in çiçeklere ağladığı güne.

" Berzan?" " Şilanım?" " Hani ben bazen sana odun ,öküz falan diyorum ya." Berzan yüzündeki yarım ağız gülümsemeyle " Olsun yavrum biz seni böyle kabul ettik. Sorun değil. " " Ya dalga geçmesene! " sesini kontrol etmeye çalışarak devam etti. " İşte sen unut onları tamam mı. Çünkü senden beteri de varmış. " Berzan çatık kaşlarla "Beterin beteri diyorsun yani?" Şilan omuz silkerek " Yani." Demiş ve çayını yudumlamaya devam etmişti.Taki Berzan kimsenin bakmadığı bir anda boynuna yaklaşıp " İntikamı alınacak Şilan hanım. Her konuda bir numara olmayı severim bilirsin." Demiş dudaklarını boyuna yerleştirmiş ve fisıldayarak devam etmişti " Bunu konuyu daha sessiz daha özel bir yerde masaya yatırmayı teklif ediyorum." Boynundan kulağının hemen altına çıktı " Yatak da olur, masa da . Seçim senin." İşte şimdi öksürme sırası Şilandaydı. Berzan ise zafer kazanmış bir edayla odadan çıkmıştı. Başlangıç : 13/06/2017

Gecenin olmayacak saatinde babası tarafından yaralı bir şekilde evine getirilen bu adama dair olan düşüncelerini durduramıyordu. Günde bir kez olsun odasına gelmeden duramıyordu. Merak hissettiklerinin yanında gülünç kalırdı. Araf'a benzer bir yerdeydi. Bilinmezliğin ortasında, naif kalbi direnmeye çalışıyordu. Dudakları arasından firar eden titrek nefesle, gözleri birkaç saniye olsun açılıp kapandı. Bal gözleri açıldığında beklemediği bir şey oldu. Gökyüzünün tamamını kapsayan gözler yavaşça açılıyordu. Dudakları aralanmışken, elini kumral tutamlardan çekti. Sır adamın kaşları çatılıyordu. Yüzünde acı çektiği kendini ele veriyordu. "Su." Fısıltıyla çıkan sert sesi karşısında ne yapacağını bilemedi. Usulca başını salladı. Yine de yerinden kalkmakta başarılı olamadı. Çeşm-i cihan gözlerinin efsunundan kurtulamadı. Bal gözleri bütün dünyayı barındıran gözlerinde takılı kaldı. Balın Duman & Karan Barlas

"Kolay mı sanıyorsun? Denedim hem de defalarca ama daha fazla yara aldım. Bunun adı zaten artık aşk değil!" "Ne o zaman? Madem aşk değil ne?" Gürlüyordu sanki derin bir nefes alıp, sorusunu yanıtladım. "Bunun adı aşka esaret..." Yıllar önce hızla çarpmaya başlayan kalp hep bir umutla uçmuş, hayallerle dolmuş... Yayınlanma Tarihi: 28.06.2015 Bitiş Tarihi: 10.06.2016

"Yapma!" dedim cılız sesimle. "Bunu bana yapma!" Neden görmüyordu verdiği zararları? "Elif..." dedi adlandıramadığım bir tonla. Bu tonla tüylerim diken diken oldu, nefesim boğazımda asılı kaldı. "İstiyorum seni." Gözlerim korkuyla açıldı. "Ne zaman anlayacaksın!" dedi kararmış gözleriyle. "İstiyorum!" "Sen oyun oynuyorsun? Nasıl buna inanmamı bekliyorsun? Sen değil miydin benden etkilenmeyen, etkilenmeyecek olan!" "Onu unut!" Kafamı kabullenmediğimi belli edercesine salladım. "Unutmuyorum! Bana söylediğin hiçbir şeyi unutmuyorum, Emir... Her söylediğin söz aklımda." Aklımdaydı. Unutmayacaktım. Canımı yakmıştı. Bunun bedelini ödeyecekti. Bir anda bir insan değişemezdi. "Hatta var ya... Sana acıyorum..." dedim alayla karışık. "Fahişe dediğin bir kızla evlisin!" *** Aşk hiç bu kadar karanlıkta boğulmamıştı. Aşk hiç bu kadar nefretle harmanlanmamıştı. Saflık hiç bu kadar karanlıkta doğmamıştı...

Devrim Karaoğlu hayatımdaki yangını görüp de sessiz kalmayan ilk kişiydi. Beni sevmeyen, hatta bunu belli etmekten çekinmeyen komşum olan bu adam, yangınıma sessiz kalmamıştı. Belki de Devrim Karaoğlu haklıydı. O bir kurt ve ben bir kuzuydum ama Devrim Karaoğlu bu kuzuyu avlamak yerine koruyordu. "Benim için titreyen her nefesine yemin olsun ki, seninim.." ~ 28.07.19

# Cevaplar 1. Sıra 06.17.2021 # # Sorular 3. Sıra 06.17.2021 # # Karışık 7. Sıra 06.20.2021 Hayatının zorluklarına rağmen güçlü durmayı başaran ve daha sonra abilerinin onu bulmasıyla hayatı tepe taklak olan bir kızın hikayesi... İyi okumalar 📖

#Trajedi de 1 // 03.06.2018 #GençKızEdebiyatı nda 1 // 03.08.2018 #Heyecan da 1 // 19.11.2018 #Dostluk da 1 // 19.11.2018 #Macera da 1 // 11.12.2018 #Tutku da 1 // 24.10.2019 "Kaderimizi değiştirdik be Mira! Biz yaptık bunu... Sen ben oldun, ben sen. Onların oyununa, yeni bir oyunla karşılık verelim istemiştim sadece. Nereden bilebilirdim ki bu oyunun bizi bitireceğini?" *** Yıllar sonra birbirlerini bulan tek yumurta ikizi Pera ve Mira, onları birbirinden ayıran ve yıllarca acı çektiren ailelerinden intikam almak için bir plan yaparlar; yer değiştirirler. İşte her şey ondan sonra başlar. *** Başlangıç tarihi; 09.02.2016 *** #PeraSancak #MiraSancak #EserYaman #ÇağrıÖnder

Pasifik sularının derinliklerinde, insanlara görünmeyen, suyun ruhuna sahip yaratıklar yaşardı, bir vakitler. Kin tutamayan, intikam nedir bilmeyen, masum su cinleriydi bunlar. İnsanlardan biri su halkına ölümü getirdiğinde içlerinde intikam ateşi yanacak ve suyun ruhu dahi bu ateşi söndürmeye yetmeyecek... Bedel ödetmek için insan suretine giren bir su cininin, iki farklı dünya arasındaki eşi görülmemiş bir savaşa dönüşecek esrarengiz hikayesi, aynı zamanda imkansız bir aşka yol açacaktır.