Hiç kapanmamış bir dosya gibiydi Sinem'in geçmişi. Üzeri tozlanmış, adı anılmayan, ama hep orada bir yerlerde duran... O gece acil servise giren yaralıyla birlikte, yıllar önce saklanan her şey bir anda yeniden can buldu. Bir isim... Bir bakış... Ve susturulmuş bir hikâyenin yeniden başlaması. Doğukan, geçmişi sırlarla örülü bir adam. Sessiz, kararlı, tehlikeli. Ateş... Sinem'in çocukluğundan kalan tek iz. Ve Sinem... Yaraları saran ama kendi içindeki yaraya yıllardır dokunmayan bir kadın. Kaybedilen hayatlar, örtbas edilen suçlar, gömülen anılar... Birlikte çözülen bir bilmece değil bu, parça parça açılan bir geçmiş. Her adımda biraz daha yaklaşan tehlike. Her göz temasında biraz daha derinleşen hikâye. Bu bir hesaplaşma. Ve bazı gerçekler, sustukça daha da acıtır.

"Neden hafızamı silmelerine izin vermedin? Neden olanları, seni unutmama izin vermedin?" "Çünkü senin beni unutma olasılığın dahi onları bir kaşık suda boğmam için yeterli. Herkesi unutmana izin veririm ama ikimizin arasında yaşananları asla Moya Iblisa." Azaplar Klanı Örgütü'nün en başarılı ajanlarından biri olan Despina Soykıran örgütünde 'Buğu' adıyla anılıyordu. Lakabını annesine dökemediği ama gözlerinden de saklayamadığı yaşlardan dolayı almıştı. Sıradan bir görevde Rusya Başkanı'nı öldüreceği sırada kumpasa uğrar ve yanlış kişiyi vurur. Önce kendi örgütünden kovulur ardından düşman örgütün eline düşer. İki ülke arasında savaş açmış, üstüne üstlük iki ülkede de terörist ilan edilmişti. Düşman örgütler onu 'İblisin Tetiği' diye adlandırmışlardı, bir iblisin kurnazlığını bir tetiğin soğukluğunu barındırıyordu. Peki ya bütün bunların ardında düşman örgütün en iyi ajanı ve onun sevdiği adam olan Cellat'ın parmağı olduğunu öğrenirse? Düşmanlarının değişiyle, Şeytan'ın Yardakçısından. Despina Soykıran ve onun biricik aşkı Kartal Uras Kanver aralarına giren mesafelere, yıllara ve örgütlere rağmen aşkı doruklarında yaşamış ancak en çok birbirlerinin canlarını yakmıştır. Sıra onların canlarını yakanlardadır. "İplerin başkasının elinde. Hatta değil bir onlarcası yönetiyor seni. Bu vaziyette nasıl kendi egemenliğini duyurmaya çalışırsın?" "Bana doladıkları ipleri boğazlarına dolayarak halledeceğim hepsini. İlk sırada sen varsın."

Yirmi bir yaşında olan Harun bir sabah hiç farkında olmadan yeni bir hayata atılır. Psikolojik sorunları olan Harun'un küçükken geçirdiği kazadan sonra her şey gözünde silikleşmişti ve o kazada abisini kaybetmişti. Çocukken aşık olduğu kızın ismini dahi unutmuştu. Bir sabah telefonuna gelen tehdit mesajıyla ikilem arasında kalmıştı. Bu ya bir şakaydı ya da inanılması zor bir gerçeklikti. Şaka değil gerçekti; kardeşi gibi sevdiği arkadaşı gözleri önünde okulun çatısından atlayarak intihar etmişti. Ancak o bunun bir cinayet olduğunu biliyordu. Ve katilleri bulmak için polisle iş birliğine girmiş, hastalığının ilerlemesine rağmen bu yoldan dönmemişti. Gördüğü kabuslar ve rüyalar onun hasta ruhunu daha da karartmıştı. Bu hikayede en çok acı çeken ruh onunkiydi, en çok sevilen ise bir başkası.

Gölgelerin vicdanı olmazmış. Duyguları ise sadece karanlıktan ibaretmiş. Yıllar önce doğan bir bebeğin gölgeye dönüşme hikayesi bu. Bir bebek doğdu yıllar önce. Adına nefret dediler kan dediler. En çok ise ölüm dediler. O bebek büyüdü nefret oldu kan oldu. En çok da ölüm oldu. Öyle bir ölüm oldu ki teni ölüm koktu. Bir çocuğun masumiyetini kaybetmesi demek gölge olmak demekti. Gölge demek en çokta ruhsuz demek değil miydi? "Bir ten ölüm kokar mıydı? Ya da gözler ölümü anımsatır mıydı?" "Ben yıllar önce bir kız çocuğuna aşık oldum. Hemde ilk görüşte. Günler ayları kovaladı. Aylar yılları. Aradan uzun yıllar geçti ve ben yıllar önce gördüğüm kadını bir daha gördüm. Işte o an ona sevda dedim. Sevda demek biraz da ölüm demek değil miydi?"

İşinde son derece başarılı bir Cumhuriyet Savcısı olan Asena Demir, albay olan babasının beklenmedik yardım çağrısıyla kendini bambaşka bir dünyanın içinde bulur. Kimliğini gizleyerek askeriyeye hemşire olarak girer. İhanetin izini sürmek için attığı her adım, onu hem gerçeğe hem de ölümün buz gibi nefesine biraz daha yaklaştırıyordu. Ya hain ortaya çıkacaktı... Ya da Asena, bu tehlikeli oyunun son kurbanı olacaktı.

•"Hayat, sizi hiç acımasız bir yumrukla yere serip, nefesinizi ciğerlerinizden çalmayı denedi mi? •Peki... bir şafağa gözlerinizi açtığınızda, kendi ruhunuzun yabancı bir bedenin kafesine hapsolduğunu hayal edebilir misiniz?" Deniz'in titizlikle ördüğü hayat ağı, tek bir günün kıyametinde paramparça oldu. Ailesiyle paylaştığı o ılık yuva, düzenli yaşamının huzur veren rutini ve kalbinin atış sebebi olan büyük aşkı... Laboratuvarda infilak eden o lanetli kıvılcımın ardından, hepsi bir anda küle döndü. Kısa bir ışık cümbüşü, göğsü parçalayan bir patlama, ardından gelen yutucu bir karanlık... Gözlerini araladığında, aynada gördüğü çehre artık ona ait değildi. Yabancı bir yüzün hatları, yabancı bir sesin tınısı, ardında gölgeli, tekinsiz bir geçmiş... Ruhu, yerli yerinde bir mahkûm gibi duruyordu; ama teni, tamamen başka bir hikâyenin geçici kabuğuydu. Kendini güvende hissettiği tüm sığınakların bir bir sulara gömülüşü, Deniz'i kimliksizliğin dondurucu uçurumuna bıraktı. Üzerine çöken yeni bedenin anlaşılmaz ağırlığı, yabancı bir hayatın fırtınası ve damarlarında uğuldayan "Ben kimim ki şimdi?" sorusunun boğucu çığlığı, onu felç etti. Şimdi önünde, bıçak sırtı iki yol uzanıyordu: •Ya bu yeni benliği kabullenip alın yazısının prangalarına boyun eğecek, •Ya da tüm geri dönülmez sonuçları göze alarak çalıntı hayatının iplerini geri almaya çalışacaktı. Fakat hangi yoldan ilerlerse ilerlesin... Orayı, zamanın bile silemediği derin yaralar, vicdanı sarsan hakikatler ve varlığını kökünden değiştirecek ölümcül, gömülü bir sır bekliyordu.

Hayat bazen insanı en savunmasız anında yakalar ve bir gecede her şeyi değiştirir... Deren, ölü doğarak başladığı yaşam savaşında çocukluğunu SP ile, gençliğini ise lösemiyle geçiren bir kız. Bedeni kırılgan, ruhu inatçı, umudu ise her şeye rağmen dimdik ayakta. Arın ise yirmi yaşında, küçük kardeşini bir anda kaybetmiş ve suçluluğun karanlığına gömülmüş bir genç. İçinde dinmeyen çığlıklar, her korna sesinde yeniden açılan yaralar, nefesini bile unutturan panik ataklar... İkisi de aynı hastanenin duvarlarında kaybettikleri yanlarını ararken, hayat onları sessizce birbirine doğru sürüklüyor. Birinin bedeni savaşırken diğerinin ruhu kanıyor; ama kader, iki kırılmayı tek bir bütün yapmanın yolunu biliyor. Bazen yeniden doğmak, tek başına mümkün değildir... Ve bazen insanı hayata döndüren şey bir mucize değil, göz göze geldiğin anda içindeki karanlığı susturan bir yabancıdır. Bu hikâye, iki yaralı kalbin birbirinde nefes bulmasının, acının içinden filizlenen sevginin ve 'tutunmanın' en güçlü hâlinin öyküsü." ---

Gözlerimi asansörde açtığımda, uzun süre nerede olduğumu anlayamamıştım. Zihnim bulanık, bedenim yorgundu. Zaman geçtikçe olanları yavaş yavaş kavrıyordum, ama kabullenmek düşündüğümden çok daha zordu. Benim burada ne işim vardı? Buraya nasıl gelmiştim? ________________________ 📌 BAŞLANGIÇ: 29.11.2024 💥 Bilimkurgu #29

Altın Kan Gece, kanla mühürlenmiş bir lanetin sessiz tanığıydı. Rachel, geçmişinden kaçarken kendini ölümsüzlerin hüküm sürdüğü bir dünyanın tam ortasında bulur. Mark... soğuk bakışlarının ardında asırlarca süren bir pişmanlık, derinlerde ise insanlığından kalan son kıvılcım gizlidir. Bir yanda intikamın ateşi, diğer yanda kalplerini yakıp geçen yasak bir aşk. Altın kanın sırrı açığa çıktıkça, gerçek ile karanlık arasındaki çizgi bulanıklaşır. Ve bazen en tehlikeli düşman, kalbinin ta kendisidir. Gecenin hüküm sürdüğü bu dünyada, kim kurtulabilir kendi kaderinden?

Aşk karmaşası, sırlar ve aksiyon!! Aklı başındaki deliler içindir. *Lavin Kamer kişilik bölünmesini reddeden ve kendi kimliğini ispatlamaya uğraşan bir avukattır. Gelişen olaylar silsilesiyle kimliği ve varlığı işin içinden çıkılmaz bir hal alır. Mafyaların, çetelerin ve yozlaşmış polislerin arasında kapana kısılır. Bir yandan hayatına giren gizemli adamın kimliğini ve işlerdeki rolünü keşfetmeye uğraşır. Kim olduğunu biliyor musun... yoksa sana söylenen kişi misin? "Aklı başında olan beni, delirten deli sizlere helal olsun. -Lavin Kamer" *İtalyan silah baronu Aldo Lorenzo güç, itibar ve para hırsıyla gaddarlık ve kalpazanlıkla rakiplerini ayakları altında çiğneye çiğneye suç imparatorluğunu kanla yükseltirken, aniden gizli geçmişi ile karşılaşmasıyla camiadaki konumu riske girer. Geçmiş kimliği ile şimdiki kimliği arasında sıkışıp kalır. Kimlik çatışmasını ve rakiplerini aşmaya kalkıştıkça ortalık kan pazarına dönerken beraberinde Rus, Fransız ve Türk mafyalarını da savaşa sürükler. "Kötü barışlar, daha büyük savaşları çıkarır. -Aldo Lorenzo" **Talya Romana herkesi- Hey, hey, hey! Dur bir dakika, bir dakika! Talya Romana'da kim? Ben Lavin Kamer'im. Sen kimsin? Emin misin? ----------------------------------- --Hikayenin 10. bölümle başlaması hikayenin devamındaki zaman aralığı ve okuyucunun keşfetmesi gereken detaylar nedeniyledir. Umarım eğlenir ve keşfedersiniz :) -Hey sen! Okumaya vakit ayırırsan gerçekten yürekten teşekkür ederim, vakit kıymetlidir. Umarım beklentini karşılar 🥹. Okuduğunu bana bildirirsen çok sevinirim... En azından bir okuyucunun olduğunu bilsem dahi hikayeye devam ederim ❤️ Sonunu tahmin edebilene ödül veririm 😂 -İlk kitabı tamamlanmış bir hikayedir. Zamanla bölümleri paylaşmayı düşünüyorum veya silerim, bilmiyorum. Uzun süredir delicesine yazıyorum...