''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Geçmişi ve yaşadıkları kalbinde nasır tuttuğunda ruhundan eser kalmamıştı. Teninin narinliğine işledikleri günah, duygularını yıkık dökük bir enkaza çevirmişti. Güçlüydü. Güçlü olmak zorundaydı. Yoksa nasıl ayakta kalırdı? Genç kız on dört yılının intikamını almak istiyordu. Tabii ki alacaktı, almak zorundaydı. En azından üstüne toprak atılmış ruhu rahat etmeliydi. Kalbi; intikamıyla yanmak, çığlık attırmak için bombayla doluydu. Bir kağıt bombanın fitili olabilir miydi? İntikam kuyusunun içine düştüğünde yalnız değildi. Bir adam vardı. Gözlerinde ki yangınla yakıp kül eden bir adam. Umursamak istemiyordu genç kız. Fakat kalp konuştu mu susmuyordu işte. Başını kaldırdı ve bulutları ile süzülen aya baktı. Sonra fısıldadı; "Kalbimin bu denli yanacağını bilseydim, o zaten senin güzel avuçlarında olurdu."

0545.......: Annem her kış Kuran Kursu'na giderdi 0545.......: Beni de yanında götürürdü 0545.......: Oraya gitmeyi hiç sevmezdim 0545.......: Sonra sen beni yanına çağırmıştın 0545.......: Seni de annen getirmişti 0545.......: Onlar hocayla Kuran okurken biz ikimiz dış tarafta beş taş oynardık 0545.......: Hatırlıyor musun beni? 🌠 Güldürür. ✅ Düşürür. ✅ Duygulandırır. ✅ Tamamlandı. ✅ 04.06.2020'de yayınlandı. 02.07.2020'de tamamlandı. Mizah - 1 (17.06.2020) Text - 1 (22.06.2020) Spiritüel - 1 (26.06.2020) Dram - 1 (16.08.2020)