Pierwsza część Trylogii "Scars". Przecinek jest przystankiem - chwilą na zaczerpniecie o-d-d-e-c-h-u. Kropka jest metą - końcem, który zabiera ostatni o-d-d-e-c-h. Średnik jest znakiem interpunkcyjnym oddzielającym równorzędne fragmenty tekstu słabiej niż kropka, ale mocniej niż przecinek. Średnik jednocześnie k-o-ń-c-z-y i n-i-e k-o-ń-c-z-y zdania. Średnik jest chwilą na przystanięcie i zastanowienie się, czy to czas na definitywny koniec, czy jedynie dłuższa przerwa na nie jeden, a k-i-l-k-a o-d-d-e-c-h-ó-w. Średnik jest szansą na wznowienie wywodu, dodanie czegoś jeszcze. Średnik oznacza, że to jeszcze nie koniec. © FortunateEm 2021 Praca wspomagana przez Olgę ♥ __________________ W książce pojawiają się wulgaryzmy, seks, zaburzenia psychiczne i problemy, z którymi spotyka się coraz większa ilość osób - wchodzisz na własną odpowiedzialność.

──────── 𝑻𝒉𝒆 𝒃𝒆𝒔𝒕 𝒘𝒂𝒚 𝒐𝒇 𝒌𝒆𝒆𝒑𝒊𝒏𝒈 𝒂 𝒔𝒆𝒄𝒓𝒆𝒕 𝒊𝒔 𝒕𝒐 𝒑𝒓𝒆𝒕𝒆𝒏𝒅 𝒕𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒊𝒔𝒏'𝒕 𝒐𝒏𝒆. ────────── Zazwyczaj większość z nas nie zwraca uwagi na kochanki. Zawsze obchodzi nas tylko to, że nasz mąż zdradził. Jednakże czy oby na pewno dobrze robimy? W końcu każdy z nas ma jakieś tajemnice. Kochanki też je mają i czasami są o wiele bardziej mroczniejsze niż mogłoby się wydawać. Tak właśnie było z nią. Rosyjski Łabędź się przebudził i nikogo nie oszczędza. Strzeżcie się, o niewierni, bo naszedł wasz czas. ⚖⚖⚖ ostrzegam ludzi o słabych nerwach, bo jest tam jedna scenka krótka © sexy_DiCaprio napisane: 2020 edytowane: 2021

,,Może dorastanie wiąże się z rozczarowywaniem ludzi, których kochamy." - Nicola Yoon, Ponad wszystko © Brxxks, 2016 all rights reserved Zapowiedź wydania papierowego: https://bit.ly/wszyscybylismyzamlodzi Karta książki w Empiku: https://rcl.ink/iWtcI

Vincent van Gogh przychodzi do dziewiątego stolika każdego dnia... Layla to dziewczyna, która trzyma się ustalonych przez samą siebie zasad. Wszystko, czym się zajmuje, musi być zrobione perfekcyjnie. Każda zmierzająca w nieoczekiwanym kierunku sytuacja zostaje natychmiast opanowana, okiełznana i skierowana na właściwe tory. Wydawać by się mogło, że nikt nie będzie w stanie wejść w drogę młodej mieszkance miasteczka Charlotte w Karolinie Północnej i zepsuć tego, na co tak ciężko pracowała. W życiu Layli nie ma miejsca na zabawę, beztroskę ani spędzanie dni w towarzystwie rówieśników. W jej głowie są tylko cele i plany. Wkrótce jednak dziewczyna przekonuje się, że nie wszystko można kontrolować. Poukładany, odmierzany z zegarkiem w ręku czas po raz pierwszy zwolni w dniu, w którym kawiarnię jej mamy odwiedzi pewien nonszalancki chłopak. „Vincent van Gogh" ― tak zażartuje Layla, zanim postawi przed nim czekoladowe ciastko z dużą ilością bitej śmietany... opis pochodzi od wydawcy

Ostrzegałem ją, lecz kiedy zlekceważyła moje słowa, nie mogłem już nic zrobić. Łatwo było patrzeć na nią i myśleć, że nie posiadała ciężaru. Łatwo było zapomnieć, że to przeze mnie zmagała się ze swoim własnym piekłem. Łatwo było rozpalić jej duszę, nie myśląc o jej ugaszeniu. Obiecaj, gdy przyjdzie odpowiedni moment, uciekniesz. PIERWSZA CZĘŚĆ TRYLOGII „Escape". Rue Evans staje się świadkiem morderstwa, którego widok prześladuje ją przez następne miesiące. Jason Davis - chłopak współuczestniczący w przestępstwie, komplikuje jej dotychczasowe życie i pokazuje, że nie wygląda ono tak, jak opisują je inni, otwierając przed nią drzwi do prawdy. Decydując się na przejście przez ich próg, Rue spada w ciemną otchłań, z której nie jest w stanie wydostać się sama. W książce występują sceny przemocy, seksu i przekleństwa. Przedstawione są uzależnienia, prowadzące do śmierci. Czytasz na własną odpowiedzialność. Nie wyrażam zgody na kopiowanie tekstu. Wszystkie podobieństwa do innych opowiadań są przypadkowe. Średnia ilość słów w jednym rozdziale: 6 000/ok. 40 stron. tt: #wattpadescape Start: 30.11.2020

"- Wiem, że jesteś nowy, ale w tej szkole panują zasady i nie lubimy tu przemocy, dlatego wypuść Ashtona i może sprawa rozejdzie się po kościach, okej? - Okej. - Pokiwał głową, choć wciąż brzmiał na lekko rozbawionego. Odsunął się od drzwiczek, skąd Irwin wręcz wypadł z impetem. - Jak masz na imię? - Umn, Luke? - Przedstawiłem się niepewnie. - Fajnie. - Skinął. Zdezorientował mnie, dlatego straciłem czujność, pozwalając by nowy chwycił moje ramię i ku zaskoczeniu gapiów, mnie wepchnął do szafki, na miejsce Ashtona, przytrzymując zamknięcie. - Hej! - wrzasnąłem. - Ja jestem Michael - odpowiedział w stronę dziurek, które miały pewnie za zadanie wietrzyć i chronić szafkę przez stworzeniem trampkowej bomby biologicznej. - I żaden dupek nie będzie łaził za mną i komentował mojego ubioru i mojego piercingu, żeby potem kolejny dupek implikował mi, że nie rozumiem zasad. - Super, Michael, ale teraz mnie wypuść!" Albo... Gdzie Luke jest definicją pozytywnego myślenia, a Michael to synonim burzy. Czy też... Gdzie Luke nie potrafi pogodzić się z tym, że ktoś go zwyczajnie nie lubi, dlatego za wszelką cenę próbuję wywołać uśmiech na twarzy Michaela. ______________ TW: ta książka jest fanfiction i nie ma nic wspólnego z rzeczywistością! grudzień 2020 - czerwiec 2021

Luke umarł. Tego jednego jest pewien. Zginął w wypadku, przestał oddychać i z jakiegoś niewytłumaczalnego powodu wrócił. Nie wie jak ani dlaczego, ale jego dusza utknęła na Ziemi. Wszystko jest teraz wzmocnione: zapachy, smaki, uczucia. Chłopak nigdy nie był bardziej zagubiony i bezsilny. A jak na złość, jedyną osobą, która może go zobaczyć, jest nieznajoma dziewczyna o dziwacznym imieniu i niezwykłej zdolności pakowania się w kłopoty.