Monoton bir lise hayatı olan Hayal kitaplarıyla mutluydu. Ta ki sınıfa Arda gelene kadar. Arda sınıftaki kızların gözdesi olurken Hayal için burnu havada olan bir çapkından başka bir şey değildi, Arda. Birbirlerini ilk gördükleri anda nefret eden bu iki genç sınıfın gözde çifti olmaya başladıklarında kaderin onlar için bir oyunu vardı. Birbirlerinden nefret eden bu iki genci kader ağlarıyla birleştirecekti. Kaderin yazdığı bu oyunda onların bu oyunu oynamaktan başka çareleri yoktu. DİPNOT: Bu kitabı yazarken ilk başta benim hayatımdan ve hayalimde olan (Hayal'in) hayattan izler olacak sanıyordum. Oysa yanılıyormuşum. Meğerse bu kitapta sizden de izler varmış. Sizlerin hikayeniz de var, bu kitapta. Bunu yorumlarınızdan, bana attığınız mesajlardan anlıyorum. Bana attığınız güzel ve destekleyici mesajlar ve yorumlar için teşekkürler... Bu kitabı seven, kitaptaki karakterlere gerçekmiş gibi üzülen ve seven okuyucularım, teşekkür ederim, tekrar. Kitabı, Hayal'i ve özellikle Arda'yı bu kadar çok seveceğinizi düşünmemiştim. Kitabın okuyucusunun hayalinde ve kalbinde olması bir yazar için en büyük mutluluk... Sizinle yeni Hayal'lere doğru olmak ümidiyle... Snm_Deniz! (Mektup gibi oldu, biliyorum :) Ama ne yapayım, yazmak istedim!)

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Öfkeyle motoru çalıştırdım ve son gaz uzaklaştım o restorandan. Uyuşturucuyu bırakmaya çalıştığım yıldan bu yana sakinleşmek için hep gittiğim o yere gittim. Burası; kocaman şehir ayaklarımın altındayken o şehirdeki bir kızın düşüncesiyle sakinleştiğim tek yerdi. Ve bu günün ikinci farkı beni sinirlendiren de sakinleştiren de aynı kızdı. Arabadan inip önüne çöktüm ve sırtımı kaputa yasladım. Mesajı açıp tekrar tekrar okudum. Ta ki yazılar buğulanıp titreyene kadar... başımı geri atıp yıldızlarla aydınlanan gökyüzüne çevirdiğim sırada bir ışık öylece geçip kayboldu gökyüzünden. Yıldız kaymıştı. Küçük bir tebessüm dudaklarımda yer edinirken gözlerimi yumdum ve dileğimi tuttum. Lütfen ikimizden birisi vazgeçsin. 🖤👻🖤👻 👻: Seni Seviyorum. İlya: 45. kez tekrarlayınca bir anda dalga geçmediğine inanmıyorum. 👻: Asrın'da 45. kez onu sevdiğini söylemene rağmen bir anda niyetinin arkadaşça olmadığına inanmadı.

Anonim: Kalbinin gölgesiyim Anonim: Göz yaşlarının gölgesiyim Anonim: İçindeki küçük kız çocuğunun gölgesiyim Anonim: Hiç büyütemediğin o yanının gölgesiyim Anonim: Beni fark etme sakın :) Anonim: Güzel kızım, elfida'm Anonim: Seni seviyorum

0536*****:? (01.01) Karan:Asıl sana ? (01.05) ••• ••• ••• ••• 0536*****:Beni anonim diye kaydetsene? (00.00) Karan:Gece gece nerden aklına geldi? (00.03) 0536*****:Bir kitap okudumda (00.04) 0536*****:Ondan yani (00.04) Karan:Bakarız (00.05) (Karan çevrim dışı) (00.05) ••• ••• ••• ••• Gece:Peki Aslı napıyor? (18.24) Karanaşkım❤️:Bir arkadaşı geldi.Onunla içerde oturuyorlar (18.24) Gece:Hangi arkadaşı? (18.25) Karanaşkım❤️:Bilmiyorum (18.25) ••• ••• ••• ••• Anonim:Bugün okul yokmuş onu diyicektim? (07.30) Karan:Bunu söylemek için arayıp beni uyandırmana gerek yoktu! (07.30) Karan:Ayrıca okul yoksa niye uyandırıyorsun ki! (07.31) ••• Kitabın içinde herhangi bir sosyal medya görürseniz hepsi ya kapalı ya da kullanılmıyor. ~>Başlangıç tarihi:16.12.17 ~>Genç kız edebiyatı içinde #460 :25.12.17 ~>Genç kız edebiyatı içinde #218 :27.12.17 ~>Genç kız edebiyatı içinde #155 :01.01.18 ~>Genç kız edebiyatı içinde #135 :02.01.18 ~>Genç kız edebiyatı içinde #133 :11.01.18 ~>Genç kız edebiyatı içinde #107 :13.01.18 ~>Genç kız edebiyatı içinde #70 :30.01.18 ~>Genç kız edebiyatı içinde #64 :02.02.18 ~>Genç kız edebiyatı içinde #40 :07.02.18 ~>Genç kız edebiyatı içinde #35 :17.02.18 ~>Genç kız edebiyeti içinde #27 :28.02.18 ~>Genç kız edebiyatı içinde #1 :05.03.18 ~>Kısa hikaye içinde #37 :13.03.18 ~>Kısa hikaye içinde #17 :18.03.18 ~>Kısa hikaye içinde #6 :11.05.18 ~> Kısa hikaye içinde #1 :20.07.18 ~>Hikaye bitiş:02.08.18 ♡

-Tamamlandı- Bilinmeyen numara: Şşş Bilinmeyen numara: Aloğ Bilinmeyen numara: Sarpişkom Bilinmeyen numara: Bir şey sorabilir miyim Sarpişkom? (Görüldü) Sarpişkom: Gece gece bildirim panelimi sikme sebebini öğrenebilir miyim? Bilinmeyen numara: Sarpişkom bacaklarını neyle alıyorsun?

|°Tamamlandı°| 0543*******: Seni yalarsam orucum bozulur mu? Gece: Ne bileyim? Gece: Nihat Hatipoğlu muyum ben? 0543*******: Seni yerim, sıçmam.

Belki hataydı, belki yanlıştı, belki imkansızdı ama aynı zamanda da o kadar doğru ve o kadar güzeldi ki. Birini görmeden, sadece hissederek sevmek... Sanırım, gerçek olan buydu. Yaşamak, nefes almak hatta gerçekleştirdiğim tüm yaşamsal faaliyetler...hepsinin sebebi buydu.

Anonim :Günaydın götü güzelim Eymen :Günaydın anonim de sen benim götüme mi bakıyorsun? Anonim :eveet. Eymen :Sapık mısın? Anonim :Evet.

kısa , çerez tadında bir texting kitabı :) | tamamlandı |