Bir insanı annesi bile sevmez miydi? Annesi bile mi elinden tutmazdı? Evet annesi bile sevmez, annesini bile elini tutmazdı... Açelya ne annesi ne babası sandığı adam tarafından sevilmezken öz babası ortaya çıkar. Ölüm için 18 yaşına girmeyi bekleyen Açelya... Babası için yaşama tutunur muydu? "Yanlızlığın bedeli benim açımdan delirmekti..."

'Ben çocukluğumu bir gece yarısında bıraktım.'

Aile baskısından bunalmış Jungkook, ruh eşinin kendisini kurtaracağına inanıyordu. Fakat bilmediği şey ruh eşinin de kendisini reddedecek olmasıydı.

Eski sevgilileri seneler sonra milli takım seçmelerinde tekrar karşılaştıran tatami, bu defa aşka değil rekabete tanıklık edecekti. |semetae| - *tatami: uzak doğu dövüş sanatlarında düşme ve savunma alanı olarak kullanılan minder*

Arkadaşlarınla eğlenmek için girdiğin terk edilmiş hastanede, sana takıntılı olan kişilerin senin için ayin yaptığını nerden bilebilirdin ki? ... Sarper Yalın, arkadaşları; Asil, Altay, Defne ve Eslem ile şaka amaçlı eğlenmek için girdikleri terk edilmiş yıkık dökük hastanede dolaşırken bir gurup insanın yaptığı iğrençliklere şahit olur. İhanetinde kol gezdiği yerden hemen çıkamak isterler ama gerçekle yüzleştiklerinde herşey çok geçtir. Şimdi tek bir kişi hariç hepsi sırayla ayine kurban gidecektir... Tek bir kişi için...

Ölmek çok şaşırtmadı ama bir bebeğin bedeninde uyanmayı hiç beklemiyordum. Belki bu sefer güzel olurdu. Hikyenin telif hakları bana aittir.

"Şimdi beyler durum şu: mesela evde iki çeşit meyve var. Ben ikisini de yiyorum." "Meyve mi? Nerden geldin buraya amına?" "Eee. Şimdi hem karpuz var hem kavun var. Ikisini de yiyorum." "Valla hiçbir şey anlamadım." "Ya. İki cinsel organ var. Ikisini de yiyorum..." "Ne?!"

"Gündüzleri mahallenin hayaleti Ayaz. Geceleri şehrin en kirli sırrı Leo." Atlas, ona sahip olmak isteyen acımasız bir yeraltı prensi. Oğuz, ondan nefret ettiğini sanan korumacı bir mahalle abisi. İkisi de 'erkek' adamdı. İkisi de sınırları severdi. Ama ikisi de aynı çocuğun ekranı karşısında nefeslerini tutarken, o sınırların çoktan aşıldığını fark edemediler. Bir ekran. İki avcı. Ve piksellerin ardındaki sansürsüz gerçek. "Bana dokunamazsınız," dedi Ayaz, sesi buz gibiydi. "Sana dokunmayacağız," dedi Atlas, Oğuz'a kısa bir bakış atarak. "Seni parçalayacağız."

'oğlum sen harbiden arkadan bıçaklayansın' tamamlandı.