Następczyni tronu Anglii i śmiertelne niebezpieczeństwo. Evelyn miała w życiu wiele z pozoru zwykłych zmartwień, ale nigdy nie przypuszczała, że tak bardzo się namnożą. Zależało jej na dobrych wynikach w szkole i college'u, opinii publicznej oraz świetnej prezentacji jako następczyni. Musiała zmagać się z apodyktyczną, pozbawioną uczuć babcią, tysiącem nachalnych fotografów i podstępnych ludzi, którym zależało na sławie, a nie na jej samej. Ale groźby śmierci? Próby ataków? Na to nie była gotowa. Musiała ograniczyć swoją relację z poddanymi, zapomnieć o college'u i pozbawić się całkowitej prywatności na rzecz ochroniarza, który nie zapowiadał się na miłego kompana. Czy podczas zamachów na własne życie, terroru jej podłej babki i czasu kompletnej izolacji znajdzie miłość? A może ją straci? Wszystko byłoby jak z królewskiej bajki, gdyby nie śmierć czająca się w każdym zakamarku. Tutaj znajdzie skończoną część pierwszą i drugą, która jest w trakcie pisania.

III część Trylogii Royal

II część Trylogii Royal

Vivian znajduje się na wymianie studenckiej w Anglii. Zostaje zatrudniona jako pomoc kucharza w pałacu, gdzie poznaje sekrety i grzeszki rodziny królewskiej, w tym rozkapryszonego następcy tronu, którego ulubioną rozrywką jest robienie na złość władczej, surowej matce. I część Trylogii Royal

Valentina Zabini nie miała nic przeciwko wyjściu za mąż. Kiedyś. Ewentualnie. Nie był to jej życiowy cel, ale czasami nawet ona nie mogła powstrzymać się od wyobrażania sobie tego magicznego dnia - dnia ślubu z kimś, kogo kochała ponad wszystko. Mimo to, nawet w najgorszych koszmarach nie podejrzewałaby, że będzie zmuszona wyjść za Scorpiusa Malfoya, jej najlepszego przyjaciela-idiotę. Kto zresztą spodziewałby się, że ich rodzice zdecydują się na podpisanie kontraktu rodem ze średniowiecza? Valentina wiedziała, że czas na bycie pokorną córką minął bezpowrotnie. Musiała wziąć sprawy w swoje ręce, nawet jeśli oznaczało to poproszenie o pomoc osobę, której szczerze nie znosiła. Nie sądziła jednak, że aż tak szybko zrozumie sens powiedzenia „trafić z deszczu pod rynnę". Opowiadanie ignoruje istnienie Przeklętego Dziecka!!!!! Okładka: @Erika_Reves

Ciało Amelii Beckett miało jedną, ogromną zaletę - od siedemnastu lat należało tylko i wyłącznie do niej. Dziewczyna zdecydowanie nie spodziewała się, że ulegnie to kiedyś zmianie. No bo kto właściwie spodziewałby się, że nagle obudzi się w nieswoim łóżku, w zupełnie obcym pokoju, wraz z trzema innymi osobami, z których żadna nie była nawet dziewczyną? No cóż, na pewno nie ona. Szybko jednak okazało się, że oczekiwania nie miały wiele wspólnego z rzeczywistością, gdy została zmuszona do spojrzenia na świat z zupełnie innej perspektywy - męskiej. *** W historii mogą pojawiać się wulgaryzmy. W opowiadaniu pojawia się jeden rozdział z oznaczeniem M, ale nie zawiera istotnych fabularnie elementów - można go pominąć! *** Zakończenie korekty: 26.03.2020 Okładka: @KagamiNee & @Whatafuck_Graphics

Diana Draganescu dorastała w cieniu smoków - całkiem dosłownie. Jako mała dziewczynka często spoglądała w niebo z nadzieją, że wysoko nad jej głową pojawi się jedno z tych majestatycznych, niebezpiecznych stworzeń. Nigdy za to nie marzyła o zostaniu ich hodowcą. A już na pewno nie sądziła, że zostanie nim wbrew własnej woli, z powodu głupoty własnych braci. Mimo to, kiedy na szali zawisła reputacja rodu, Diana szybko doszła do wniosku, że nie ma wyboru - musiała porzucić piękne suknie i wygodę na rzecz wyświechtanych spodni i ciężkiej pracy. Przełknięcie dumy okazało się jednak znacznie prostsze, gdy z pomocą przyszedł jej największy miłośnik zwierząt, jakiego kiedykolwiek poznała. I to całkiem uroczy miłośnik.

Neville Longbottom nie był doświadczony - ani gdy chodziło o nauczanie, ani o kobiety. Miał jednak pewne zasady, które wydawały mu się nienaruszalne. Do czasu... Nie spodziewał się, że zaledwie kilka lat po rozpoczęciu kariery profesorskiej przyjdzie mu się zmierzyć z ogromnym dylematem moralnym - dylematem o pięknym, niewinnym uśmiechu i oczach, pełnych kuszących obietnic, które z niewinnością nie miały nic wspólnego. *** Na początku pojawia się motyw nauczyciel/uczennica, nie mówcie, że nie uprzedzałam!