Arkamı döndüğümde görmeyi umduğum son kişi orada duruyordu. Dağınık saçları, beni her gören kişide olan şaşkınlık ve bir çift siyah göz. Bütün beklediğim bu değil miydi? Koşup kollarına atılmam gerekiyordu. Tabii gerçek olsaydı. Brad bana doğru iki adım attı. Artık karşımda duruyordu. Adımı yineledi. Sabit siyah gözlerini benden bir an bile ayırmadan bakıyordu. Başımı iki yana salladım. Değildi. O değildi. Artık ona bakmak dayanılmaz bir hal alıyordu. Elini yanağıma koyarak parmağını yüzümde dolaştırdı. Dokunuşuyla gözlerimi kapattım. Gözyaşlarım yanaklarımdan süzülmeye başladı. Şefkat, özlem ve çaresizlik kalbime doldu ve boğucu bir çaresizlik hissettim. Ben ona bakınca, gözleri biraz irileşti, ama ifadesi ve duruşu değişmemişti. ''Gerçeksin.''

O bir tanrıça, Karanlığın tanrıçası... Tanrıların bile korkulu rüyası olabilecek olan bir kişi. Düşmanlarının kabusu. Ondan kaçabilirler mi? Asla! Peki o, onların kaçmasına izin verir mi? Asla! Çünkü o, karanlık tanrıça ve onlar asla ondan kaçamazlar. Kaçabilirsin ama saklanamazsın sözünü yerle bir eden birisi o. O, karanlık tanrıça. O, NYX... *** Tüm hakları şahsıma aittir. Herhangi bir çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır! *** Önemli Not: Bu kitap 13 yaşında yazdığım bir kurgudur ve şu an 19 yaşındayım. Herhangi bir düzenleme yapacak zamanım da maalesef yok yani bunu göz önünde bulundurarak okursanız sevinirim. Fantastik➡#23➡10.05.2018

❕Kitap düzenlenmeye alınacaktır.❕ İlk kitabı okumanız şiddetle tavsiye edilir! Saklı Krallık'ın kaderi artık Mia ve arkadaşlarının omuzlarındaydı. Ya kurtaracaklar ya da yıkacaklardı. İyiler ve kötüler... bunlar her zaman vardı. Hep iyiler ve kötüler olmuştu,olacaktı. Büyük planlar,nefret ve kinin kol gezdiği Saklı Krallık topraklarına güneş yeniden doğacak mıydı? Yoksa güneş Saklı Krallık için sadece bir hayalden mi ibaret olacaktı. Bilmediği bir dünyaya bir kapı vasıtasıyla gelen Mia'nın sorumluluğu artmıştı. Sona giden o yolda arkadaşlarıyla emin adımlarla yürüyüp başlarına gelecek tüm zorlukları aşabilip Saklı Krallık semalarındaki o kara bulutları dağıtabilecekler mi? Eğer bunu öğrenmek istiyorsan hadi sende Mia ve arkadaşlarının dünyasına gel. Sende onlarla bu yolda yan yana yürü. "Savaş kimsenin umrunda değil Mia anla artık! Asıl umurlarında olan şey kan,gözyaşı,intikam." Attığı histerik kahkahadan sonra emin olmuştum. O... o iyi değildi. "Sen... bunu yapma. Bu sadece daha fazla yıkım getirir. Hadi tut elimi ve birlikte kalkalım. " Önce elime sonra ise gözlerime baktı. "İmkanı yok Mia. Ben yolumu seçtim. Ben el tutup kaldırmaya değil,itip yıkıma sebeb olmaya geldim." Gözlerindeki öfke ve nefret karşında baktım sadece. Öylece... sessizce onun çekip gitmesini izledim. "Ama izin vermeyeceğim! Bunu yapmana izin vermeyeceğim!" Tüm gücümle ona bağırırken o sadece arkasına dönüp bana baktı ve alayla gülümseyip kayboldu. İşte şimdi başlıyorduk...

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

LAHİT AÇILIYOR Kapak çatırdayarak açıldı. Vincin mekanizması titreyerek yukarı doğru çekiyordu kapağı. En az on tona yakındı. Profesör ve kızı lahitin yakınında ekibin diğer elemanlarıyla birlikte bekliyorlardı. Kapak hafif hafif kalkıyordu. Kazıyı yöneten mühendislerden birisi lahitin etrafındakileri uyararak biraz daha geri çekilmelerini vincin zorlandığını eğer koparsa kapağın tuz buz olup bir çok kişiye zarar vereceğini bağırdı. Akhenaton ya da IV. Amenhotep olarak ta bilinir. Mısır yeni dönem 18. hanedanının bir firavunudur. Kraliçe Tiye ve III. Amenhotep'in genç olan çocuğudur. Büyük kardeşi Thutmosis babasından önce ölünce tahta önce ortak oldu sonra da MÖ 1353-1336 ya da MÖ 1352-1334 yılları arasında (Mısır kronolojisinde değişir) firavunluk yaptı. Eşi Nefertiti'ydi. Amenhotep Neferjeperura olarak bilinen Akhenaten (Akhenaton veya Akhenaten), saltanatının dördüncü yılına gelindiğinde adını değiştirdi.

"Bakar mısınız? Bora Karabey, Ediz çağıran, onur zorlu, Yankı sarca ,bartu sarca, mutlu sarca, sadece koza bunlarda biri mi? Kaçırdı Endere bile razıyım yeter ki yakışıklı olsun sonra bana aşık olsun ama şiddet uygularsa ağzını sıçarım baştan uyarayım. Sonra davete gidelim ama Ama dur benim karnım aç yemek getirin bana yemek açım ben aç." "Kızım bir sus be sanki ben kaçırıldım bu ne rahatlık be ." "Tatlım wattpad okuyan kişiyi kaçırdınız yani çok yanlış kişiyi."

Her bölüm 2000 kelimedir. Light Novel türünde yazdığım üçüncü hikayemdir. Bilinen bütün evrenlerin yöneticisi olan Ko Hanedanı'nın genç prensi Haru on sekizinci yaş gününde Kutsal Güç Testi'ne girer. Test sonucuna göre Ko Hanedanı'nda uygun bir göreve getirilecektir. Fakat test sonucu bütün Ko Hanedanı'nı hüsrana uğratır. Çünkü ilk kez bir Ko'nun üstelik safkan ve soylu bir Ko'nun hiç gücü yoktur. Buna sinirlenen ve büyük bir utanç kaynağı olarak kabul eden babası Haru'yu bilinci olan en aşağılık yaratıkların arasına sürgüne göndermeye karar verir. Haru babası tarafından ruhu bedeninden ayrılarak evrende sürgüne gönderilir. Böylece Haru'nun destansı macerası başlamış olur. Bakalım Haru tekrar güçlenip Ko Hanedanı'na geri dönebilecek mi? Ya da intikam almak isteyip babasına karşı savaş mı açacak? Evrende acımasızca sürgün edilmiş bir ruhun hikayesi... Herkese iyi okumalar dilerim.

Sonka ölen Tanrı ve Tanrıçaları yakarak bir tören düzenledi . Uyuyan Tanrı içinde cam bir tabut yaptı ve onu Olimpos'un en gizli odalarında sakladı . Kronos tüm yarı tanrılarıda öldürmüştü . Onlardan da çok az kalmıştı ve Sonka geri kalanları da öldürdü . Tüm düzeni kurdu ve asla bozulmaması gereken kurallar koydu . Hiçbir Tanrı ve Tanrıça bir insanla veya Tanrı statüsü olmayan biriyle ilişki yaşamayacak. Ve hiçbir Tanrı ve Tanrıça gücünü bir insanla veya Tanrı statüsü olmayan biriyle paylaşmayacaktı .

Tek bir gecede yüreklerine ömürlük bir karanlığı misafir eden iki masum... Karanlıkla büyüyen iki kasvetli yürek...Birisi bir avuç ateşe teslim etti yüreğini henüz sekiz yaşında , diğeri bir avuç zehir yüzünden kapattı kalbini henüz on altısında... Vakti geldiğinde yolları kesişecek... Ancak gözlerini bir perde gibi örten karanlık, kaderlerinin bir olduğunu gizleyecek... En yakıcı ateşlerde pişen çöl korkar mı hiç ateşi avuçlamaktan. Ya ateş korkar mı onu sorgusuz sualsiz koynunda saklayan çölün yakıcı sıcağından...İkisi de aynı iken hangisi çeker ellerini yanmaktan korkarak.. Bir çöl çiçeği ile ateşin hikayesi...