Mitolojik-tarihsel, spekülatif bilimkurgu. [Mitolojiyi kullanıyor ama mitolojik dünya görüşünü kabul etmiyor. İnsanların tanrısallaştırdığı şeyleri materyalist/bilimsel bir açıklamayla söküyor.] - Zaman yolculuğu + gizli tarih + aksiyon + romantizm. 21. yüzyıl modern Mısır prensesi x Antik Mısır'dan gelen (günümüzde keşfedilmemiş gelişmiş bir toplumdan) adam trope'u. ❗️ Bu isimle yazılan ilk eserdir ve konusu da benim tarafımdan bir ilk olarak üretilmiştir. Özgün eserimin tüm hakları bana aittir. İlham adı altındaki uyarlamalar, benzerlikler ve tema kopyalamaları hoş karşılanmayacaktır.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

jeon jungkook, kan kırmızısı dudakları ile tüm zamanların en vahşi öpüşen omegası olabilirdi.

'asla inkar etme içinde yatan o canavarı.' [kitty gang x agust d]

Deus'un yarattığı dünyada özgür düşüncelere yer yoktu. İnsanlar yalnızca Deus'a inanır, ötesini düşünmeyi hayal bile edemezlerdi. Vampirler, insanların kölesi olduğu bu sisteme karşı çıkacak cesareti bulmuşlardı. Elbette bütün evreni yaratan Deus, bu isyanı çıkaranları cezasız bırakmayacaktı. Kim Taehyung, yirmi sekiz yaşında bir editördü. Yalnızca para kazanmaya ve evlat edindiği küçük kızına bakmaya çalışıyordu. Ancak beklenmedik bir anda kendini Deus ve vampirler arasındaki mücadelenin içinde bulmuştu. Bundan kaçmak istese de zamanla vampirler ve insanların yaratılışı hakkındaki korkunç gerçekleri öğrenmeye, daha fazlasını merak etmeye başladı. +18, kan, şiddet, cinsellik ve bazı varoluşsal sancılar içeriyor. Bunları dikkate alarak okuyun lütfen.

Bana nefesini ver, kalbimden kalbine sonsuz adımlar atayım. Bitmeyecek gecelerimize bir kadeh kaldıralım ve gülerek, severek, birbirimizi parçalarcasına sevişelim. Diz kapaklarını ellerimle tutup bacaklarını açayım; cennetine ürkek bir giriş, dudaklarımdan süzülen en güzel sessizlikler. Çığlıklarında gizlediğin bizi, nasıl oldu da bu ellerle beni baştan çıkardığını anlat bana. Yatağımda bir bahçe yarat; ayaklarından yeryüzüne hayat gelsin; bize, ban- sadece bana.

ölüm kokan cennetler tanıdım

'' Ateşe merak duyan 4 kelebeğin hikayesini bilir misin? '' TaeKook__VKook

so i murder love in the night /210818/