Dışarıdan güzel görünen pek çok şeyin içi çürüktür. Ancak öyle gösterişli, öyle harika görünür ki içindeki zehri kimse fark etmez. İmrenilen aşk hikayelerinin altında onlarca sır gömülüdür. Ancak kimse bu günah topraklarını kazmak istemez. Her barışın altında kanlı bir savaş gizlidir. Ancak kimse ondan bahsetmez. Ölüler tarihe gömülür, dudaklar mühürlenir. Buzdağının görünen yüzü suyun üstünde tüm gerçekliğiyle süzülür. Oysa, suların altında bekleyen çok daha büyük ve karanlık gizemler vardır. Ancak kimse bunu hissetmez. Taa ki gerçekler kapalı kapıları zorlayıncaya, hava birden bulutlanıncaya ve ölüm yeniden kol gezinceye kadar...

Hayatınız elinizden alınıp yerine sonsuzluk bahşedilseydi, bunu ödül olarak mı görürdünüz? Yoksa olabilecek en kötü ceza mı? Peki ya cevap bir camın gerisinde olsaydı, yaralanmak pahasına camı kırar mıydınız? Alexandra kırardı. Ve Alex Laurent... Onun kendi cevapları ve daima bir planı olurdu. Ancak unuttuğu bir şey vardı: Aşk tüm planları yerle bir ederdi.

Esin, "beyler" grubunu oluşturdu. Sibel: grupta kız kıza değil miyiz beyler ne alaka? Esin: grup konusunu yaz diyordu Esin: ben de yazdım?

⭐️2019 'da yazılmıştır⭐️ ❗️ küfür içeriklidir❗️ ⚠️ Çok hızlı yazan birisi olduğum için yazım hatalarım olabilir lütfen görmezden gelirseniz sevinirim ☺️ Tamamlandı✔️✔️ Bu benim ilk kurgum ve bunu ergenkenlik döneminde yazmıştım yazım hatalarım olabilir lütfen görmezden gelin düzeltmeye çalışıcağım 4n1k'dan Alıntı değildir kendi hayal gücümden yazdım lütfen çalmışsın vesaire laflar kullanmayın

[texting, tamamlandı] bilinmeyen: bugün de sana yazıyorum sevgilim, bilinmeyen: sessiz bir uçurumun kenarında 710 | v'

Aksel: Kafamın içinde dolanan bi şarkısın Aksel: Notlarında hayat bulduğum, Aksel: Ezberlediğim ama her duyduğumda yeniden öğrendiğim... Derin: Tekrar tekrar dinlediğin Derin: Bir süre sonra sıkılıp sildiğin Derin: Eski bi şarkıyım sadece

"Bana dedin ya seni öldürüyordum diye. Umrumda değildi, gerçekten umursamadım ama beni böyle kendinden uzaklaştırıyorsun ya işte şimdi beni tam anlamıyla öldürdün. Çünkü benim içimde yaşattığım, içimdeki boşluğu doldurduğum tek şey sendin Eren. Şimdi sen de herkes gibi beni terk edeceksen sen bilirsin, sana kal diye yalvarmayacağım ama şunu bil eğer geri dönersen..." durdum, çok zordu. Tüm bu olanlar o kadar ağır ve kırıcıydı ki... Öylesine zordu, ben çocukluğumu bırakıyordum bu banka. Ben, aşkımı bırakıyordum bu polis merkezine. Ben, ruhumu bırakıyordum bu gece gözlü çocuğa. "Eğer geri dönersen... sana böyle bakan bir ben olmayacak." Yanaklarımdan dökülen yaşlar, son acılarımdı. Ya da belki ilk ama kalbimdeki bu acı ilk değildi son da olmayacaktı. Ben, kimsesizdim hep. Sonra Eren hayatıma dokundu, yalnızlığıma bir set çekti. Şimdi o seti kırıp atıyordu. Beni kırıyordu, ruhumu, benliğimi... -Karanlık adlı kitabımın devamıdır-

Etibur_çak: İpek senin kullanıcı adına tüküreyim! Etibur_çak: Senin yüzünden tanımadığım bir çocuğa mesaj attım! Hemde ağlayıp delirirken! Etibur_çak: Senin kıçında hava fişek patlar inşallah!

Leyl: Merhaba. Leyl: Baştan söyleyeyim sapık değilim. Leyl: Bugün koridorda günlüğünü düşürmüşsün. Leyl: Okumayı çok istesemde okumadım. Leyl: Hem bulmam benim için iyi oldu, seni ne kadar uzun zamandır sevdiğimden bahsetmeyeceğim. Leyl: Ama benim sana yazmam için bir şans oldu o günlük. Leyl: Yarın sabah sınıfına bırakacağım. Leyl: İyi geceler.

[texting, tamamlandı] Fernweh: bana biraz sarılsana. Pırıl: nasıl yani? Fernweh: yara bantlarım bitti. Fernweh: sarıl, kokunla unuturum nasıl olsa her şeyi. 23420 | v'