Gerçek bir hikâyeden uyarlanmıştır (!) 🐣🌸🕊💙

Ateş Hekimoğlu'nun, çözemediği ilk vaka değil, karşısında çaresiz kaldığı ilk vaka... #devşirmehikâyeler (Bu kez, ani bir gülme isteğiyle dudaklarını ısıran Emre oldu. 'Memoli...' dedi. 'Sen de vakadan sonra bi' ara bi' berbere uğra tamam mı?' 'Niye?' 'Şu sakallarına bi' el attır diyorum. Bizim hastaneye ilk geldiğin günkü gibi olsun imajın... öylesi sana daha çok yakışıyor.')

Nazlı Gülengül. İzmirli. 16 yaşında,Berhayat Anadolu Lisesi'nin 11. sınıfına gidiyor. Yemek yapmakta başarısız, ders notları da o kadar parlak değil... Bunun sorumlusu, ilk aşkı Ferman. Nazlı uzun süre bu hastalıklı durumla çalkalanacak, ama sonunda aradığı aşkın yanı başında (Ali Vefa) olduğunu öğrenecek... (''Biliyorum, ama sana geldim işte Ali! Yanında kendim gibi hissettiğim kişiye geldim. Birlikte ağlayıp birlikte güldüğüm, birlikte şarkılar söylediğim, en çok da... birlikte eğlendiğim kişiye geldim. Ben senin yanında kendim gibiydim. Neden biliyor musun? Çünkü sen benim ruh eşimsin. Sen benim yarımsın. Ben... uzun süredir kalbimin yerini bulamıyordum. Ama seninle tanıştıktan sonra... Ben seni seviyorum Ali!'')

Ateş Hekimoğlu, koronavirüse yakalanıyor. Ve hastalığı ağır geçiriyor. Zaten kafası gelgitli olan ukala doktorumuz, zihninde insan ilişkileriyle uğraşıyor... İpek, Emre ve Zeynep başta olmak üzere, hastane ahalisine dair gerçek hislerine ışık tutuyoruz... Bakalım Ateş, bu üçlü hakkında gerçekte ne düşünüyor? (Haklıydı Zeyno hoca. Zeynep benim de geçmişim, aynı zamanda bugünümdü. Ve de geleceğim... Ne kadar yalan söylersem söyleyeyim...)

Ali ve Vefa... Kardeş gibiydiler. Ta ki, kardeşlerden biri intihar ederek yaşamına son verene kadar. Ama ölünce biter miydi kardeşlik? Vefa'nın intiharının bir cinayet olduğunu düşünen Ali Öztürk, yeni okulu Yağızoğlu Koleji'ndeki hayatına adaptasyonda zorluk yaşamaktadır. Okulun sahibinin oğlu Berk Yağızoğlu da, sağ olsun bu zorluğa hiç yardımcı olmamaktadır... Ali'yle Berk'in arasında nasıl bir kardeşlik filiz verecek? Berk, Vefa'nın yerini tutabilecek mi? (''Ali...'' diyordu Berk. ''Adadım.'' ''Neyi?'' ''Bu havlamalar gerçek mi?'' Ali, etrafına baktı. Bu oydu. Hato! ''Neyi adadın Berk!'' diye bir daha sordu. ''Adadım Ali...'' diyen Berk'in, gözleri yuvarlandı.)