Μια μοιραία συνάντηση, δύο αντίθετες ψυχές και ένας άκαυτος πόθος. Εκείνη αρνείται πως θα πέσει πρόθυμα στο κρεβάτι του. Εκείνος της ορκίζεται πως θα την κάνει δική του. Μια ανήθικη συμφωνία που θα πλέξει τις μοίρες δύο ανθρώπων σε έναν επικίνδυνο ιστό μίσους και έλξης. *Αυστηρώς άνω των 18 (περιέχει υβριστικό περιεχόμενο, περιγραφή σεξουαλικών σκηνών και εμπλοκή με ναρκωτικά)

Αφιερωμένο σε κάθε καρδιοχτύπι που χανόταν όποτε σε έβλεπα. Ίρις - Ερμής

"Η συμφωνία μας θα έχει διάρκεια εξαμήνου και μέσα σε αυτό το διάστημα θα διαλύουμε μαζί τη ζωή σου βήμα - βήμα."δήλωσε ψυχρά και τα μάτια μου άστραψαν με απορία στην απειλή του. Το σχέδιο της Γκρέις Κίνγκστον ήταν άψογα σχεδιασμένο για να επενδύσει κανείς στη φαινομενικά πετυχημένη εταιρεία της. Ο Άντονι Σίντλερ σιχαινόταν τα ψέματα και η δική της απερισκεψία ήταν η καταλληλότερη ευκαιρία για να πάρει την εκδίκηση που χρόνια περίμενε. Από τη θανάσιμη εχθρό του. Αλλά το μίσος και ο έρωτας είναι δυο δυνάμεις μόνο φαινομενικά αμφίδρομες...

Μέρος (Ι) : Ενεστώτας "Πιστευω γλυκια μου Κυβέλη πως διατηρεις απεναντι μου μια ακραδαντη σταση αγάπης-μισους. Απλως δυσκολευομαι να αποφασίσω για το αν αγαπάς να με μισεις ή μισεις το οτι με αγαπας" Μέρος (ΙΙ) : Παρατατικός "Πάντα επιστρέφουμε ο ένας στον άλλον ο,τι και αν γινει. Λες και κάποια μυστήρια μαγνητική δύναμη υπάρχει ανάμεσα μας. Φταίει βέβαια και το ότι τα μέτρια δεν ήταν ανέκαθεν για εμάς. Ή όλα ή τίποτα" Μέρος (ΙΙΙ) : Μέλλοντας "Δεν καταλαβαίνεις. Είναι μάταιο. Όταν μπορείς να σταματήσεις δεν θες και όταν θες να σταματησεις, δεν μπορείς." "Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι; Μου απλωσες το χέρι και μου χαμογελασες τόσο τρυφερά σαν να με γνώριζες από χρόνια. Σε κοιταξα και σκεφτηκα...Θεε μου τι αποτομη ευτυχια ειναι αυτη.'' Κυβέλη - Ορέστης.

Σηκωθήκαμε πάνω και πλησιάσαμε τη πόρτα της καφετέριας, όταν ο Άλεξ με έπιασε από τη μέση και με κόλλησε πάνω στα πλευρά του. Α : Δεν χρειάζεται να ζηλεύεις τιγράκι.. Εξάλλου είσαι η ομορφότερη εδώ μέσα..., είπε γλυκά ΑΠΊΣΤΕΥΤΟ ΌΛΕΣ ΤΙΣ ΚΟΊΤΑΖΕ ΤΟ ΑΡΧΊΔΙ! Please don't copy my story ❤️ Highest-ranking : #1 love #1 humor #1 teenlife #1 ρομαντικό #1 cute & #1 funny

-Ίσως και να θέλω - του λέω και φτάνω μία ανάσα μακριά από τα χείλι του. Ο ίδιος δεν κάνει βήμα πίσω και το βλέμμα του αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στα χείλι και τα μάτια μου. - ποσό μάλλον, αφού πλέον ξέρω ότι μπορώ να σου χαλάσω τον αρραβώνα - λέω και η ματιά του σκληραίνει. -Δεν σημαίνεις τίποτα για εμένα , είσαι απλά ένα μικρό κακομαθημένο κοριτσάκι που θέλει να τους έχει όλους γύρω από το δάχτυλο της .- γρυλίζει πλέον τις λέξεις πάνω στο πρόσωπο μου ,χωρίς να πάρει τα σμαραγδένια μάτια του από τα δικά μου. Τα λόγια του πέφτουν σαν βροχή πάνω μου . Τα χέρια μου ακουμπούν το στήθος του και τον σπρώχνουν με δύναμη. Θυμός κατακλύζει τα άγρια χαρακτηριστικά του και σε λιγότερο από δευτερόλεπτα βρίσκομαι στην κρύα επιφάνεια του τοίχου με τα χέρια του δεμένα γύρω από το λαιμό μου και τα χείλη μας εκατοστά πριν την καταστροφή.

" ΕΊΠΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΓΑΜΩΤΟ! ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΤΟ ΣΤΑΝΙΟ ΜΟΥ ΜΈΣΑ;ΓΙΑΤΊ ΜΕΝΕΙΣ;" φώναξε μέσα στο πρόσωπο μου και έκλεισα τα μάτια μου. Δεν θα φύγω. Δεν θα φύγω αν δεν εξαφανίσω τους δαίμονες που τον περιτριγυριζουν. "Εγ...εγ" ένας λυγμός ξέφυγε από το στόμα μου. Συγκρατησου. Μην κλάψεις. "ΕΣΥ;ΕΣΥ ΤΙ;" με ρώτησε καθώς έξυσε νευρικά το κεφάλι του. Οι φλέβες στο κούτελο του πεταγονταν. Με τρομάζει όταν είναι θυμωμενος. Με τρομάζει πολύ. "ΕΓΏ ΕΊΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΈΝΗ ΜΑΖΊ ΣΟΥ" ούρλιαξα. Εκείνος γούρλωσε τα μάτια του και γύρισε να με κοιτάξει. Τα κατάφερες Αλεξ. Κατάφερες να γίνει ότι μου είχες πει εκείνη την νύχτα.

(2025 ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ) "Σε ελκύει το χάος; Ή το ελκύεις;", χάνονταν στο ατόφιο μαύρο των ματιών του. Το χάος σε μαγνητίζει, αλλά δεν είναι απλώς μια παθητική έλξη. Είναι μια φωτιά που καίει από μέσα, μια αδηφάγα ανάγκη να κατανοήσεις ό,τι είναι ακατανόητο, μόνο για να το μισήσεις όταν αναγνωρίσεις την αδυναμία σου να το τιθασεύσεις. «Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα, κάηκε όμως σε ένα βράδυ» Ο Κριστιαν και η Βικτώρια είναι καταδικασμένοι να ζουν σε έναν αέναο χορό, που πάντα καταλήγει σε καταστροφή και αναγέννηση. Δεν μπορούν να ηγηθούν μαζί, μα και δεν αντέχουν την απουσία του άλλου. Έτσι είναι εξάλλου η φύση φτιαγμένη. Το φεγγάρι λάμπει μονάχα στο σκοτάδι, ο διάολος ζει στην κόλαση. "Άργησες...σχεδόν πάγωσε η Κόλαση.", ο Διάολος λύγισε, έπεσε στα γόνατα δίπλα στον Κέρβερο που ούρλιαζε, οι δαίμονες αφηνιασμένοι έσκιζαν τον αέρα με τις κραυγές τους. Η μοίρα τους είναι απλή: θα επιλέγουν πάντοτε να πετούν ο ένας δίπλα στον ήλιο, ο άλλος κοντά στην θάλασσα. Ώσπου ένας να πέσει πρώτος. Και τότε ; Τότε...το χάος. "Να θυμάσαι, πιο πολύ και από τη ζωή την ίδια." 2022-2024

Αλ: Πρόσεχε πως μιλάς μαλακισμένο, είπε ο Αλεξ νευρικά και με πλησίασε. Ι:Αλλιώς τι;, του είπα με ένα ειρωνικό χαμόγελο και τον πλησίασα και εγω. Αλ: Τα αποτελέσματα θα είναι μοιραία, είπε νευρικά πλησιάζοντας με ακόμα περισσότερο. Ι: Θα ήθελε σαν τρελή να τα δω, του απάντησα και χαμογέλασα. _________________________________ Άλεξ και Ιωάννα. Χαρακτήρες τελείως διαφορετικοί μα παρόλα αυτά τόσο ταιριαστοί. Ατέλειωτοι καυγάδες, κλάματα, εντάσεις, συμμορίες. Υπάρχει για αυτούς το "happy ending"; Διαβάστε για να μάθετε. 😈 ⚠️!!! Πριν μπείτε θέλω να σας ενημερώσω ότι το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει πολλές στιγμές 🔞 και υβριστικό περιεχόμενο. Διαβάζετε με δικιά σας ευθύνη!!! ⚠️