Elleriyle boğazımı tutup sıktı. Gözündeki o karanlığı görmüştüm. Nefes alamazken altında çırpınıyordum. "Ben senin sahibinim" dedikleri ruhumu acıtıyordu. "Ben ne istersem onu yapacaksın!" +18 sahneler vardır. (Cinsellik , şiddet, küfür) Not; Şahsıma edilen küfürleri göz ardı etmiyorum. Eğer ki hikaye size uygun değilse okumayın. :)

\\+18 Lütfen hikayeyi uyarıyı dikkate alarak okuyun// Tanıtım: Kaybolmak istedim, yok olmak. O adamın tenime elleri her dokunduğunda hissettiğim şey tam da buydu. Bedenimden iğreniyordum. Kendimden ve bu karnımda her geçen gün büyümeye başlayan şeyden nefret ediyordum. Ağlamak bir çözüm değildi; artık kaybetmiştim bu savaşı, tek sağ kalan ailem ve teselliğim olan o adam tarafından ihanete uğradığım zaman. Müebbet mahkûmları gibi ölümümü bekliyordum: yavaş yavaş; acı çeke çeke... İnfaz reddedilmişti. O kadar kolay paçayı yırtmamı istemiyordu, ne tanrı ne de beni sevenler. Gökyüzünü özlemiştim. Yağmuru tenimde hissetmeyi, toprağın kokusunu, kalabalık insan guruplarının kaldırımlarda bir nehir gibi akmasını; gecenin rengini, yıldızların parlaklığını ve benim hayatıma hiç doğmayacak olan güneşi... Kısacası özgürlüğün ruhuma yarattığı afrodizyak etkisine hasrettim. Her şeyi geriye bırakınca tek bir sonuç çıkıyordu ortaya öyle ya da böyle ben asla serbest bırakılmayacak bir TUTSAK'tım

Bardağını almak için eğildiğim sırada Aras gülmeye başladı. Ben de gülerek "Neye gülüyorsun?" diye sordum. "Bıyık sana yakışmış." dedi kahkaha patlattı. "Ne bıyı.. Ah çikolata." dedim ve bende kahkaha patlattım. Aras çekinmeden elini dudağıma uzattı. Başparmağıyla nazikçe okşadıktan sonra beni kendine çekti ve öpmeye başladı. Ben de şaşkınlıkla ona karşılık verdim. Neden bilmiyordum ama içimden öyle yapmak geliyordu. Kokusu beni kendimden geçiriyordu. Beni saf bir açlıkla öpüyordu. Öpüşleri gittikçe sertleşiyordu. Beni koltuğa çekti. Sırtüstü yatırdıktan sonra üzerime çıktı. >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> Bu yanlıştı. O benim hocamdı. Yanlıştı. Ama bir o kadar da doğru geliyordu. O..o hocamdı. O arzuydu. O şehvetti. O adını koyamadığım her şeydi.

Şehvet hiç bu kadar karşı konulamaz bir şekilde vücutlarına girerek onları etkisi altına almamıştı. ¬ | Ara verildi.

UYARIYORUM. +18BİLİP DE OKUYUN. Gerçekler hiç bu kadar yakmamıştı. Girdiği tehlikeli sokak sonu olacaktı belki de. Peki ya aşkta aynı şekilde tehlikeliyse ? Sonu gelmeyen sorunlar Elayı bıktıracak mı ? Yoksa sonuna kadar aşkının peşinden mi gidecek ?

Ellerini yavaş ve sakince belime yerleştirdi. Vücudumdaki hissettiğim titreme nasıl bir tehlikede olduğumun habercisiydi. Kulağıma eğildi nefesi ciğerlerimin en derinine kadar inerken. kalbim yerinden çıkacakmışcasına atıyordu. "Sen benimsin küçüğüm" dedi sakince kulağıma kullandığı cümle tüylerimi diken diken ederken üzerimdeki küçücük havluyu çekti ve yere bıraktı. dikkatlice beni incelerken refleks olarak ellerimle vücudumu kapatmaya çalıştım. ellerimi tuttu ve beni duvara yasladı. " Benim olanı benden gizleme küçüğüm"

Nefesim kesilene kadar dibime girdi, gözlerine bakmak yerine başımı kaldırmadan gözümün önündeki göğsüne bakıyordum. Çenemden destek alıp kafamı kaldırınca korkan mavi gözlerimle, karanlığı içine hapsettiği simsiyah gözlerine baktım ve mırıldandım ?-Kimsin... Sen... Eğilip Boylarımızı Eşitlediğinde Nefesimin iyice kesildiğini hissettim. Çenesini omzumdan sürterek kulağıma yaklaştı ve dudaklarını kulağıma sürttükten sonra fısıldadı; Beni Boşver ama.. Sen benim olacaksın. Başlangıç Tarihi-09. 04.2020 Bitiş Tarihi-?? +18 Bölümler Olacaktır, Rahatsız Olan Okumasın. İlk Hikayem:)

İçerde rahatsız edici fotolar görebilirsiniz +18

" Sen iste dünyaları ayaklarına sereyim. " Sustu ve devam etti adam. " Öl de öleyim, Ama benden gitmemi isteme. " Genç kız korku dolu gözleriyle adama bakıyordu. Ne vardı ki onu sevmeseydi. Bu delilikti. " Ben korkuyorum. " Genç kız titrek nefesini verdi serin havaya. Üstünde ki açık elbiseye rağmen üşümüyordu. İçi yanıyordu çünkü. Hayatı bu adamla alt üst olmuştu. Ne ailesinin yüzüne bakacak gücü vardı. Ne de bu adamın yürek yakan sevdasına karşılık verebilecek gücü vardı. " Korkma benden güzel gözlüm. " Adamın Eli önüne düşen saç tutamına gitti ve kulağının arkasına iliştirdi. " Sen ki bana bu hayatta var olduğumu hissettiren, senden gidersem yaşamak için sebebim kalır mı ? " Adam çok seviyordu. Elinden gelse dünyayı Önüne serebileceğini iddia ederken kızın bu kadar korkak olması kızı daha da sarmalama hissini dürtüklüyordu. Genç kız ise bu aşkın imkansızlığına ağlıyordu. Tepetaklak olmuş giderken, küçük bir kar topunun bu kadar büyüyebileceğini nerden bilebilirdi.

" Neden ? " diye sordu gözyaşlarının arasında genç kız. Hiç istememişti böyle olsun. Çocuktu o zamanlar bilmiyordu. " Buna sen sebep oldun efgan, benim tek hatam sana güvenmekti ! " gözleri kızı delermişçesine bakarken Arkın bağırmaya devam etti. " Ondan da pişman oldum ! " Sözleri bir hançer gibi yüreğini delip geçerken dizlerinin üstüne düştü genç kız. Acı kalbinde derim yaralar açarken sustu. Diyebileceği hiçbir şey yoktu. Nasıl zamanlar geçirdiğini ne gibi kötülüklerle karşı karşıya kaldığını bilmiyordu. Varsın bilmesin diye düşündü. Kötü olan ben olayım dedi içinden. Yarası bende açsın kanayan yüreğime yine ben merhem olayım. Genç kız sert zeminden ellerini çekerken yaşlı gözleriyle karşısında duran heybetli adama baktı. Sustu ama diyeceği hiçbir şeyin önemi yoktu. Kalktı yerinden usulca karşısında dimdik durdu tek bir kelime etmeden kapıya yürüdü. Gözleri genç kızı delip geçerken son kez baktı ona. Belki de son kez göz göze gelişleriydi. Bilemedi. Göz temasını kesip çıktı odadan genç kız. Arkasında ne bıraktığına bakmadan. Genç adamın ruhuna açılan yara o bakışlarla kalbine ilerliyordu. " Burada bitmedi. " dedi genç adam. Onca senenin çocukluğunun intikamını alacaktı, hemde Misliyle. Peki içinde ki bu acı da neydi. Pişmanlık mı vicdan mı ? 23.03.2020 Efgan Baldemir. Arkın Uraltan .