"BEN HİÇ BİR ŞEY YAPMADIM DİYORUM SANA!" "Hayır yaptın onu sen öldürdün ruh hastası bir kişiliğin var öyle iyi bir oyuncusun ki herkesi kolayca kandıra biliyorsun." "Sana benim bir ilgim yok diyorum neden anlamıyorsun." "Anlamıyorum çünkü bütün bunları sen yaptın eşek gibi de itiraf edeceksin suçunu." "Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun."hafifçe ağlarken mırıldandım. "Ben masumum silah kullanmasını bile bilmiyorum." "Sana silahla öldürüldüğünü söylememiştim."kafamı eğdiğimde alt dudağımı ısırdım ve kafamı kaldırıp hafifçe güldüm. "Böyle mi oynuyoruz amirim?"bana bilmiş bir şekilde baktığında hafifçe burnumu çektim. "Bak itiraf edersen cezanda senin için bir şeyler yapabiliriz hala bir şansın varken doğruları söylemelisin."kısık bir kahkaha attığımda hemen sesimi kestim ve ona doğru eğilirken fısıldadım. "Neden sen söylemiyorsun? Sende oradaydın öyle değil mi? Ama ispatlayamıyorsun."

O gece bir sır düştü okyanusa, sır çarptı kayalıklara, kayalık ezdi büsbütün her şeyi ve sonra her şey esrarengiz bir şekilde başladı. O gece zihninden tüm benliği bir kalemle silip atıldı, ne geçmişine dair ne de kendisine dair hiçbir şey hatırlamıyordu. O gece derin bir bataklığı andıran adam geldi ve onu geleceğinden tutup geçmişe sürükledi, sürükledikçe karanlık bir boşluğun içinde sallandı. Sonra... Sonra, Derin bir tutku yılan gibi sarıldı bedenlerine. İç içe geçmiş bir zincir gibi ne kopabildiler ne de bir bütün olarak paslanmadan kalabildiler işte bu onların arasındaki âşkın basit bir betimlemesiydi. "Cinnetimin içindeki akıl hastanemsin sen benim." ❄⛓