Umudu acısından her daim büyük olan bir genç kız! Hayatı dolu dolu yaşarken üstüne çöken karabulutlar ve ömrüne ömür katmak isteyen bir Aşk! Kaçtıkça O'na tutsak olan kalbi galip gelebilecek miydi? ❤️ Mutluluğun, anı yaşamak olduğunu düşünen bir adam istemediği bir yaşama sürüklenirken aşkın ağlarına kapılır. Her zaman engel vardır. Peki, bu engel hayatın kendisi ise? Hayata karşı savaşmaktan başka çare kalmıyor... **** (Bu hikaye 17.03.2019 tarihinde yayınlanmaya başlanmıştır.) ©Tüm hakları şahsıma aittir ve iznim olmadan alıntı yapılamaz!

Bu hikaye ilk kitabım olan Yüreğimde Saklı Sevdan karakterlerinin çocuklarına aittir. Wattpad'e özel yazılıyor ve final burada olacaktır. E hadi eğlenelim o zaman. ;) ❤️ **** (Bu hikaye 20.09.2018 tarihinde yayınlanmaya başlanmıştır.) ©Tüm hakları şahsıma aittir ve iznim olmadan alıntı yapılamaz!

Hamza Mahir GÜMÜŞPALA Tanıdığınızı söyleyemem, henüz.

Ne kadar zamandır yürümekte olduğunun farkında değıldi Başını kaldırdı, parmaklarını siper ederek yukarı bakmaya çalıştı..., güneş hala tam tepede parlamakta olduğuna göre muhtemelen ögle vaktiydi. terlemeyi saatler önce bırakmıştı. yüzü ,dudakları kupkuru, çatlamış. topuzu daha köyün sapağından ayrılmadan çözüldüğünden saçları yüzüne dökülmüş, sürülmüş tarlaların arasından yürüyebilmek icin saatlerdir mücadele vermekten ayakları kütük gibi ağırlaşmıstı. omuzuyla birlikte bütün sol kolu , sırtındaki kurşun deliği yüzünden yarı uyuşuk , biteviye zonkluyordu. sol yanı bütün sırtı boyunca beline kadar kan sızdırıyor, sağlam olan eliyle kolunu sabitlemeye çalışsa da her adımında sarsılıyor kızı acı acı inletiyordu. Dayanamayacağım .... Ana yola çıkamadan bulacaklar beni.... görünmemeye çalışarak evler gecti. yeni tarlalar asfalt asfalttan ayrıl seni orada arayacaklar yürü kızım... Kimbilir ne kadar zaman sonra adımlarını şaşırır olduğu zaman zihni iyice bulanmaya başlayınca günü geceyi karıştırır oldu Sırtındaki yarasını şişmiş iyice gerilmiş gibi duyumsuyordu Önceden omuzunun oralari mahveden acı artık bütün vücuduna yayılmıştı su ... şuracıkta ölmeden önce bir yudum su bulması gerekiyordu Dudaklarıni kapayıp açmayı , yalamayı denedi, Dili ağzının icinde tuhaf bir et parçası gibiydi Büyük ve aşınmış blok taşlardan yapılma bir yolda iki büklüm ilerlemeye başladı Burayı nasıl bulduğunu bilmiyordu. O sırada büyük beyaz sütunlar girdi rüyasına, gerçek mi değilmi bilemedi. Bir film setine girmiş Zamanda sıçrayarak antik döneme geri gitmis gibi elini uzatsa tutacak kadar yakın Zeytin ağaçları elini uzattığını Su mermerinden binanın eşiğe yığıldığı sırada üzerine bir gölge düştü ... bir el uzanıp kolunu tuttuğu zaman omzu kökünde

Karadeniz, Akdeniz.. Beyaz, Siyah.. Nazik, Kaba.. Bunlar kadar zıtlardı kendilerine. Biri Karadeniz'in altın kızı diğeri Akdeniz'in yağız oğlanı. Birbirlerine bir o kadar zıt ve yine bi o kadar muhtaç olacaklardı. *** Altında şalvarı üstünde anne penyesi başındaysa kırmızı yemenesiyle tam köylü kızıydı. Ama böyleydi Anıl. Ne zaman Trabzon'a gitse dönüşü mutlaka bu şekilde olurdu. Arkadaşları bu halini çok tatlı bulurdu ama İstanbul'da bu şekilde gezemezdi. Allah biliyor ya güzel kızdı vesselâm. Bu güzelliğini işine yaradığı an kullanırdı hiç gocunmadan. Katıldığı ihalelerde rakipleri güzelliğine ve dişiliğine aldandığı an iş biterdi, ihaleler kaçınılmaz ona kalırdı. Babasından yadigar kalan holdingi ellere yâr edecek değildi, büyüte bileceği kadar büyütecekti. Havaalanı çıkışına doğru yol aldı Anıl. O kadar dalmıştı ki karşısından gelen adamı göremedi ne yazık. "Hey dikkatli olsana köylü kızı! Off bütün çanta dağıldı. " Bütün suç kendisininmiş gibi patlamamış mıydı şimdi bu adam? Tamam birazdan biraz fazla kendisinde olabilirdi ama dev cüsse sinirlendirmişti işte Anıl'ı. "Uyy! Hadi uşagum ben tikatli olmadum, sen neydeydun senun gözun yok midur? Kör misun görmeysun da!" "Hey Allah'ım çattık iyi mi! Tamam laz güzeli tamam suç benim, ben geldim kendime çarptım. Hadi güzelim işim var benim kalabalık yapma, hadi canım hadi. " Bu kadar lafın altında kalmazdı laz damarı tutmuştu bir kere Anıl'ın, bu işin sonu iyi değildi ya hayırlısı dedi içinden. "Sana hadeee!" Dediği gibi kol çantasından dökülenlerden eline aldığı bir şişe suyu boşalttı dev cüsseye. "Hade eyvallah" Dediği gibi hızla çıkışa ilerledi. Nasıl olsa bir daha görmeyecekti değil mi dev cüsseyi?

Bir kadının hayatta kalma hikayesi... Gerçek insanlardan ve hayatlardan ilham alınarak kurgulanmış, duygu yüklü, umut dolu, aşk kokan bir hikaye... Elif Meri ve Kerem'in hikayesi... ***Dünya'nın birçok yerinde bazı kadınlar ortak bir kaderi yaşıyorlar. Evlerini, sevdiklerini, eşlerini, hatta çocuklarını, kısacası hayatlarını arkalarında bırakıp, başka evlerin temizliği, yemeği ile, başka çocukların ninnileri ile yaşıyorlar... Bu hikaye yüreğini memleketinde bırakmış, Gürcü, Özbek, Filipinli, Meksikalı, Endonezyalı, Bulgar, Romen ya da Türkmen adı bir yerlerde sadece "Kadın" olarak geçen, istemeden yarım kalmış, yüreği gerçek yuvalarında, sevdalarında kalan güzel insanlara ithaf ediyorum...***

Lütfen Dikkat! Bu hikaye Yalın Serisi'nin üçüncü kitabıdır. Hikayeyi anlayabilmek adına ilk iki kitabı okumanızı tavsiye ederim. İlk kitap Efsane, ikinci kitap ise Esmerim'dir...

Betül Geziler Emri hikayesidir...

Bu bir masal değil, masal tadında bir aşk hikâyesidir...

Müjde Aklanoğlu'nun Kaleminden Kitap olarak en çok okunan Rüzgar ve Esme'nin oğlullarının hikayesi.... Kardeşinle her şeyini paylaşabilirsin, peki ya sevdiğini... Ardından ağıt yaktığım aşk; şimdi başka dudaklara göçebe... Köklerinden koparılıp lisanını bilmediği bir ülkeye, kor bir acı şeklinde düşürüldü cEmre... Zalimliğe, kalleşliğe, kötülüğe ve cehalete en yaralı haliyle bile yumruk vurdu, suskunluğu sabrıyla savaş halindeyken inatla ölüme kafa tuttu. Kimine göre gül, kimine göre diken olup kök salarken Türkiye'ye, hiç ummadığı anda masumiyeti aşka, geleceği acıya sürgün oldu. İhanetin en kor haliyle tanıştı, geceleri ateş misali hüznün eteğinden geçip, gündüzleri neşenin ellerinden tutundu. Yaşamak için bir nedene ihtiyaç yoktu, içine çektiği hava, yüzüne vuran güneş, kirpiklerini kurulayan rüzgar ona ölmediğini hissettiriyordu. Yana yana küle dönmüş Anka Kuşu, her gece acılarından yeniden doğdu.