"Biliyor musun, insan üzgün olunca günbatımının tadına daha iyi varıyor." Antoine de Saint-Exupéry, Küçük Prens

ve o gökyüzünün parlak yıldızları altında insanları büyüleyen sesin piyanonun başında söylediği son cümle küçücük kız çocuğunun uykuya dalmadan önce mırıldandığı söz ile aynı oldu. "bu gecelerden birinde yeniden buluşalım." - jungkook×rosé fanfiction. »31032019

[ vmin ] "Ben düştüğüm için ağlıyorum," dedi yumuşayan bir ifadeyle. "Çıkmak istemediğim bir kuyuya düştüm ve o kuyuda yalnız olduğum için ağlıyorum." "Ağlama," dedim tekrardan, onun siyahlıklar serpilmiş yemyeşil, derin gözlerine bakıyordum şimdi. "Artık yalnız değilsin, ağlama."

❝bilirsin, insan çok mutsuz olduğu zamanlarda güneşin batışını izlemeyi sever.❞ ‒ antoine de saint-exupéry, küçük prens originial author; wordcouture on ao3 ↯030720

Jungkook, hayatının son beş yılının tüm anılarını unutur. Jimin ise Jungkook onu tekrar sevmeyeceği için korkuyordur.

TAMAMLANDI| "Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." -William Shakespeare/Romeo and Juliet

orijinal hikayenin sahibi, @/frenchfries4life ༄ Jeon Jeongguk bir yıkımdı ve dokunduğu her şeyi, herkesi kendi çöplüğüne sürükler ve mahvederdi. Park Jimin'in bir istisna olduğu düşünüldü. @craigxwn için ♡

"Eğer ağlıyorsan ağacın üzerine çık ve onlara yukarıda yağmur yağdığını söyle."

Sınav senesi annesi ve babası tarafından abisi Jin'e emanet edilen Jungkook'un düşünebildiği tek şey, abisinin en yakın arkadaşı Jimin'dir.

"Bay Kim. Evinize dönün."