Nie ma nic słodszego od miłości. No, chyba że sok dyniowy. Art z okładki nie należy do mnie.

Voldemort został pokonany sześć lat temu. To świetnie, prawda? Harry i Draco popadli ze skrajności w skrajność i zamiast próbować zabić się na szkolnych korytarzach, próbują potajemnie zmienić kolor dekoracji w sali weselnej. To też dobrze, racja? Ale wszystko, co dobre, szybko się kończy, jak mawiają mugole, a jeszcze szybciej, jeśli przychodzi do Pottera i jego tendencji do pakowania się w kłopoty. A wtedy różowe okulary muszą w końcu opaść. Przysięgam. Czyli gdzie wszystko zaczyna się od przysięgi nienawiści, a kończy na przysiędze bezwzględnego bycia przy sobie. A może od przysięgi ślubnej się zacznie, a na przysiędze zemsty skończy? ⚠️ Mogą występować "drobne" przekleństwa. Rzadko, bo rzadko, ponieważ mnie samej przeszkadza ich nadużywanie, ale żeby nie było, ostrzegam.

Druga część Zmiany stron - jeśli nie czytał*ś, radzę od tego zacząć, bo możesz mieć problemy ze zrozumieniem. "Ludzie, Harry, z miłości robią różne rzeczy. Muszą jednak pamiętać, aby na końcu drogi nie spotkać samej nienawiści". Wojna się skończyła, świat się zmienia, nikt nie musi już udawać. Nikt, prócz Harry'ego, któremu puste nadzieje pozwalają zaczerpnąć następny oddech. Chyba, że pojawi się ktoś, kto będzie w stanie je urzeczywistnić. Art z okładki nie należy do mnie.

Draco przyjmuje propozycję Dumbledore'a, nie dając sobie rady z wyznaczonym zadaniem. Po śmierci Albusa obowiązek zapewniania względnego bezpieczeństwa Malfoyowi spada na jedynego świadka tego wydarzenia - Harry'ego. "- Masz jakiś plan? - zapytał Malfoy, ignorując uwagę Gryfona. - Tak. [...] Musimy tylko znaleźć horkruksy, a później je zniszczyć. To wszystko". Druga część jest na moim profilu 22.12.2020 - #1 (drarry) 🔓 04.05.2021 - #91 (fanfiction)

Jedna z najważniejszych powieści XX wieku, nieustannie aktualna. Najsłynniejsza dystopia literatury, przetłumaczona na ponad 65 języków, sprzedana w ponad 30 milionach egzemplarzy. Złowroga wizja świata, w którym nie ma osobistej wolności, kłamstwa zastępują prawdę, a niepoprawna politycznie myśl jest najsurowiej karaną zbrodnią. „Rok 1984", cierń w boku komunizmu oraz innych totalitaryzmów, to lustro, w którym i dziś mogą się przejrzeć fanatyczni naprawiacze ludzkości.

Minęło ponad siedemset lat odkąd świat po raz pierwszy został zniszczony, a ludzkość niemal przepadła. Poprzednie życie zostało zapomniane i pogrzebane w historii, a ci, którzy przetrwali, zdołali rozpocząć nową erę. Odrodzenie społeczeństwa nazwano Wzniesieniem i uznanym za symbol nadziei oraz siły. Cywilizacja, świadoma poprzednich błędów, rozwinęła się w zaskakującym tempie, jednak pozostały osoby i istoty, które nie zapomniały o przeszłości. Idiran, młody chłopak pracujący w rodzinnym muzeum, pada ofiarą starożytnego artefaktu, przeklętego czyjąś duszą. Teraz dzieli ciało z kimś, kto zwie siebie wybawicielem świata. Mimowolnie stanie się obiektem zainteresowania wielu tajemniczych zgrupowań. Będzie potrzebował nie tylko odpowiedzi na wszelkie pytania, ale i osób, którym będzie w stanie zaufać. Koniec końców, Cyklon jest miastem pełnym brudnych interesów i zawistnych osobistości. Opowiadanie oznaczam jako 16+, ze względu na występujące brutalne sceny i tego podobne fragmenty. Biała zorza zyskała nagrodę wyróżnienia Turnieju Osobliwym 2020 organizowanym przez @BractwoOS Prześliczną okładkę wykonała: oneyellowbee

Mieszkańcy jednego z wielu Podgórz już od wieków wpatrują się w lśniący białym śniegiem szczyt. Kiedy podróżny podczas przechadzania się po bardzo zwyczajnych, zwyczajnie brudnych i nadzwyczajnie zwyczajnie zatłoczonych uliczkach zawiesi oko na grupie ludzi, wlepiających chciwe oczy w górujący nad nimi stożek, pięć osób na raz rzuci się by wytłumaczyć takiemu co i jak. "Wy przyjezdni nie wiecie, ale tam, tam na górze, Mag ma swoją warownię. Rozumiecie, zamek. Czarodziejski. Mówią, że pono w samiuśkie południe od diamentowych kopuł światło się odbija, i tylko wtedy można ten pałac-miraż zoczyć." Po takich słowach trudno by podróżny także nie zadarł głowy, i nie próbował przejrzeć chmur w których tonie szczyt. A kiedy wszyscy patrzą w górę, kto patrzy na własne sakiewki... *gasp* 19.12.2019 - pierwsze miejsce w fantasy!

Kto by pomyślał, że dwójka studentów architektury, którzy naprawdę mieli wszystko, czego można zapragnąć od życia - bogaci rodzice, sponsorujący kolejne wakacje w egzotycznych krajach, kobiety, które zabijały się, żeby tylko na nie spojrzeli, na studiach też nie szło im źle! - zaczną pisać pamiętniki? Oskar nie ufał technologii i miał ku temu powody: zbyt wielu ludzi czekało, aż powinie mu się noga, czaszka wybuchnie, a pozostałości jego mózgu rozleją się dookoła, karmiąc tłumy głodnych gapiów. Nikolas nie miał nic do ukrycia, ale dla świętego spokoju zgodził się to zrobić; w końcu kartka, w odróżnieniu od ludzi, zawsze była skłonna cię wysłuchać i nie marudziła nawet pod ostrzałem najwulgarniejszych słów! A jemu zdarzało się być wulgarnym... Nawet tego przed sobą nie ukrywali: obaj byli równie ciekawi tego, co skrywały kolejne strony ich zeszytów. Kiedy jednak nadarzyła się okazja, żeby przywdziać na siebie płaszcz emocji i wspomnień drugiej osoby, Nikolas natychmiast tego pożałował. Co tutaj dużo mówić: w życiu nie spodziewał się oberwać tak wielką warstwą mułu, w której szybko zakopały mu się nogi, a jad, wyciekający z kolejnych słów, sprawnie odnalazł drogę wprost do serca. Niestety, nie miał zbyt wiele czasu na odreagowanie; Oskar niespodziewanie zniknął, a jemu przypadł zaszczyt posiadania jego wręcz... ostatniej woli. - - - Rozdziałów jest DUŻO, ale są KRÓTKIE. Całość pisana jest w formie PAMIĘTNIKA.

Jego imię oznacza 'pokój', chociaż w nim samym nie ma go zbyt wiele. Chłopak uwielbiający seriale i przemyślenia. Drugi to pacyfista, który nosi wianki. Trzeci jest zakochany w maśle orzechowym, poezji i informatyce. okładkę wykonała @ohjustkidding