'Serçe kadar yüreğimin, gökyüzü kadar sancısı var!' ... Bu sefer elleri bacağımda ki kemerde asılı olan zehri çıkardı. Aradığı buydu. Kulağıma yaklaşarak, "İnsaf! Serçe hiç mi acımıyor gökyüzüne? " Serçeden insaf diledi. Ne içindi? "Öldür Gece! İstemiyorsan öldür beni! Daha nasıl susarım, nasıl bir adım gerinde dururum bilmiyorum. Gökyüzü kadar yüreğimin tek derdisin serçe."