Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

Bu yüz benim yüzüm değil, bu eller,bu vücut bana ait değil. Kendimi tanımıyorum. Bildiğim tek şey bir trafik kazası geçirip her şeyi unuttuğum. Kendi karanlığımda boğuluyorum. Kimsem yok yada var ama bilmiyorum. Korkuyorum. Her şeye rağmen ayakta durmam lazım. Adımı bile bilmiyorum. Nerdeyim, kimim, neden burdayım, kimsem yok mu...

“Hani şu filmlerde biri öldüğünde “olaaamaaz” diye bağırılan sahne var ya işte o an tam olarak o sahneyi yaşamıştım ve o an benim her şeye rağmen ayakta durabileceğimin kanıtıydı…” Bu bir aşk hikâyesinden daha fazlası… Bu her şeye rağmen her zaman ayakta durabilmenin hikâyesi… O ayağa kalkmak istedikçe hayat ona bir tekme daha attı ama pes etmedi ve hayatına onu daha da güçlendirecek birisi girdi…

Bir insan nasıl aşık olabilirdi ki ? Nasıl olurda başka birisine güvenebilir ? Neden başka bir insana kalbinin kapılarını açsın ki ? Ya içerden kilitlenmiş gönül kapıları. Açmayı bilmiyorsam ne yapmalıyım peki ? Her insanın aldatılmak için var olduğu bu dünyada neden saçının bir teline zarar vermekten korkuyorum. Seni seversem beni bırakmaz , incitmezsin demi ? Sana güvenebilirmiyim ? Sahibi olduğum bir bedenden kaçmam biraz saçma değil mi ? Bütün yarım kalan cümlelerimi tamamlıyabileceğim bir hayatın özeti. İlhamını aldığım imkansız bir aşkın acısından gözlerimden akan her bir gözyaşı damlasına hitaben...