Nie zawsze wszystko potoczy się tak jak miało. Wszystko w jednej chwili może się zmienić. Najwyższe notowania #1 - 09.07.2018r ❤ #3 - 24.04.2018r ??? #4 - 02.04.2018r ❤ #11 - 30.03.2018r ❣? #13 - 29.03.2018r ❤? #14 - 13.03.2018r ❣❣ #22 - 05.03.2018 r ❤ #41 - 03.03.2018r ❤ #55 - 01.03.2018r ❤ #81 - 21.02.2018r ❤ ____ #8 - romans ? Uwaga ⚠ W opowieści mogą wystąpić wulgaryzmy i tym podobne. Od razu przepraszam za błędy, gdyż nie jestem ideałem który zstąpił na ziemię.

Zastanawialiście się kiedyś co by było ,gdyby wilkołaki istniały i cały świat by się o tym dowiedział? Ja nie muszę sobie tego wyobrażać. Nazywam się Katherine Naomi Johnson i mieszkam w obozie 4.

Co może się stać przeciętnej dziewczynie, gdy zauważa ją nagle sporo ponadprzeciętny chłopak? Nic wielkiego, prawda? Lecz co może ukrywać tajemniczy chłopak? Wiele rzeczy, o których ludzkość nie ma prawa wiedzieć, ciekawe- prawda? A wszystko zaczęło się w szkole... Zapraszam do nowego opowiadania ❤ !!!WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE!!! Lubię komentarze 😊 Okładka robiona przeze mnie ❤ Najwyższe Noty ?: #1 opowiadania 8.08.2018 ❤ #1 opowiadania 1.01.2019 😝💓 #2 opowiadania 9.01.2019

Melody to czarnowłosa nastolatka o niebieskich oczach. Należy do osób cichych, delikatnych oraz strachliwych, które dosłownie nikną w tłumie. Samotność nie jest jednak dla niej katorgą. Przywykła do niej tak samo, jak do ignorowania przez rodziców. Smutek ogarnia ją w chwilach, gdy widzi zakochanych w sobie ludzi, bo marzy o spotkaniu miłości życia. Co zrobi, kiedy w dzień jej osiemnastych urodzin na jej telefon zostanie wysłana pewna wiadomość? Nevra to ciemnowłosy mężczyzna, którego oczy połyskują czerwienią. Wygląd to nie jedyne, co go wyróżnia. Każdy Alfa chyli przed nim głowę. Uznaje się go za najpotężniejszego oraz za najokrutniejszego z przywódców wilkołaków. Władza i sprawowanie kontroli jest dla niego najważniejsze. Za wszelką formę zlekceważenia odpłacał bólem i nigdy się nie zawahał. To nieustraszony pan własnego gatunku. Widział ją już parę lat wcześniej, lecz na prośbę jej rodziców postanowił poczekać, aż jego partnerka skończy osiemnaście lat. Zrobił to, lecz postawił jeden warunek. Nie mają prawa utrzymywać z nią żadnych bliższych kontaktów. Obserwuje ją dzień i noc. A kiedy wypada ten dzień, zaczyna działać. Natomiast w tle wampiry próbują podnieść się z kolan i zerwać niewolnicze łańcuchy. Czy im się uda? Czy Melody da sobie radę z zaborczym i agresywnym Alfą? Bardzo serdecznie wszystkich zapraszam do przeczytania tej o to opowieści! Okładkę wykonała: Hwangi Najwyższe notowania: 1 miejsce w kategorii o wilkołakach dnia 27.10.16r

Carmen znalazła się na polanie w niewłaściwym czasie - a przynajmniej tak myślała. Młoda wampirzyca nie zdawała sobie jednak sprawy, że ten niewłaściwy czas popcha ją wprost w ramiona przeznaczenia, a konkretnie Alfy Richarda - jej przeznaczonego. Wampiry i wilkołaki od lat są największymi wrogami, ale oni nie mają zamiaru rezygnować ze swojej miłości. W końcu to przeznaczenie ich połączyło, więc obydwoje nie mają tu za dużo do gadania. Fragment: "- Nie będę powtarzał, do cholery. Jeżeli tego nie zrobisz, bez wahania cię zabiję - warknął w moją stronę. Jak prawdziwy wilk. A na mojej skórze pojawiły się dreszcze. Czy mi się to właśnie spodobało? Zawsze uważałam się za osobę silną, o silnym charakterze i trudną do zmanipulowania. Teraz jednak moje wcześniejsze przemyślenia zostały solidnie zachwiane, a to dlatego, że jego władczy głos działał także na mnie. Kolejny raz poczułam się jak w tym głupim śnie - moje ciało mnie zdradzało, dlatego nieśmiało podniosłam głowę i zaczęłam sunąć wzrokiem po jego sylwetce aż nie dotarłam do brązowych, błyszczących oczu, w których widziałam swoje odbicie, a to było zdecydowanie ładniejsze niż odbicie w lustrze! Były przepiękne. Takich oczu nie da się zapomnieć, będą mi się śniły po nocach! Zawiał silny wiatr, zagwizdało mi w uszach. Ten cholerny zdrajca najpierw odgarnął moje włosy z twarzy, a następnie ściągnął całą perukę. Cholera jasna! Teraz wszyscy mieli widok na moje fioletowe włosy. Nie wiem, dlaczego, ale jeszcze raz spojrzałam na Alfę. Oboje patrzyliśmy sobie w oczy. Nagle ogarnął mnie dziwny spokój. Jego tęczówki z brązowych, zmieniły kolor na krwiście czerwony. Dwa wilkołaki puściły mnie, a z ust Richarda wydobyło się tylko jedno słowo: - Moja! Cholera, a co z moimi soczewkami!?"